Mark 5
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1They came to the other side of the sea, into the country of the Gadarenes.
1پس به آن کناره دریا تا به‌سرزمین جدریان آمدند.
2When he had come out of the boat, immediately a man with an unclean spirit met him out of the tombs.
2و چون از کشتی بیرون آمد، فی الفور شخصی که روحی پلید داشت از قبوربیرون شده، بدو برخورد.
3He lived in the tombs. Nobody could bind him any more, not even with chains,
3که در قبور ساکن می‌بود و هیچ‌کس به زنجیرها هم نمی توانست اورا بند نماید،
4because he had been often bound with fetters and chains, and the chains had been torn apart by him, and the fetters broken in pieces. Nobody had the strength to tame him.
4زیرا که بارها او را به کنده‌ها وزنجیرها بسته بودند و زنجیرها را گسیخته وکنده‌ها را شکسته بود و احدی نمی توانست او رارام نماید،
5Always, night and day, in the tombs and in the mountains, he was crying out, and cutting himself with stones.
5و پیوسته شب وروز در کوهها وقبرها فریا می‌زد و خود را به سنگها مجروح می‌ساخت.
6When he saw Jesus from afar, he ran and bowed down to him,
6چون عیسی را از دور دید، دوان دوان آمده، او را سجده کرد،
7and crying out with a loud voice, he said, “What have I to do with you, Jesus, you Son of the Most High God? I adjure you by God, don’t torment me.”
7و به آواز بلندصیحه زده، گفت: «ای عیسی، پسر خدای تعالی، مرا با تو چه‌کار است؟ تو را به خدا قسم می‌دهم که مرا معذب نسازی.»
8For he said to him, “Come out of the man, you unclean spirit!”
8زیرا بدو گفته بود: «ای روح پلید از این شخص بیرون بیا!»
9He asked him, “What is your name?” He said to him, “My name is Legion, for we are many.”
9پس از اوپرسید: «اسم تو چیست؟» «به وی گفت: «نام من لجئون است زیرا که بسیاریم.»
10He begged him much that he would not send them away out of the country.
10پس بدوالتماس بسیار نمود که ایشان را از آن سرزمین بیرون نکند.
11Now on the mountainside there was a great herd of pigs feeding.
11و در حوالی آن کوهها، گله گرازبسیاری می‌چرید.
12All the demons begged him, saying, “Send us into the pigs, that we may enter into them.”
12و همه دیوها از وی خواهش نموده، گفتند: «ما را به گرازها بفرست تادر آنها داخل شویم.»
13At once Jesus gave them permission. The unclean spirits came out and entered into the pigs. The herd of about two thousand rushed down the steep bank into the sea, and they were drowned in the sea.
13فور عیسی ایشان رااجازت داد. پس آن ارواح خبیث بیرون شده، به گرازان داخل گشتند و آن گله از بلندی به دریاجست و قریب بدو هزار بودند که در آب خفه شدند.
14Those who fed the pigs fled, and told it in the city and in the country. The people came to see what it was that had happened.
14و خوک با نان فرار کرده، در شهر ومزرعه‌ها خبر می‌دادند و مردم بجهت دیدن آن ماجرا بیرون شتافتند.
15They came to Jesus, and saw him who had been possessed by demons sitting, clothed, and in his right mind, even him who had the legion; and they were afraid.
15و چون نزد عیسی رسیده، آن دیوانه را که لجئون داشته بود دیدند که نشسته و لباس پوشیده و عاقل گشته است، بترسیدند.
16Those who saw it declared to them what happened to him who was possessed by demons, and about the pigs.
16و آنانی که دیده بودند، سرگذشت دیوانه و گرازان را بدیشان بازگفتند.
17They began to beg him to depart from their region.
17پس شروع به التماس نمودند که از حدود ایشان روانه شود.
18As he was entering into the boat, he who had been possessed by demons begged him that he might be with him.
18و چون به کشتی سوار شد، آنکه دیوانه بود ازوی استدعا نمود که با وی باشد.
19He didn’t allow him, but said to him, “Go to your house, to your friends, and tell them what great things the Lord has done for you and how he had mercy on you.”
19اما عیسی وی را اجازت نداد بلکه بدو گفت: «به خانه نزدخویشان خود برو و ایشان را خبر ده از آنچه خداوند با تو کرده است و چگونه به تو رحم نموده است.»
20He went his way, and began to proclaim in Decapolis how Jesus had done great things for him, and everyone marveled.
20پس روانه شده، در دیکاپولس به آنچه عیسی با وی کرده، موعظه کردن آغاز نمودکه همه مردم متعجب شدند.
21When Jesus had crossed back over in the boat to the other side, a great multitude was gathered to him; and he was by the sea.
21و چون عیسی باز به آنطرف، در کشتی عبور نمود، مردم بسیار بر وی جمع گشتند و برکناره دریا بود.
22Behold, one of the rulers of the synagogue, Jairus by name, came; and seeing him, he fell at his feet
22که ناگاه یکی از روسای کنیسه، یایرس نام آمد و چون او را بدید بر پایهایش افتاده،
23and begged him much, saying, “My little daughter is at the point of death. Please come and lay your hands on her, that she may be made healthy, and live.”
23بدو التماس بسیار نموده، گفت: «نفس دخترک من به آخر رسیده. بیا و بر او دست گذار تاشفا یافته، زیست کند.»
24He went with him, and a great multitude followed him, and they pressed upon him on all sides.
24پس با او روانه شده، خلق بسیاری نیز از پی او افتاده، بر وی ازدحام می‌نمودند.
25A certain woman who had a discharge of blood for twelve years,
25آنگاه زنی که مدت دوازده سال به استحاضه مبتلا می‌بود،
26and had suffered many things by many physicians, and had spent all that she had, and was no better, but rather grew worse,
26و زحمت بسیار ازاطبای متعدد دیده و آنچه داشت صرف نموده، فایده‌ای نیافت بلکه بدتر می‌شد،
27having heard the things concerning Jesus, came up behind him in the crowd and touched his clothes.
27چون خبرعیسی را بشنید، میان آن گروه از عقب وی آمده ردای او را لمس نمود،
28For she said, “If I just touch his clothes, I will be made well.”
28زیرا گفته بود: «اگرلباس وی را هم لمس کنم، هرآینه شفا یابم.»
29Immediately the flow of her blood was dried up, and she felt in her body that she was healed of her affliction.
29در ساعت چشمه خون او خشک شده، در تن خود فهمید که از آن بلا صحت یافته است.
30Immediately Jesus, perceiving in himself that the power had gone out from him, turned around in the crowd and asked, “Who touched my clothes?”
30فی الفور عیسی از خود دانست که قوتی از اوصادر گشته. پس در آن جماعت روی برگردانیده، گفت: «کیست که لباس مرا لمس نمود؟»
31His disciples said to him, “You see the multitude pressing against you, and you say, ‘Who touched me?’”
31شاگردانش بدو گفتند: «می‌بینی که مردم بر توازدحام می‌نمایند! و می‌گویی کیست که مرا لمس نمود؟ !»
32He looked around to see her who had done this thing.
32پس به اطراف خود می‌نگریست تا آن زن را که این کار کرده، ببیند.
33But the woman, fearing and trembling, knowing what had been done to her, came and fell down before him, and told him all the truth.
33آن زن چون دانست که به وی چه واقع شده، ترسان و لرزان آمد و نزد او به روی در‌افتاده، حقیقت امر رابالتمام به وی باز‌گفت.
34He said to her, “Daughter, your faith has made you well. Go in peace, and be cured of your disease.”
34او وی را گفت: «ای دختر، ایمانت تو را شفا داده است. به سلامتی بروو از بلای خویش رستگار باش.»
35While he was still speaking, people came from the synagogue ruler’s house, saying, “Your daughter is dead. Why bother the Teacher any more?”
35او هنوز سخن می‌گفت که بعضی از خانه رئیس کنیسه آمده، گفتند: «دخترت فوت شده؛ دیگر برای چه استاد را زحمت می‌دهی؟»
36But Jesus, when he heard the message spoken, immediately said to the ruler of the synagogue, “Don’t be afraid, only believe.”
36عیسی چون سخنی را که گفته بودند شنید، درساعت به رئیس کنیسه گفت: «مترس ایمان آور وبس!»
37He allowed no one to follow him except Peter, James, and John the brother of James.
37و جز پطرس و یعقوب و یوحنا برادریعقوب، هیچ‌کس را اجازت نداد که از عقب اوبیایند.
38He came to the synagogue ruler’s house, and he saw an uproar, weeping, and great wailing.
38پس چون به خانه رئیس کنیسه رسیدند، جمعی شوریده دید که گریه و نوحه بسیار می‌نمودند.
39When he had entered in, he said to them, “Why do you make an uproar and weep? The child is not dead, but is asleep.”
39پس داخل شده، بدیشان گفت: «چرا غوغا و گریه می‌کنید؟ دختر نمرده بلکه در خواب است.»
40They ridiculed him. But he, having put them all out, took the father of the child, her mother, and those who were with him, and went in where the child was lying.
40ایشان بر وی سخریه کردند لیکن او همه را بیرون کرده، پدر و مادردختر را با رفیقان خویش برداشته، به‌جایی که دختر خوابیده بود، داخل شد.
41Taking the child by the hand, he said to her, “Talitha cumi!” which means, being interpreted, “Girl, I tell you, get up!”
41پس دست دختر را گرفته، به وی گفت: «طلیتا قومی.» که معنی آن این است: «ای دختر، تو را می‌گویم برخیز.»
42Immediately the girl rose up and walked, for she was twelve years old. They were amazed with great amazement.
42در ساعت دختر برخاسته، خرامید زیرا که دوازده ساله بود. ایشان بینهایت متعجب شدند.
43He strictly ordered them that no one should know this, and commanded that something should be given to her to eat.
43پس ایشان را به تاکید بسیار فرمود: «کسی از این امر مطلع نشود.» و گفت تا خوراکی بدو دهند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.