Marka 13
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1Anih tempul thung hoi tacawt naah, a hnukbang maeto mah anih khaeah, Patukkung, haeah kaom thlungnawk hoi imnawk hae khenah, tiah a naa.
1Y SALIENDO del templo, le dice uno de sus discípulos: Maestro, mira qué piedras, y qué edificios.
2Jesu mah anih khaeah, Hae ih kalen imnawk hae na hnuk maw? Maeto nuiah maeto kamhong thlung hae, vah phaeng ai ah om mak ai, tiah a naa.
2Y Jesús respondiendo, le dijo: ¿Ves estos grandes edificios? no quedará piedra sobre piedra que no sea derribada.
3Anih tempul hma ah kaom Olive mae nuiah anghnut naah, Piter, Jakob, Johan hoi Andru cae mah tamquta hoiah lokdueng o,
3Y sentándose en el monte de las Olivas delante del templo, le preguntaron aparte Pedro y Jacobo y Juan y Andrés:
4hae hmuennawk hae natuek naah maw om tih? Na thui ah, hae hmuennawk boih akoep tom naah kawbaktih angmathaih maw om tih? tiah a naa o.
4Dinos, ¿cuándo serán estas cosas? ¿y qué señal habrá cuando todas estas cosas han de cumplirse?
5Jesu mah nihcae khaeah, Minawk mah ang ling o han ai ah acoe oh:
5Y Jesús respondiéndoles, comenzó á decir: Mirad, que nadie os engañe;
6kai ih ahmin hoiah paroeai kaminawk angzo o ueloe, kai loe Kri ni, tiah paroeai kaminawk to aling o tih.
6Porque vendrán muchos en mi nombre, diciendo: Yo soy el Cristo ; y engañarán á muchos.
7Misa angtukhaih hoi misa angkahhaih tamthangnawk to na thaih o naah, tasoeh takuenhaih hoiah om o hmah: to baktih hmuennawk loe kaom han roe ni; toe boenghaih to pha ai vop.
7Mas cuando oyereis de guerras y de rumores de guerras no os turbéis, porque conviene hacerse así ; mas aun no será el fin.
8Acaeng maeto hoi maeto misa ah angkat o ueloe, prae maeto hoi maeto angtuh o tih: ahmuen kruekah talihnawh tih, takang thohhaih hoi paroeai raihaih to om tih: hae hmuennawk loe karai amtonghaih ah ni oh vop.
8Porque se levantará nación contra nación, y reino contra reino; y habrá terremotos en muchos lugares, y habrá hambres y alborotos; principios de dolores serán estos.
9Nangcae loe acoehaih hoiah om oh: nihcae mah lokcaekhaih ahmuennawk ah na thak o ueloe, Sinekonawk ah na bop o tih: nihcae khaeah kai hnukung ah na oh o hanah, kai pongah prae ukkungnawk hoi siangpahrangnawk hma ah na hoi o tih.
9Mas vosotros mirad por vosotros: porque os entregarán en los concilios, y en sinagogas seréis azotados: y delante de presidentes y de reyes seréis llamados por causa de mí, en testimonio á ellos.
10Kahoih tamthanglok to acaeng kaminawk boih khaeah taphong hmaloe vop tih.
10Y á todas las gentes conviene que el evangelio sea predicado antes.
11Nangcae ang naeh o moe, lokcaekhaih ahmuen ah ang hoih o naah, timaw ka thuih han, tito mawn o hmah, na thuih han ih lok to poek o hmaloe hmah: to atue nathuem roe ah ang paek ih loknawk to thui oh: thuikung loe nang na ai, Kacai Muithla ni.
11Y cuando os trajeren para entregaros, no premeditéis qué habéis de decir, ni lo penséis: mas lo que os fuere dado en aquella hora, eso hablad; porque no sois vosotros los que habláis, sino el Espíritu Santo.
12Nawkamya mah nawkamya, ampa mah a capa kaduek hanah paek o tih; caanawk mah amno ampa to misa ah suem ueloe, dueksak hanah sah o tih.
12Y entregará á la muerte el hermano al hermano, y el padre al hijo: y se levantarán los hijos contra los padres, y los matarán.
13Kai pongah kami boih mah na hnuma o tih: toe boeng khoek to pauep kami loe, pahlong ah om tih.
13Y seréis aborrecidos de todos por mi nombre: mas el que perseverare hasta el fin, éste será salvo.
14Tahmaa Daniel mah thuih ih lok baktih toengah, Angdoet han koi ai ahmuen ah angdoe, panuet thok, amrosak thaih hmuen na hnuk o naah, (caa kroek kami loe thaih nasoe) Judea prae thungah kaom kaminawk loe mae nuiah cawn o nasoe:
14Empero cuando viereis la abominación de asolamiento, que fué dicha por el profeta Daniel, que estará donde no debe (el que lee, entienda), entonces los que estén en Judea huyan á los montes;
15imphu ah kaom kami loe imthung ah anghum tathuk hmah nasoe, a imthung ih hmuenmae lak han ih doeh a thungah akun hmah nasoe.
15Y el que esté sobre el terrado, no descienda á la casa, ni entre para tomar algo de su casa;
16Lawk ah kaom kami loe a khukbuen lak hanah im ah amlaem hmah nasoe.
16Y el que estuviere en el campo, no vuelva atrás á tomar su capa.
17To na niah zokpom nongpata hoi tahnu nae li nawkta tawn nongpata loe kawkrukmaw rai tih!
17Mas ¡ay de las preñadas, y de las que criaren en aquellos días!
18Na cawnh o haih loe siktue ah phak han ai ah lawkthui oh.
18Orad pues, que no acontezca vuestra huída en invierno.
19To atue thuem ih raihaih loe Sithaw mah long sak tangsuek nathuem hoi vaihi khoek to kaom vai ai raihaih ah om tih, to raihaih loe natuek naah doeh om let mak ai boeh.
19Porque aquellos días serán de aflicción, cual nunca fué desde el principio de la creación que crió Dios, hasta este tiempo, ni será.
20Angraeng mah to aninawk to duemsak ai nahaeloe, mi kawbaktih doeh loih thai mak ai: toe a qoih ih kaminawk rang hoiah to aninawk to a duemsak.
20Y si el Señor no hubiese abreviado aquellos días, ninguna carne se salvaría; mas por causa de los escogidos que él escogió, abrevió aquellos días.
21To nathuem ah mi kawbaktih mah doeh nangcae khaeah, Khenah, Kri loe hae ah oh; to tih ai boeh loe khenah, anih loe ho ah oh; tiah na thui o cadoeh, anih to tang o hmah.
21Y entonces si alguno os dijere: He aquí, aquí está el Cristo; ó, He aquí, allí está , no le creáis.
22Kri angsah cop kaminawk hoi kamro tahmaanawk to tacawt o ueloe, angmathaih hoi dawnraihaihnawk to sah o tih, angcoeng thai nahaeloe, qoih tangcae ih kaminawk mataeng doeh, aling o tih.
22Porque se levantarán falsos Cristos y falsos profetas, y darán señales y prodigios, para engañar, si se pudiese hacer, aun á los escogidos.
23Toe nangcae loe acoe hoiah khosah oh: khenah, hmuennawk boih kang thuih o coek boeh.
23Mas vosotros mirad; os lo he dicho antes todo.
24Toe to na niah, patangkhanghaih tue phak pacoengah loe, ni to ving tih, khrah doeh amdueng mak ai boeh,
24Empero en aquellos días, después de aquella aflicción, el sol se obscurecerá, y la luna no dará su resplandor;
25van ih cakaehnawk to krah o tathuk ueloe, van thacakhaihnawk to anghuen tih.
25Y las estrellas caerán del cielo, y las virtudes que están en los cielos serán conmovidas;
26To pacoengah lensawkhaih, thacakhaih hoiah tamai nuiah angzo Kami Capa to nihcae mah hnu o tih.
26Y entonces verán al Hijo del hombre, que vendrá en las nubes con mucha potestad y gloria.
27To pacoengah loe anih mah angmah ih van kaminawk to patoeh ueloe, long boenghaih hoi vang boenghaih khoek to takii palito ahmuen bang hoiah a qoih ih kaminawk to nawnto tacuu tih.
27Y entonces enviará sus ángeles, y juntará sus escogidos de los cuatro vientos, desde el cabo de la tierra hasta el cabo del cielo.
28Thaiduet kung patahhaih to amtuk oh; tanghang pongah tadok tacawt moe, kanawk aqam tacawt naah, nipui tue loe zoi boeh, tiah na panoek o:
28De la higuera aprended la semejanza: Cuando su rama ya se enternece, y brota hojas, conocéis que el verano está cerca:
29to baktih toengah hae tiah kaom hmuennawk hae na hnuk o naah, atue loe zoi boeh, thok taengah phak boeh, tiah panoek oh.
29Así también vosotros, cuando viereis hacerse estas cosas, conoced que está cerca, á las puertas.
30Loktang kang thuih o, hae hmuennawk boih pha ai karoek to, hae dung ih kaminawk hae anghma o mak ai.
30De cierto os digo que no pasará esta generación, que todas estas cosas no sean hechas.
31Van hoi long anghma tih: toe ka lok loe anghmaa mak ai.
31El cielo y la tierra pasarán, mas mis palabras no pasarán.
32To ani hoi atue loe mi mah doeh panoek ai, panoek thai ai, van ah kaom van kaminawk mah doeh panoek ai, Capa mah doeh panoek ai, toe Ampa khue mah ni panoek.
32Empero de aquel día y de la hora, nadie sabe; ni aun los ángeles que están en el cielo, ni el Hijo, sino el Padre.
33Angzo han koi atue to na panoek o ai pongah, acoehaih hoiah khosah oh loe, lawkthuihaih hoiah zing oh.
33Mirad, velad y orad: porque no sabéis cuándo será el tiempo.
34Kami Capa angzohhaih atue loe, a tamnanawk khaeah toksak thaihaih kapaek, kami boih mah sak han ih tok kapaek, khongkha toep kami khaeah doeh im kahoihah toep hanah thuih pae pacoengah, a im hoiah tacawt kangthla ah kholong kacaeh kami maeto hoiah anghmong.
34Como el hombre que partiéndose lejos, dejó su casa, y dió facultad á sus siervos, y á cada uno su obra, y al portero mandó que velase:
35Im tawnkung loe duembang ah maw, aqum ah maw, aakhong naah maw, to tih ai boeh loe akhawnbang ah maw angzo tih, tito na panoek o ai pongah, acoehaih hoiah zing oh:
35Velad pues, porque no sabéis cuándo el señor de la casa vendrá; si á la tarde, ó á la media noche, ó al canto del gallo, ó á la mañana;
36to tih ai nahaeloe, poek ai naah angzo ueloe, ka iip nangcae to anih mah hnu moeng tih.
36Porque cuando viniere de repente, no os halle durmiendo.
37Kang thuih o ih lok loe, kaminawk boih khaeah thuih ih lok ah oh, zing coek hoiah om oh, tiah a naa.
37Y las cosas que á vosotros digo, á todos las digo: Velad.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.