Spreuken 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Mijn zoon, schenk uw aandacht aan mijn wijsheid, Neig uw oor tot mijn inzicht;
1My son, attend to my wisdom, and incline thy ear to my prudence.
2Dat overleg en ervaring u mogen behoeden, En u bewaren voor de lippen van een vreemde vrouw.
2That thou mayst keep thoughts, and thy lips may preserve instruction. Mind not the deceit of a woman.
3Want al druipen de lippen der vreemde van honing, En is haar gehemelte gladder dan olie,
3For the lips of a harlot are like a honeycomb dropping, and her throat is smoother than oil.
4Ten slotte is zij bitter als alsem, En scherp als een tweesnijdend zwaard.
4But her end is bitter as wormwood, and sharp as a two-edged sword.
5Haar voeten dalen af naar de dood, Tot de onderwereld leiden haar schreden;
5Her feet go down into death, and her steps go in as far as hell.
6Ze bakent de weg des levens niet af, Maar haar paden kronkelen ongemerkt!
6They walk not by the path of life, her steps are wandering, and unaccountable.
7Welnu dan kinderen, luistert naar mij, Keert u niet af van mijn woorden.
7Now therefore, my son, hear me, and depart not from the words of my mouth.
8Houd uw weg verre van haar, Nader niet tot de deur van haar huis:
8Remove thy way far from her, and come not nigh the doors of her house.
9Anders moet ge aan anderen uw frisheid afstaan, Uw jaren offeren aan een ongenadig mens
9Give not thy honour to strangers, and thy years to the cruel.
10Verrijken zich vreemden met uw vermogen, En komt uw zuurverdiend loon in het huis van een ander.
10Lest strangers be filled with thy strength, and thy labours be in another man’s house,
11Dan slaat ge ten slotte aan ‘t jammeren, En moet ge, als heel uw lichaam op is, bekennen:
11And thou mourn it the last, when thou shalt have spent thy flesh and thy body, and say:
12Hoe heb ik toch de tucht kunnen haten, En de vermaning in de wind kunnen slaan?
12Why have I hated instruction, and my heart consented not to reproof,
13Waarom heb ik niet geluisterd naar hen, die mij onderwezen, Geen aandacht geschonken aan hen, die mij leerden?
13And have not heard the voice of them that taught me, and have not inclined my ear to masters?
14Nu hebben mij haast alle rampen getroffen Midden in de kring van mijn volk!
14I have almost been in all evil, in the midst of the church and of the congregation.
15Drink water uit uw eigen bron, Een koele dronk uit uw eigen put
15Drink water out of thy own cistern, and the streams of thy own well:
16Zoudt ge úw wellen over de rand laten stromen, Uw watergolven over de straten?
16Let thy fountains be conveyed abroad, and in the streets divide thy waters.
17Néén, u alleen behoren zij toe, Niet aan vreemden nevens u.
17Keep them to thyself alone, neither let strangers be partakers with thee.
18Houd dus uw bron voor u zelf, En geniet van de vrouw uwer jeugd:
18Let thy vein be blessed, and rejoice with the wife of thy youth:
19Die aanminnige hinde, Die bevallige gems; Haar borsten mogen u ten allen tijde bevredigen. Aan haar liefde moogt ge u voortdurend bedwelmen.
19Let her be thy dearest hind, and most agreeable fawn: let her breasts inebriate thee at all times; he thou delighted continually with her love.
20Waarom, mijn zoon, zoudt ge u aan een vreemde te buiten gaan, De boezem strelen van een onbekende?
20Why art thou seduced, my son, by a strange woman, and art cherished in the bosom of another?
21Voor de ogen van Jahweh liggen de wegen van iedereen open, Hij let op de paden van allen:
21The Lord beholdeth the ways of man, and considereth all his steps.
22De boze wordt in zijn eigen wandaden verstrikt, In de banden van zijn zonden gevangen;
22His own iniquities catch the wicked, and he is fast bound with the ropes of his own sins.
23Zijn losbandigheid brengt hem om het leven, Door zijn vele dwaasheden komt hij om.
23He shall die, because he hath not received instruction, and in the multitude of his folly he shall be deceived.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.