امثال 27
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1درباره فردا فخر منما، زیرا نمی دانی که روز چه خواهد زایید.
1Boast not for tomorrow, for thou knowest not what the day to come may bring forth.
2دیگری تو را بستاید و نه دهان خودت، غریبی و نه لبهای تو.
2Let another praise thee, and not thy own mouth: a stranger, and not thy own lips.
3سنگ سنگین است و ریگ ثقیل، اما خشم احمق از هر دوی آنها سنگینتر است.
3A stone is heavy, and sand weighty: but the anger of a fool is heavier than them both.
4غضب ستم کیش است و خشم سیل، اماکیست که در برابر حسد تواند ایستاد.
4Anger hath no mercy, nor fury when it breaketh forth: and who can bear the violence of one provoked?
5تنبیه آشکار از محبت پنهان بهتر است.
5Open rebuke is better than hidden love.
6جراحات دوست وفادار است، اما بوسه های دشمن افراط است.
6Better are the wounds of a friend, than the deceitful kisses of an enemy.
7شکم سیر از‌شان عسل کراهت دارد، امابرای شکم گرسنه هر تلخی شیرین است.
7A soul that is full shall tread upon the honeycomb: and a soul that is hungry shall take even bitter for sweet.
8کسی‌که از مکان خود آواره بشود، مثل گنجشکی است که از آشیانه‌اش آواره گردد.
8As a bird that wandereth from her nest, so is a man that leaveth his place.
9روغن و عطر دل را شاد می‌کند، همچنان حلاوت دوست از مشورت دل.
9Ointment and perfumes rejoice the heart: and the good counsels of a friend are sweet to the soul.
10دوست خود و دوست پدرت را ترک منما، و در روز مصیبت خود به خانه برادرت داخل مشو، زیرا که همسایه نزدیک از برادر دور بهتراست.
10Thy own friend, and thy father’s friend forsake not: and go not into thy brother’s house in the day of thy affliction. Better is a neighbour that is near, than a brother afar off.
11ای پسر من حکمت بیاموز و دل مرا شادکن، تا ملامت کنندگان خود را مجاب سازم.
11Study wisdom, my son, and make my heart joyful, that thou mayst give an answer to him that reproacheth.
12مرد زیرک، بلا را می‌بیند و خویشتن رامخفی می‌سازد، اما جاهلان می‌گذرند و درعقوبت گرفتار می‌شوند.
12The prudent man seeing evil hideth himself: little ones passing on have suffered losses.
13جامه آن کس را بگیر که به جهت غریب ضامن است، و او را به رهن بگیر که ضامن بیگانگان است.
13Take away his garment that hath been surety for a stranger: and take from him a pledge for strangers.
14کسی‌که صبح زود برخاسته، دوست خودرا به آواز بلند برکت دهد، از برایش لعنت محسوب می‌شود.
14He that blesseth his neighbour with a loud voice, rising in the night, shall be like to him that curseth.
15چکیدن دائمی آب در روز باران، و زن ستیزه‌جو مشابه‌اند.
15Roofs dropping through in a cold day, and a contentious woman are alike.
16هرکه او را باز‌دارد مثل کسی است که باد رانگاه دارد، یا روغن را که در دست راست خودگرفته باشد.
16He that retaineth her, is as he that would hold the wind, and shall call in the oil of his right hand.
17آهن، آهن را تیز می‌کند، همچنین مرد روی دوست خود را تیز می‌سازد.
17Iron sharpeneth iron, so a man sharpeneth the countenance of his friend.
18هرکه درخت انجیر را نگاه دارد میوه‌اش راخواهد خورد، و هرکه آقای خود را ملازمت نماید محترم خواهد شد،
18He that keepeth the fig tree, shall eat the fruit thereof: and he that is the keeper of his master, shall be glorified.
19چنانکه در آب صورت به صورت است، همچنان دل انسان به انسان.
19As the faces of them that look therein, shine in the water, so-the hearts of men are laid open to the wise.
20هاویه و ابدون سیر نمی شوند، همچنان چشمان انسان سیر نخواهند شد.
20Hell and destruction are never filled: so the eyes of men are never satisfied.
21بوته برای نقره و کوره به جهت طلاست، همچنان انسان از دهان ستایش کنندگان خود(آزموده می‌شود).
21As silver is tried in the fining-pot and gold in the furnace: so a man is tried by the mouth of him that praiseth. The heart of the wicked seeketh after evils, but the righteous heart seeketh after knowledge.
22احمق را میان بلغور در هاون با دسته بکوب، و حماقتش از آن بیرون نخواهد رفت.
22Though thou shouldst bray a fool in the mortar, as when a pestle striketh upon sodden barley, his folly would not be taken from him.
23به حالت گله خود نیکو توجه نما، و دل خود را به رمه خود مشغول ساز،
23Be diligent to know the countenance of thy cattle, and consider thy own flocks:
24زیرا که دولت دائمی نیست، و تاج هم نسلابعد نسل (پایدار) نی.
24For thou shalt not always have power: but a crown shall be given to generation and generation.
25علف را می‌برند و گیاه سبز می‌روید، وعلوفه کوهها جمع می‌شود،
25The meadows are open, and the green herbs have appeared, and the hay is gathered out of the mountains.
26بره‌ها برای لباس تو، و بزها به جهت اجاره زمین به‌کار می‌آیند،
26Lambs are for thy clothing: and kids for the price of the field.
27و شیر بزها برای خوراک تو و خوراک خاندانت، و معیشت کنیزانت کفایت خواهد کرد.
27Let the milk of the goats be enough for thy food, and for the necessities of thy house, and for maintenance for thy handmaids.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.