امثال 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
1[Fili mi, attende ad sapientiam meam, et prudentiæ meæ inclina aurem tuam:
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
2ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent. Ne attendas fallaciæ mulieris;
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
3favus enim distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus:
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
4novissima autem illius amara quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
5Pedes ejus descendunt in mortem, et ad inferos gressus illius penetrant.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
6Per semitam vitæ non ambulant; vagi sunt gressus ejus et investigabiles.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
7Nunc ergo fili mi, audi me, et ne recedas a verbis oris mei.
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
8Longe fac ab ea viam tuam, et ne appropinques foribus domus ejus.
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
9Ne des alienis honorem tuum, et annos tuos crudeli:
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
10ne forte implentur extranei viribus tuis, et labores tui sint in domo aliena,
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
11et gemas in novissimis, quando consumpseris carnes tuas et corpus tuum, et dicas:
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
12Cur detestatus sum disciplinam, et increpationibus non acquievit cor meum,
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
13nec audivi vocem docentium me, et magistris non inclinavi aurem meam?
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
14pene fui in omni malo, in medio ecclesiæ et synagogæ.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
15Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui;
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
16deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas tuas divide.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
17Habeto eas solus, nec sint alieni participes tui.
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
18Sit vena tua benedicta, et lætare cum muliere adolescentiæ tuæ.
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
19Cerva carissima, et gratissimus hinnulus: ubera ejus inebrient te in omni tempore; in amore ejus delectare jugiter.
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
20Quare seduceris, fili mi, ab aliena, et foveris in sinu alterius?
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
21Respicit Dominus vias hominis, et omnes gressus ejus considerat.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
22Iniquitates suas capiunt impium, et funibus peccatorum suorum constringitur.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
23Ipse morietur, quia non habuit disciplinam, et in multitudine stultitiæ suæ decipietur.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.