Johan 1
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Reina-Valera 1909
1Tangsuek naah Lok to oh, to Lok loe Sithaw hoi nawnto oh, Lok loe Sithaw ni.
1EN el principio era el Verbo, y el Verbo era con Dios, y el Verbo era Dios.
2Lok loe tangsuek na hoiah boeh ni Sithaw hoi nawnto oh.
2Este era en el principio con Dios.
3Anih mah hmuennawk boih to sak; anih ai ah sak ih hmuen tidoeh om ai.
3Todas las cosas por él fueron hechas; y sin él nada de lo que es hecho, fué hecho.
4Anih thungah hinghaih oh; to hinghaih loe kami han aanghaih ah oh.
4En él estaba la vida, y la vida era la luz de los hombres.
5Aanghaih loe kaving thungah aang; toe kaving mah anih to panoek ai.
5Y la luz en las tinieblas resplandece; mas las tinieblas no la comprendieron.
6Sithaw khae hoi patoeh ih kami maeto oh; anih ih ahmin loe Johan.
6Fué un hombre enviado de Dios, el cual se llamaba Juan.
7Anih rang hoiah kaminawk boih mah tanghaih tawnh o thai hanah, anih loe hnukung maeto ah oh moe, aanghaih hnukung ah oh hanah angzoh.
7Este vino por testimonio, para que diese testimonio de la luz, para que todos creyesen por él.
8Anih loe to Aanghaih to na ai ni, toe to Aanghaih hnukung ah oh han ih ni patoeh.
8No era él la luz, sino para que diese testimonio de la luz.
9To Aanghaih loe long nuiah angzo kaminawk boih aanghaih paekkung, Aanghaih tangtang ah oh.
9Aquél era la luz verdadera, que alumbra á todo hombre que viene á este mundo.
10Anih loe long ah oh, long loe Anih mah ni sak, toe long mah Anih to panoek ai.
10En el mundo estaba, y el mundo fué hecho por él; y el mundo no le conoció.
11Anih loe Angmah kaminawk khaeah angzoh, toe Angmah ih kaminawk mah Anih to talawk o ai.
11A lo suyo vino, y los suyos no le recibieron.
12Toe Anih talawk kaminawk hoi Anih ih ahmin tang kaminawk khaeah, Sithaw caa ah angcoeng thaihaih to a paek:
12Mas á todos los que le recibieron, dióles potestad de ser hechos hijos de Dios, á los que creen en su nombre:
13to caanawk loe athii, taksa hoi kami koehhaih baktiah tapen ai, Sithaw koehhaih baktiah tapen kami ah ni oh o.
13Los cuales no son engendrados de sangre, ni de voluntad de carne, ni de voluntad de varón, mas de Dios.
14Lok loe takpum ah angcoeng, aicae salakah oh moe, tahmenhaih hoi loktang hoiah koi (Ampa mah maeto khue tawnh ih lensawkhaih,) a lensawkhaih to a hnuk o boeh.
14Y aquel Verbo fué hecho carne, y habitó entre nosotros (y vimos su gloria, gloria como del unigénito del Padre), lleno de gracia y de verdad.
15Johan mah, Ka hnukah angzo kami loe kai tapen ai naah oh boeh, kai pongah len kue, tiah ka thuih ih lok loe Anih thuih koehhaih ih ni, tiah anih kawng to thuih.
15Juan dió testimonio de él, y clamó diciendo: Este es del que yo decía: El que viene tras mí, es antes de mí: porque es primero que yo.
16Anih akoephaih hoi tahmenhaih loe aicae boih mah hnuk o.
16Porque de su plenitud tomamos todos, y gracia por gracia.
17Kaalok loe Mosi khaeah paek, toe tahmenhaih hoi loktang loe Jesu Kri rang hoiah ni angzoh.
17Porque la ley por Moisés fué dada: mas la gracia y la verdad por Jesucristo fué hecha.
18Mi mah doeh Sithaw to hnu vai ai, toe Ampa ih saoek ah kaom, maeto khue tawnh ih, Capa mah Anih to amtuengsak boeh.
18A Dios nadie le vió jamás: el unigénito Hijo, que está en el seno del Padre, él le declaró.
19Jerusalem ih Judahnawk mah, Nang loe mi aa? tiah dueng hanah qaimanawk hoi Levinawk to anih khaeah patoeh naah, Johan mah hae tiah thuih.
19Y éste es el testimonio de Juan, cuando los Judíos enviaron de Jerusalem sacerdotes y Levitas, que le preguntasen: ¿Tú, quién eres?
20Anih loe angphat ai ah kai loe Kri na ai ni, tiah thuih.
20Y confesó, y no negó; mas declaró: No soy yo el Cristo.
21Nihcae mah anih khaeah, to tih nahaeloe nang loe mi aa? Elijah maw? tiah dueng o. Anih mah, Kai loe Elijah na ai, tiah a naa. Nang loe Tahmaa maw? tiah dueng o. Anih mah, Kai loe tahmaa na ai ni, tiah a naa.
21Y le preguntaron: ¿Qué pues? ¿Eres tú Elías? Dijo: No soy. ¿Eres tú el profeta? Y respondió: No.
22Nihcae mah anih khaeah, Kaicae patoeh kaminawk khaeah ka thuih pae o hanah nang loe mi aa, nangmah hoi nangmah to kawbangmaw na thuih? tiah a naa o.
22Dijéronle: ¿Pues quién eres? para que demos respuesta á los que nos enviaron. ¿Qué dices de ti mismo?
23Anih mah, Tahmaa Isaiah mah thuih ih lok baktih toengah, Kai loe Angraeng ih loklam to patoengh oh, tiah praezaek ah kahang kami ni, tiah a naa.
23Dijo: Yo soy la voz del que clama en el desierto: Enderezad el camino del Señor, como dijo Isaías profeta.
24Nihcae loe Farasinawk mah ptoeh ih kami ah oh o.
24Y los que habían sido enviados eran de los Fariseos.
25Nihcae mah anih khaeah, Kri na ai, Elijah doeh na ai, Tahmaa doeh na ai to mah, tih han ih tuinuemhaih na paek loe? tiah dueng o.
25Y preguntáronle, y dijéronle: ¿Por qué pues bautizas, si tú no eres el Cristo, ni Elías, ni el profeta?
26Johan mah nihcae khaeah, Kai loe tui hoiah ni tuinuemhaih to ka paek: toe nangcae salakah kaom na panoek o ai ih kami maeto angdoet;
26Y Juan les respondió, diciendo: Yo bautizo con agua; mas en medio de vosotros ha estado á quien vosotros no conocéis.
27Anih loe ka hnukah angzoh, toe kai pongah len kue, kai loe anih ih khokpanai qui khram pae han mataeng doeh kam cuk ai, tiah a naa.
27Este es el que ha de venir tras mí, el cual es antes de mí: del cual yo no soy digno de desatar la correa del zapato.
28Hae hmuennawk loe Johan mah tuinuem paekhaih, Bethany avang Jordan vapui yaeh ah sak.
28Estas cosas acontecieron en Betábara, de la otra parte del Jordán, donde Juan bautizaba.
29Khawnbangah loe angmah khaeah kangzo Jesu to Johan mah hnuk, To naah khenah, long zaehaih phawkung, Sithaw Tuucaa! tiah thuih.
29El siguiente día ve Juan á Jesús que venía á él, y dice: He aquí el Cordero de Dios, que quita el pecado del mundo.
30Anih loe kai tapen ai naah oh boeh, ka hnukah angzo kami loe kai pongah len kue, tiah ka thuih ih kami loe, Anih hae ni.
30Este es del que dije: Tras mí viene un varón, el cual es antes de mí: porque era primero que yo.
31Anih to ka panoek ai: Anih loe Israel kaminawk khaeah amtueng han koi kami ah oh pongah, tui hoiah tuinuemhaih to ka paek, tiah a naa.
31Y yo no le conocía; más para que fuese manifestado á Israel, por eso vine yo bautizando con agua.
32Johan mah, Pahuu baktiah van hoiah anghum tathuk, Anih nuiah kacuk, Muithla to ka hnuk, tiah thuih.
32Y Juan dió testimonio, diciendo: Vi al Espíritu que descendía del cielo como paloma, y reposó sobre él.
33Anih to ka panoek ai: toe tui hoi tuinuem hanah kai patoehkung mah kai khaeah, Anih nuiah kacuk, anghum tathuk Muithla to na hnuk nahaeloe, Anih loe Kacai Muithla hoi tuinuem ih kami ah ni oh, tiah ang thuih.
33Y yo no le conocía; mas el que me envió á bautizar con agua, aquél me dijo: Sobre quien vieres descender el Espíritu, y que reposa sobre él, éste es el que bautiza con Espíritu Santo.
34Ka hnuk ih baktiah hae kami loe Sithaw Capa ni, tiah ka taphong boeh, tiah thuih.
34Y yo le vi, y he dado testimonio que éste es el Hijo de Dios.
35Khawnbangah Johan loe a hnukbang hnik hoi nawnto angdoet;
35El siguiente día otra vez estaba Juan, y dos de sus discípulos.
36loklam ah kacaeh Jesu to a hnuk naah, Khenah, Sithaw Tuucaa! tiah thuih.
36Y mirando á Jesús que andaba por allí , dijo: He aquí el Cordero de Dios.
37To lok to a hnukbang hnik mah thaih hoi naah, Jesu hnukah bang hoi ving.
37Y oyéronle los dos discípulos hablar, y siguieron á Jesús.
38Anih hnukah bang kami hnik to Jesu mah hnuk naah, angqoi moe, nihnik khaeah, Timaw na pakrong hoi? tiah a naa. Nihnik mah anih khaeah, Rabbi, (Patukkung, tiah thuih koehhaih ih ni) naa ah maw na oh? tiah a naa hoi.
38Y volviéndose Jesús, y viéndolos seguir le , díceles: ¿Qué buscáis? Y ellos le dijeron: Rabbí (que declarado quiere decir Maestro) ¿dónde moras?
39Anih mah nihnik khaeah, Angzoh loe, khen hoih, tiah a naa. Nihnik loe caeh hoi moe, anih ohhaih ahmuen to khet hoi, to na ni loe Anih hoi nawnto oh hoi: to nathuem ah atue hato phak tom boeh.
39Díceles: Venid y ved. Vinieron, y vieron donde moraba, y quedáronse con él aquel día: porque era como la hora de las diez.
40Johan mah thuih ih lok thaih, Anih hnukah bang kami hnik thung ih maeto loe, Simon Piter ih amnawk Andru ni.
40Era Andrés, hermano de Simón Pedro, uno de los dos que habían oído de Juan, y le habían seguido.
41Andru loe amya Simon to pakrong hamloe moe, anih khaeah, Messiah (Kri, tiah thuih koehhaih ih ni) to ka hnuk o boeh, tiah a naa.
41Este halló primero á su hermano Simón, y díjole: Hemos hallado al Mesías (que declarado es, el Cristo).
42Anih mah amya to Jesu khaeah caeh haih. Jesu mah anih to khet moe, Nang loe Jona capa Simon: Cepha (thlung, tiah thuih koehhaih ih ni,) tiah kawk tih boeh, tiah a naa.
42Y le trajo á Jesús. Y mirándole Jesús, dijo: Tú eres Simón, hijo de Jonás: tú serás llamado Cephas (que quiere decir, Piedra).
43Jesu loe khawnbangah Kalili ah caeh han amsak, Philip to a hnuk naah anih khaeah, Ka hnukah bangah, tiah a naa.
43El siguiente día quiso Jesús ir á Galilea, y halla á Felipe, al cual dijo: Sígueme.
44Philip loe Andru hoi Piter baktih toengah Bethsaida vangpui ih kami ah oh.
44Y era Felipe de Bethsaida, la ciudad de Andrés y de Pedro.
45Philip mah Nathanael to hnuk naah anih khaeah, Kaicae loe Mosi ih kaalok hoi tahmaanawk mah tarik ih, Joseph capa, Nazareth Jesu to ka hnuk o boeh, tiah a naa.
45Felipe halló á Natanael, y dícele: Hemos hallado á aquel de quien escribió Moisés en la ley, y los profetas: á Jesús, el hijo de José, de Nazaret.
46Nathanael mah anih khaeah, Nazareth hoiah hmuen kahoih tacawt thai tih maw? tiah a naa. Philip mah anih khaeah, Angzoh loe khen ah, tiah a naa.
46Y díjole Natanael: ¿De Nazaret puede haber algo de bueno? Dícele Felipe: Ven y ve.
47Philip khaeah kangzo Nathanael to Jesu mah hnuk naah, anih khaeah, Khenah, alinghaih tawn ai, Israel kami tangtang! tiah a naa.
47Jesús vió venir á sí á Natanael, y dijo de él: He aquí un verdadero Israelita, en el cual no hay engaño.
48Nathanael mah anih khaeah, Natuek naah maw kai nang panoek loe? tiah a naa. Jesu mah anih khaeah, Philip mah na kawk ai vop, thaiduet kung tlim ah na oh naah, kang hnuk boeh, tiah a naa.
48Dícele Natanael: ¿De dónde me conoces? Respondió Jesús, y díjole: Antes que Felipe te llamara, cuando estabas debajo de la higuera te vi.
49To naah Nathanael mah anih khaeah, Patukkung, Nang loe Sithaw Capa, Israel Siangpahrang ni, tiah a naa.
49Respondió Natanael, y díjole: Rabbí, tú eres el Hijo de Dios; tú eres el Rey de Israel.
50Jesu mah anih khaeah, Thaiduet kung tlim ah na oh naah, kang hnuk boeh, tiah kang naa pongah maw na tang? Hae pongah kalen kue hmuennawk to na hnu vop tih, tiah a naa.
50Respondió Jesús y díjole: ¿Porque te dije, te vi debajo de la higuera, crees? cosas mayores que éstas verás.
51Jesu mah anih khaeah, Loktang to, loktang ah, Kang thuih o, Kam-ong van to na hnu o ueloe, Kami Capa nuiah daw tahang anghum tathuk Sithaw ih van kaminawk to na hnu o tih, tiah a naa.
51Y dícele: De cierto, de cierto os digo: De aquí adelante veréis el cielo abierto, y los ángeles de Dios que suben y descienden sobre el Hijo del hombre.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.