Mark 8
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1In those days, when there was a very great multitude, and they had nothing to eat, Jesus called his disciples to himself and said to them,
1و در آن ایام باز جمعیت، بسیار شده و خوراکی نداشتند. عیسی شاگردان خود راپیش طلبیده، به ایشان گفت:
2“I have compassion on the multitude, because they have stayed with me now three days and have nothing to eat.
2«بر این گروه دلم بسوخت زیرا الان سه روز است که با من می‌باشندو هیچ خوراک ندارند.
3If I send them away fasting to their home, they will faint on the way, for some of them have come a long way.”
3و هرگاه ایشان را گرسنه به خانه های خود برگردانم، هرآینه در راه ضعف کنند، زیرا که بعضی از ایشان از راه دور آمده‌اند.»
4His disciples answered him, “From where could one satisfy these people with bread here in a deserted place?”
4شاگردانش وی را جواب دادند: «از کجا کسی می‌تواند اینها را در این صحرا از نان سیر گرداند؟»
5He asked them, “How many loaves do you have?” They said, “Seven.”
5از ایشان پرسید: «چند نان دارید؟» گفتند: «هفت.»
6He commanded the multitude to sit down on the ground, and he took the seven loaves. Having given thanks, he broke them and gave them to his disciples to serve, and they served the multitude.
6پس جماعت را فرمود تا بر زمین بنشینند؛ و آن هفت نان را گرفته، شکر نمود و پاره کرده، به شاگردان خود داد تا پیش مردم گذارند. پس نزد آن گروه نهادند.
7They also had a few small fish. Having blessed them, he said to serve these also.
7و چند ماهی کوچک نیز داشتند. آنها را نیز برکت داده، فرمود تا پیش ایشان نهند.
8They ate and were filled. They took up seven baskets of broken pieces that were left over.
8پس خورده، سیر شدند و هفت زنبیل پر از پاره های باقی‌مانده برداشتند.
9Those who had eaten were about four thousand. Then he sent them away.
9و عددخورندگان قریب به چهار هزار بود. پس ایشان رامرخص فرمود.
10Immediately he entered into the boat with his disciples and came into the region of Dalmanutha.
10و بی‌درنگ با شاگردان به کشتی سوار شده، به نواحی دلمانوته آمد.
11The Pharisees came out and began to question him, seeking from him a sign from heaven and testing him.
11و فریسیان بیرون آمده، با وی به مباحثه شروع کردند. و از راه امتحان آیتی آسمانی از او خواستند.
12He sighed deeply in his spirit and said, “Why does this generation seek a sign? Most certainly I tell you, no sign will be given to this generation.”
12او از دل آهی کشیده، گفت: «از برای چه این فرقه آیتی می‌خواهند؟ هرآینه به شما می‌گویم آیتی بدین فرقه عطا نخواهد شد.»
13He left them, and again entering into the boat, departed to the other side.
13پس ایشان را گذارد و باز به کشتی سوارشده، به کناره دیگر عبور نمود.
14They forgot to take bread; and they didn’t have more than one loaf in the boat with them.
14و فراموش کردند که نان بردارند و با خود در کشتی جز یک نان نداشتند.
15He warned them, saying, “Take heed: beware of the yeast of the Pharisees and the yeast of Herod.”
15آنگاه ایشان را قدغن فرمود که «باخبر باشید و از خمیر مایه فریسیان و خمیرمایه هیرودیس احتیاط کنید!»
16They reasoned with one another, saying, “It’s because we have no bread.”
16ایشان با خوداندیشیده، گفتند: «از آن است که نان نداریم.»
17Jesus, perceiving it, said to them, “Why do you reason that it’s because you have no bread? Don’t you perceive yet or understand? Is your heart still hardened?
17عیسی فهم کرده، بدیشان گفت: «چرا فکرمی کنید از آنجهت که نان ندارید؟ آیا هنوزنفهمیده و درک نکرده‌اید و تا حال دل شما سخت است؟
18Having eyes, don’t you see? Having ears, don’t you hear? Don’t you remember?
18آیا چشم داشته نمی بینید و گوش داشته نمی شنوید و به یاد ندارید؟
19When I broke the five loaves among the five thousand, how many baskets full of broken pieces did you take up?” They told him, “Twelve.”
19وقتی که پنج نان را برای پنج هزار نفر پاره کردم، چند سبدپر از پاره‌ها برداشتید؟» بدو گفتند: «دوازده.»
20“When the seven loaves fed the four thousand, how many baskets full of broken pieces did you take up?” They told him, “Seven.”
20«و وقتی که هفت نان را بجهت چهار هزار کس؛ پس زنبیل پر از ریزه‌ها برداشتید؟» گفتندش: «هفت.»
21He asked them, “Don’t you understand yet?”
21پس بدیشان گفت: «چرا نمی فهمید؟»
22He came to Bethsaida. They brought a blind man to him and begged him to touch him.
22چون به بیت صیدا آمد، شخصی کور را نزد او آوردند و التماس نمودند که او را لمس نماید.
23He took hold of the blind man by the hand, and brought him out of the village. When he had spat on his eyes, and laid his hands on him, he asked him if he saw anything.
23پس دست آن کور را گرفته، او را از قریه بیرون برد و آب دهان بر چشمان او افکنده، و دست بر اوگذارده از او پرسید که «چیزی می‌بینی؟»
24He looked up, and said, “I see men, but I see them like walking trees.”
24اوبالا نگریسته، گفت: «مردمان را خرامان، چون درختها می‌بینم.»
25Then again he laid his hands on his eyes. He looked intently, and was restored, and saw everyone clearly.
25پس بار دیگر دستهای خودرا بر چشمان او گذارده، او را فرمود تا بالانگریست و صحیح گشته، همه‌چیز را به خوبی دید.
26He sent him away to his house, saying, “Don’t enter into the village, nor tell anyone in the village.”
26پس او را به خانه‌اش فرستاده، گفت: «داخل ده مشو و هیچ‌کس را در آن جا خبر مده.»
27Jesus went out, with his disciples, into the villages of Caesarea Philippi. On the way he asked his disciples, “Who do men say that I am?”
27و عیسی با شاگردان خود به دهات قیصریه فیلپس رفت. و در راه از شاگردانش پرسیده، گفت که «مردم مرا که می‌دانند؟»
28They told him, “John the Baptizer, and others say Elijah, but others, one of the prophets.”
28ایشان جواب دادند که «یحیی تعمید‌دهنده و بعضی الیاس وبعضی یکی از انبیا.»
29He said to them, “But who do you say that I am?” Peter answered, “You are the Christ.”
29او از ایشان پرسید: «شمامرا که می‌دانید؟» پطرس در جواب او گفت: «تومسیح هستی.»
30He commanded them that they should tell no one about him.
30پس ایشان را فرمود که «هیچ‌کس را از او خبر ندهند.»
31He began to teach them that the Son of Man must suffer many things, and be rejected by the elders, the chief priests, and the scribes, and be killed, and after three days rise again.
31آنگاه ایشان را تعلیم دادن آغاز کرد که «لازم است پسر انسان بسیار زحمت کشد و ازمشایخ و روسای کهنه و کاتبان رد شود و کشته شده، بعد از سه روز برخیزد.»
32He spoke to them openly. Peter took him and began to rebuke him.
32و چون این کلام را علانیه فرمود، پطرس او را گرفته، به منع کردن شروع نمود.
33But he, turning around and seeing his disciples, rebuked Peter, and said, “Get behind me, Satan! For you have in mind not the things of God, but the things of men.”
33اما او برگشته، به شاگردان خودنگریسته، پطرس را نهیب داد و گفت: «ای شیطان از من دور شو، زیرا امور الهی را اندیشه نمی کنی بلکه چیزهای انسانی را.»
34He called the multitude to himself with his disciples and said to them, “Whoever wants to come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me.
34پس مردم را با شاگردان خود خوانده، گفت: «هر‌که خواهد از عقب من آید، خویشتن را انکارکند و صلیب خود را برداشته، مرا متابعت نماید.
35For whoever wants to save his life will lose it; and whoever will lose his life for my sake and the sake of the Good News will save it.
35زیرا هر‌که خواهد جان خود را نجات دهد، آن را هلاک سازد؛ و هر‌که جان خود را بجهت من وانجیل بر باد دهد آن را برهاند.
36For what does it profit a man to gain the whole world and forfeit his life?
36زیراکه شخص را چه سود دارد هر گاه تمام دنیا را ببرد و نفس خود را ببازد؟
37For what will a man give in exchange for his life?
37یا آنکه آدمی چه چیز را به عوض جان خود بدهد؟
38For whoever will be ashamed of me and of my words in this adulterous and sinful generation, the Son of Man also will be ashamed of him when he comes in his Father’s glory with the holy angels.”
38زیرا هر‌که در این فرقه زناکار و خطاکار از من و سخنان من شرمنده شود، پسر انسان نیز وقتی که با فرشتگان مقدس درجلال پدر خویش آید، از او شرمنده خواهدگردید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.