Spreuken 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Mijn zoon, schenk uw aandacht aan mijn wijsheid, Neig uw oor tot mijn inzicht;
1Фиуле, я аминте ла ынцелепчуня мя ши плякэ урекя ла ынвэцэтура мя,
2Dat overleg en ervaring u mogen behoeden, En u bewaren voor de lippen van een vreemde vrouw.
2ка сэ фий ку кибзуинцэ ши бузеле тале сэ айбэ куноштинцэ.
3Want al druipen de lippen der vreemde van honing, En is haar gehemelte gladder dan olie,
3Кэч бузеле фемеий стрэине стрекоарэ мьере ши черул гурий ей есте май лунекос декыт унтделемнул,
4Ten slotte is zij bitter als alsem, En scherp als een tweesnijdend zwaard.
4дар ла урмэ есте амарэ ка пелинул, аскуцитэ ка о сабие ку доуэ тэишурь.
5Haar voeten dalen af naar de dood, Tot de onderwereld leiden haar schreden;
5Пичоареле ей кобоарэ ла моарте, паший ей дау ын Локуинца морцилор.
6Ze bakent de weg des levens niet af, Maar haar paden kronkelen ongemerkt!
6Аша кэ еа ну поате гэси каля веций, рэтэчеште ын кэиле ей ши ну штие унде мерӂе.
7Welnu dan kinderen, luistert naar mij, Keert u niet af van mijn woorden.
7Ши акум, фиуле, аскултэ-мэ ши ну те абате де ла кувинтеле гурий меле:
8Houd uw weg verre van haar, Nader niet tot de deur van haar huis:
8депэртязэ-те де друмул каре дуче ла еа ши ну те апропия де уша касей ей,
9Anders moet ge aan anderen uw frisheid afstaan, Uw jaren offeren aan een ongenadig mens
9ка ну кумва сэ-ць дай алтора влага та ши унуй ом фэрэ милэ аний тэй,
10Verrijken zich vreemden met uw vermogen, En komt uw zuurverdiend loon in het huis van een ander.
10ка ну кумва ниште стрэинь сэ се сатуре де аверя та ши ту сэ те трудешть пентру каса алтуя,
11Dan slaat ge ten slotte aan ‘t jammeren, En moet ge, als heel uw lichaam op is, bekennen:
11ка ну кумва сэ ӂемь, ла урмэ, кынд карня ши трупул ци се вор истови
12Hoe heb ik toch de tucht kunnen haten, En de vermaning in de wind kunnen slaan?
12ши сэ зичь: „Кум ам путут еу сэ урэск чертаря ши кум а диспрецуит инима мя мустраря?
13Waarom heb ik niet geluisterd naar hen, die mij onderwezen, Geen aandacht geschonken aan hen, die mij leerden?
13Кум ам путут сэ н-аскулт гласул ынвэцэторилор мей ши сэ ну яу аминте ла чей че мэ ынвэцау?
14Nu hebben mij haast alle rampen getroffen Midden in de kring van mijn volk!
14Кыт пе че сэ мэ ненороческ де тот ын мижлокул попорулуй ши адунэрий!”
15Drink water uit uw eigen bron, Een koele dronk uit uw eigen put
15Бя апэ дин фынтына та ши дин извоареле пуцулуй тэу!
16Zoudt ge úw wellen over de rand laten stromen, Uw watergolven over de straten?
16Че, врей сэ ци се версе извоареле афарэ? Ши сэ-ць кургэ рыуриле пе пецеле де обште?
17Néén, u alleen behoren zij toe, Niet aan vreemden nevens u.
17Ласэ-ле сэ фие нумай пентру тине, ши ну пентру стрэиний де лынгэ тине.
18Houd dus uw bron voor u zelf, En geniet van de vrouw uwer jeugd:
18Изворул тэу сэ фие бинекувынтат ши букурэ-те де неваста тинереций тале!
19Die aanminnige hinde, Die bevallige gems; Haar borsten mogen u ten allen tijde bevredigen. Aan haar liefde moogt ge u voortdurend bedwelmen.
19Чербоайкэ юбитэ, кэприоарэ плэкутэ: фий ымбэтат тот тимпул де дрэгэлэшииле ей, фий ындрэгостит некурмат де драгостя ей!
20Waarom, mijn zoon, zoudt ge u aan een vreemde te buiten gaan, De boezem strelen van een onbekende?
20Ши пентру че, фиуле, ай фи ындрэгостит де о стрэинэ ши ай ымбрэциша сынул уней некуноскуте?
21Voor de ogen van Jahweh liggen de wegen van iedereen open, Hij let op de paden van allen:
21Кэч кэиле омулуй сунт лэмурите ынаинтя окилор Домнулуй ши Ел веде тоате кэрэриле луй.
22De boze wordt in zijn eigen wandaden verstrikt, In de banden van zijn zonden gevangen;
22Чел рэу есте принс ын ынсешь нелеӂюириле луй ши есте апукат де легэтуриле пэкатулуй луй.
23Zijn losbandigheid brengt hem om het leven, Door zijn vele dwaasheden komt hij om.
23Ел ва мури дин липсэ де ынфрынаре, се ва потикни дин пря мулта луй небуние.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.