امثال 5
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
1My son, attend to my wisdom, and incline thy ear to my prudence.
2تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.
2That thou mayst keep thoughts, and thy lips may preserve instruction. Mind not the deceit of a woman.
3زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.
3For the lips of a harlot are like a honeycomb dropping, and her throat is smoother than oil.
4لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.
4But her end is bitter as wormwood, and sharp as a two-edged sword.
5پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.
5Her feet go down into death, and her steps go in as far as hell.
6به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.
6They walk not by the path of life, her steps are wandering, and unaccountable.
7و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
7Now therefore, my son, hear me, and depart not from the words of my mouth.
8طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.
8Remove thy way far from her, and come not nigh the doors of her house.
9مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.
9Give not thy honour to strangers, and thy years to the cruel.
10و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
10Lest strangers be filled with thy strength, and thy labours be in another man’s house,
11که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،
11And thou mourn it the last, when thou shalt have spent thy flesh and thy body, and say:
12و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
12Why have I hated instruction, and my heart consented not to reproof,
13و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
13And have not heard the voice of them that taught me, and have not inclined my ear to masters?
14نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.
14I have almost been in all evil, in the midst of the church and of the congregation.
15آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.
15Drink water out of thy own cistern, and the streams of thy own well:
16جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،
16Let thy fountains be conveyed abroad, and in the streets divide thy waters.
17و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.
17Keep them to thyself alone, neither let strangers be partakers with thee.
18چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،
18Let thy vein be blessed, and rejoice with the wife of thy youth:
19مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.
19Let her be thy dearest hind, and most agreeable fawn: let her breasts inebriate thee at all times; he thou delighted continually with her love.
20لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟
20Why art thou seduced, my son, by a strange woman, and art cherished in the bosom of another?
21زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.
21The Lord beholdeth the ways of man, and considereth all his steps.
22تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.
22His own iniquities catch the wicked, and he is fast bound with the ropes of his own sins.
23او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.
23He shall die, because he hath not received instruction, and in the multitude of his folly he shall be deceived.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.