Marka 13
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Freedom Bible (Thai)
1Anih tempul thung hoi tacawt naah, a hnukbang maeto mah anih khaeah, Patukkung, haeah kaom thlungnawk hoi imnawk hae khenah, tiah a naa.
1ขณะที่พระองค์ออกจากพระวิหาร สาวกคนหนึ่งกล่าวกับพระองค์ว่า “อาจารย์ ดูสิ หินเหล่านี้ช่างใหญ่โต และอาคารเหล่านี้ช่างยิ่งใหญ่!”
2Jesu mah anih khaeah, Hae ih kalen imnawk hae na hnuk maw? Maeto nuiah maeto kamhong thlung hae, vah phaeng ai ah om mak ai, tiah a naa.
2พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ท่านเห็นอาคารใหญ่โตเหล่านี้หรือ? ที่นี่จะไม่เหลือหินซ้อนกันอยู่แม้แต่ก้อนเดียว ทุกก้อนจะถูกทลายลง”
3Anih tempul hma ah kaom Olive mae nuiah anghnut naah, Piter, Jakob, Johan hoi Andru cae mah tamquta hoiah lokdueng o,
3เมื่อพระองค์นั่งอยู่บนภูเขามะกอกเทศ ตรงข้ามพระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น และอันดรูว์ถามพระองค์เป็นการส่วนตัวว่า
4hae hmuennawk hae natuek naah maw om tih? Na thui ah, hae hmuennawk boih akoep tom naah kawbaktih angmathaih maw om tih? tiah a naa o.
4“โปรดบอกพวกเราว่า สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อไร? และมีหมายสำคัญอะไรเมื่อสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดกำลังจะสำเร็จ?”
5Jesu mah nihcae khaeah, Minawk mah ang ling o han ai ah acoe oh:
5พระเยซูเริ่มตอบพวกเขาว่า “จงระวังอย่าให้ใครชักนำพวกคุณให้หลง
6kai ih ahmin hoiah paroeai kaminawk angzo o ueloe, kai loe Kri ni, tiah paroeai kaminawk to aling o tih.
6เพราะหลายคนจะมาในนามของเรา และกล่าวว่า ‘เราเอง!’ และจะชักนำคนจำนวนมากให้หลง
7Misa angtukhaih hoi misa angkahhaih tamthangnawk to na thaih o naah, tasoeh takuenhaih hoiah om o hmah: to baktih hmuennawk loe kaom han roe ni; toe boenghaih to pha ai vop.
7“เมื่อพวกคุณได้ยินเรื่องสงครามและข่าวลือเรื่องสงคราม อย่าตื่นตระหนก สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องเกิดขึ้น แต่ยังไม่ถึงจุดจบ
8Acaeng maeto hoi maeto misa ah angkat o ueloe, prae maeto hoi maeto angtuh o tih: ahmuen kruekah talihnawh tih, takang thohhaih hoi paroeai raihaih to om tih: hae hmuennawk loe karai amtonghaih ah ni oh vop.
8เพราะชนชาติจะลุกขึ้นต่อสู้ชนชาติ และอาณาจักรต่อสู้อาณาจักร จะเกิดแผ่นดินไหวในหลายแห่ง จะมีการกันดารอาหารและความเดือดร้อน สิ่งเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดในการคลอด
9Nangcae loe acoehaih hoiah om oh: nihcae mah lokcaekhaih ahmuennawk ah na thak o ueloe, Sinekonawk ah na bop o tih: nihcae khaeah kai hnukung ah na oh o hanah, kai pongah prae ukkungnawk hoi siangpahrangnawk hma ah na hoi o tih.
9“แต่พวกคุณจงระวังตัว เพราะพวกเขาจะมอบพวกคุณให้แก่สภา พวกคุณจะถูกเฆี่ยนในธรรมศาลา และจะยืนต่อหน้าผู้ปกครองและกษัตริย์เพราะเรา เพื่อเป็นพยานแก่พวกเขา
10Kahoih tamthanglok to acaeng kaminawk boih khaeah taphong hmaloe vop tih.
10ข่าวดีต้องถูกประกาศแก่ทุกชนชาติก่อน
11Nangcae ang naeh o moe, lokcaekhaih ahmuen ah ang hoih o naah, timaw ka thuih han, tito mawn o hmah, na thuih han ih lok to poek o hmaloe hmah: to atue nathuem roe ah ang paek ih loknawk to thui oh: thuikung loe nang na ai, Kacai Muithla ni.
11เมื่อพวกเขานำพวกคุณไปส่งมอบ อย่ากังวลล่วงหน้า หรือคิดเตรียมไว้ว่าจะพูดอะไร แต่ในเวลานั้น คำใดที่มอบให้พวกคุณ ก็จงพูดคำนั้น เพราะผู้ที่พูดไม่ใช่พวกคุณ แต่เป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์
12Nawkamya mah nawkamya, ampa mah a capa kaduek hanah paek o tih; caanawk mah amno ampa to misa ah suem ueloe, dueksak hanah sah o tih.
12“พี่น้องจะมอบพี่น้องให้ถึงตาย และบิดาจะมอบลูก ลูก ๆ จะลุกขึ้นต่อต้านบิดามารดา และทำให้พวกเขาถูกประหาร
13Kai pongah kami boih mah na hnuma o tih: toe boeng khoek to pauep kami loe, pahlong ah om tih.
13ทุกคนจะเกลียดชังพวกคุณเพราะนามของเรา แต่ผู้ที่อดทนจนถึงที่สุดจะรอด
14Tahmaa Daniel mah thuih ih lok baktih toengah, Angdoet han koi ai ahmuen ah angdoe, panuet thok, amrosak thaih hmuen na hnuk o naah, (caa kroek kami loe thaih nasoe) Judea prae thungah kaom kaminawk loe mae nuiah cawn o nasoe:
14“แต่เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนที่ทำให้รกร้าง ซึ่งดาเนียลผู้เผยพระวจนะกล่าวถึง ยืนอยู่ในที่ซึ่งไม่ควรอยู่” (ผู้อ่านจงเข้าใจ) “เวลานั้น ให้คนที่อยู่ในยูเดียหนีไปยังภูเขา
15imphu ah kaom kami loe imthung ah anghum tathuk hmah nasoe, a imthung ih hmuenmae lak han ih doeh a thungah akun hmah nasoe.
15คนที่อยู่บนดาดฟ้าอย่าลงมา หรือเข้าไปหยิบสิ่งใดออกจากบ้าน
16Lawk ah kaom kami loe a khukbuen lak hanah im ah amlaem hmah nasoe.
16คนที่อยู่ในทุ่งอย่ากลับไปเอาเสื้อคลุมของตน
17To na niah zokpom nongpata hoi tahnu nae li nawkta tawn nongpata loe kawkrukmaw rai tih!
17แต่วิบัติแก่หญิงที่ตั้งครรภ์และหญิงที่ให้นมลูกในวันเหล่านั้น!
18Na cawnh o haih loe siktue ah phak han ai ah lawkthui oh.
18จงอธิษฐานขอให้การหนีของพวกคุณไม่เกิดขึ้นในฤดูหนาว
19To atue thuem ih raihaih loe Sithaw mah long sak tangsuek nathuem hoi vaihi khoek to kaom vai ai raihaih ah om tih, to raihaih loe natuek naah doeh om let mak ai boeh.
19เพราะในวันเหล่านั้นจะมีความทุกข์ยาก ซึ่งไม่เคยมีอย่างนั้นตั้งแต่พระเจ้าเริ่มสร้างจนถึงบัดนี้ และจะไม่มีอีก
20Angraeng mah to aninawk to duemsak ai nahaeloe, mi kawbaktih doeh loih thai mak ai: toe a qoih ih kaminawk rang hoiah to aninawk to a duemsak.
20ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทำให้วันเหล่านั้นสั้นลง ก็จะไม่มีมนุษย์คนใดรอด แต่เพราะเห็นแก่ผู้ที่พระองค์เลือกไว้ ซึ่งพระองค์ได้เลือกไว้ พระองค์จึงทำให้วันเหล่านั้นสั้นลง
21To nathuem ah mi kawbaktih mah doeh nangcae khaeah, Khenah, Kri loe hae ah oh; to tih ai boeh loe khenah, anih loe ho ah oh; tiah na thui o cadoeh, anih to tang o hmah.
21เวลานั้น ถ้าใครบอกพวกคุณว่า ‘ดูสิ พระคริสต์อยู่ที่นี่!’ หรือ ‘ดูสิ อยู่ที่นั่น!’ อย่าเชื่อ
22Kri angsah cop kaminawk hoi kamro tahmaanawk to tacawt o ueloe, angmathaih hoi dawnraihaihnawk to sah o tih, angcoeng thai nahaeloe, qoih tangcae ih kaminawk mataeng doeh, aling o tih.
22เพราะจะมีพระคริสต์เท็จและผู้เผยพระวจนะเท็จเกิดขึ้น พวกเขาจะแสดงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ เพื่อชักนำให้หลง ถ้าเป็นไปได้ แม้แต่ผู้ที่พระองค์เลือกไว้
23Toe nangcae loe acoe hoiah khosah oh: khenah, hmuennawk boih kang thuih o coek boeh.
23แต่พวกคุณจงระวัง “ดูสิ เราได้บอกทุกสิ่งแก่พวกคุณไว้ล่วงหน้าแล้ว
24Toe to na niah, patangkhanghaih tue phak pacoengah loe, ni to ving tih, khrah doeh amdueng mak ai boeh,
24แต่ในวันเหล่านั้น หลังจากความทุกข์ยากนั้น ดวงอาทิตย์จะมืดลง และดวงจันทร์จะไม่ส่องแสง
25van ih cakaehnawk to krah o tathuk ueloe, van thacakhaihnawk to anghuen tih.
25ดวงดาวจะตกจากฟ้า และพลังทั้งหลายที่อยู่ในสวรรค์จะสั่นสะเทือน
26To pacoengah lensawkhaih, thacakhaih hoiah tamai nuiah angzo Kami Capa to nihcae mah hnu o tih.
26แล้วพวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์มาในหมู่เมฆ ด้วยพลังยิ่งใหญ่และพระสิริ
27To pacoengah loe anih mah angmah ih van kaminawk to patoeh ueloe, long boenghaih hoi vang boenghaih khoek to takii palito ahmuen bang hoiah a qoih ih kaminawk to nawnto tacuu tih.
27แล้วบุตรมนุษย์จะส่งทูตสวรรค์ของตนออกไป และรวบรวมผู้ที่พระองค์เลือกไว้จากลมทั้งสี่ทิศ ตั้งแต่สุดปลายแผ่นดินโลกจนถึงสุดปลายฟ้า
28Thaiduet kung patahhaih to amtuk oh; tanghang pongah tadok tacawt moe, kanawk aqam tacawt naah, nipui tue loe zoi boeh, tiah na panoek o:
28“จงเรียนรู้อุปมานี้จากต้นมะเดื่อ เมื่อกิ่งของมันอ่อนลงและผลิใบ พวกคุณก็รู้ว่าฤดูร้อนใกล้มาแล้ว
29to baktih toengah hae tiah kaom hmuennawk hae na hnuk o naah, atue loe zoi boeh, thok taengah phak boeh, tiah panoek oh.
29เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งเหล่านี้กำลังเกิดขึ้น ก็จงรู้ว่าใกล้แล้ว อยู่ที่ประตู
30Loktang kang thuih o, hae hmuennawk boih pha ai karoek to, hae dung ih kaminawk hae anghma o mak ai.
30เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนรุ่นนี้ จะไม่ผ่านพ้นไป จนกว่าสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะเกิดขึ้น
31Van hoi long anghma tih: toe ka lok loe anghmaa mak ai.
31สวรรค์และโลกจะผ่านพ้นไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่ผ่านพ้นไป
32To ani hoi atue loe mi mah doeh panoek ai, panoek thai ai, van ah kaom van kaminawk mah doeh panoek ai, Capa mah doeh panoek ai, toe Ampa khue mah ni panoek.
32“แต่วันนั้นหรือชั่วโมงนั้นไม่มีใครรู้ แม้แต่ทูตสวรรค์ในสวรรค์ หรือพระบุตร ก็ไม่รู้ มีเพียงพระบิดาเท่านั้น
33Angzo han koi atue to na panoek o ai pongah, acoehaih hoiah khosah oh loe, lawkthuihaih hoiah zing oh.
33จงระวัง จงตื่นตัว และอธิษฐาน เพราะพวกคุณไม่รู้ว่าเวลานั้นจะมาเมื่อไร
34Kami Capa angzohhaih atue loe, a tamnanawk khaeah toksak thaihaih kapaek, kami boih mah sak han ih tok kapaek, khongkha toep kami khaeah doeh im kahoihah toep hanah thuih pae pacoengah, a im hoiah tacawt kangthla ah kholong kacaeh kami maeto hoiah anghmong.
34“เรื่องนี้เหมือนชายคนหนึ่งเดินทางไปต่างประเทศ เขาออกจากบ้าน มอบอำนาจให้คนรับใช้ และมอบงานให้แต่ละคน อีกทั้งสั่งคนเฝ้าประตูให้คอยเฝ้าระวัง
35Im tawnkung loe duembang ah maw, aqum ah maw, aakhong naah maw, to tih ai boeh loe akhawnbang ah maw angzo tih, tito na panoek o ai pongah, acoehaih hoiah zing oh:
35เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวัง เพราะพวกคุณไม่รู้ว่าเจ้าของบ้านจะมาเมื่อไร อาจเป็นเวลาเย็น เที่ยงคืน ตอนไก่ขัน หรือตอนเช้า
36to tih ai nahaeloe, poek ai naah angzo ueloe, ka iip nangcae to anih mah hnu moeng tih.
36มิฉะนั้น เมื่อเขามาอย่างกะทันหัน อาจพบพวกคุณกำลังหลับอยู่
37Kang thuih o ih lok loe, kaminawk boih khaeah thuih ih lok ah oh, zing coek hoiah om oh, tiah a naa.
37สิ่งที่เราบอกพวกคุณ เราก็บอกทุกคนว่า จงเฝ้าระวัง!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.