امثال 25
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1اینها نیز از امثال سلیمان است که مردان حزقیا، پادشاه یهودا آنها را نقل نمودند.
1These are also parables of Solomon, which the men of Ezechias king of Juda copied out.
2مخفی داشتن امر جلال خدا است، و تفحص نمودن امر جلال پادشاهان است.
2It is the glory of God to conceal the word, and the glory of kings to search out the speech.
3آسمان را در بلندیش و زمین را در عمقش، ودل پادشاهان را تفتیش نتوان نمود.
3The heaven above, and the earth beneath, and the heart of kings is unsearchable.
4درد را از نقره دور کن، تا ظرفی برای زرگربیرون آید.
4Take away the rust from silver, and there shall come forth a most pure vessel:
5شریران را از حضور پادشاه دور کن، تاکرسی او در عدالت پایدار بماند.
5Take away wickedness from the face of the king, and his throne shall be established with justice.
6در حضور پادشاه خویشتن را برمیفراز، و درجای بزرگان مایست،
6Appear not glorious before the king, and stand not in the place of great men.
7زیرا بهتر است تو را گفته شود که اینجا بالابیا، از آنکه به حضور سروری که چشمانت او رادیده است تو را پایین برند.
7For it is better that it should be said to thee: Come up hither; than that thou shouldst be humbled before the prince.
8برای نزاع به تعجیل بیرون مرو، مبادا درآخرش چون همسایه ات تو را خجل سازد، ندانی که چه باید کرد.
8The things which thy eyes have seen, utter not hastily in a quarrel: lest afterward thou mayst not be able to make amends, when thou hast dishonoured thy friend.
9دعوی خود را با همسایه ات بکن، اما رازدیگری را فاش مساز،
9Treat thy cause with thy friend, and discover not the secret to a stranger:
10مبادا هر‌که بشنود تو را ملامت کند، وبدنامی تو رفع نشود.
10Lest he insult over thee, when he hath heard it, and cease not to upbraid thee. Grace and friendship deliver a man: keep these for thyself, lest thou fall under reproach.
11سخنی که در محلش گفته شود، مثل سیبهای طلا در مرصعکاری نقره است.
11To speak a word in due time, is like apples of gold on beds of silver.
12مودب حکیم برای گوش شنوا، مثل حلقه طلا و زیور زر خالص است.
12As an earring of gold and a bright pearl, so is he that reproveth the wise, and the obedient ear.
13رسول امین برای فرستندگان خود، چون خنکی یخ در موسم حصاد می‌باشد، زیرا که جان آقایان خود را تازه می‌کند.
13As the cold of snow in the time of harvest, so is a faithful messenger to him that sent him, for he refresheth his soul.
14کسی‌که از بخششهای فریبنده خود فخرمی کند، مثل ابرها و باد بی‌باران است.
14As clouds, and wind, when no rain followeth, so is the man that boasteth, and doth not fulfill his promises.
15با تحمل داور را به رای خود توان آورد، وزبان ملایم، استخوان را می‌شکند.
15By patience a prince shall be appeased, and a soft tongue shall break hardness.
16اگر عسل یافتی بقدر کفایت بخور، مبادا ازآن پر شده، قی کنی.
16Thou hast found honey, eat what is sufficient for thee, lest being glutted therewith thou vomit it up.
17پای خود را از زیاد رفتن به خانه همسایه ات باز دار، مبادا از تو سیر شده، از تونفرت نماید.
17Withdraw thy foot from the house of thy neighbour, lest having his fill he hate thee.
18کسی‌که درباره همسایه خود شهادت دروغ دهد، مثل تبرزین و شمشیر و تیر تیز است.
18A man that beareth false witness against his neighbour, is like a dart and a sword and a sharp arrow.
19اعتماد بر خیانتکار در روز تنگی، مثل دندان کرم زده و پای مرتعش می‌باشد.
19To trust to an unfaithful man in the time of trouble, is like a rotten tooth, and weary foot,
20سراییدن سرودها برای دلتنگ، مثل کندن جامه در وقت سرما و ریختن سرکه بر شوره است.
20And one that looseth his garment in cold weather. As vinegar upon nitre, so is he that singeth songs to a very evil heart. As a moth doth by a garment, and a worm by the wood: so the sadness of a man consumeth the heart.
21اگر دشمن تو گرسنه باشد او را نان بخوران، و اگر تشنه باشد او را آب بنوشان،
21If thy enemy be hungry, give him to eat: if he thirst, give him water to drink:
22زیرا اخگرها بر سرش خواهی انباشت، وخداوند تو را پاداش خواهد داد.
22For thou shalt heap hot coals upon his head, and the Lord will reward thee.
23چنانکه باد شمال باران می‌آورد، همچنان زبان غیبتگو چهره را خشمناک می‌سازد.
23The north wind driveth away rain, as doth a sad countenance a backbiting tongue.
24ساکن بودن در گوشه پشت بام بهتر است ازبودن با زن جنگجو در خانه مشترک.
24It is better to sit in a corner of the housetop, than with a brawling woman, and in a common house.
25خبر خوش از ولایت دور، مثل آب سردبرای جان تشنه است.
25As cold water to a thirsty soul, so is good tidings from a far country.
26مرد عادل که پیش شریر خم شود، مثل چشمه گل آلود و منبع فاسد است.
26A just man falling down before the wicked, is as a fountain troubled with the foot, and a corrupted spring.
27زیاد عسل خوردن خوب نیست، همچنان طلبیدن جلال خود جلال نیست.
27As it is not good for a man to eat much honey, so he that is a searcher of majesty, shall be overwhelmed by glory.
28کسی‌که بر روح خود تسلط ندارد، مثل شهر منهدم و بی‌حصار است.
28As a city that lieth open and is not compassed with walls, so is a man that cannot refrain his own spirit in speaking.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.