Марку 3
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Исус а интрат дин ноу ын синагогэ. Аколо се афла ун ом ку мына ускатэ.
1Ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha a mão ressequida.
2Ей пындяу пе Исус сэ вадэ дакэ-л ва виндека ын зиуа Сабатулуй, ка сэ-Л поатэ ынвинуи.
2Eles o observavam, para ver se ele o curaria no sábado, a fim de poderem acusá-lo.
3Ши Исус а зис омулуй каре авя мына ускатэ: „Скоалэ-те ши стай ла мижлок!”
3Ele disse ao homem que tinha a mão ressequida: “Levante-se.”
4Апой ле-а зис: „Есте ынгэдуит ын зиуа Сабатулуй сэ фачь бине сау сэ фачь рэу? Сэ скапь вяца куйва сау с-о перзь?” Дар ей тэчяу.
4Ele lhes disse: “É lícito no sábado fazer o bem ou fazer o mal? Salvar uma vida ou matar?” Mas eles ficaram em silêncio.
5Атунч, ротинду-Шь привириле ку мыние песте ей ши мыхнит де ымпетриря инимий лор, а зис омулуй: „Ынтинде-ць мына!” Ел а ынтинс-о, ши мына и с-а фэкут сэнэтоасэ.
5Depois de olhar ao redor para eles com ira, entristecido com a dureza dos seus corações, disse ao homem: “Estenda a sua mão.” Ele a estendeu, e a sua mão foi restaurada e ficou tão saudável quanto a outra.
6Фарисеий ау ешит афарэ ши с-ау сфэтуит ындатэ ку иродиений кум сэ-Л пярдэ.
6Os fariseus saíram e imediatamente conspiraram com os herodianos contra ele, para decidir como poderiam matá-lo.
7Исус С-а дус ку ученичий Сэй ла маре. Дупэ Ел а мерс о маре мулциме де оамень дин Галилея; ши о маре мулциме де оамень дин Иудея,
7Jesus retirou-se para o mar com os seus discípulos; e uma grande multidão o seguiu da Galileia, da Judeia,
8дин Иерусалим, дин Идумея, де динколо де Йордан ши димпрежурул Тирулуй ши Сидонулуй, кынд а аузит тот че фэчя, а венит ла Ел.
8de Jerusalém, da Idumeia, de além do Jordão e também dos arredores de Tiro e Sidom. Ao ouvir falar das grandes coisas que ele fazia, uma grande multidão foi até ele.
9Исус а порунчит ученичилор сэ-Й цинэ ла ындемынэ о корэбиоарэ, ка сэ ну фие ымбулзит де нород.
9Ele disse aos seus discípulos que mantivessem um pequeno barco à sua disposição por causa da multidão, para que não o apertassem.
10Кэч Ел виндека пе мулць ши, де ачея, тоць чей че авяу боль се ынгесуяу спре Ел ка сэ се атингэ де Ел.
10Pois ele havia curado muitos, de modo que todos os que sofriam de alguma doença se comprimiam ao redor dele para tocá-lo.
11Духуриле некурате, кынд Ыл ведяу, кэдяу ла пэмынт ынаинтя Луй ши стригау: „Ту ешть Фиул луй Думнезеу.”
11Os espíritos imundos, sempre que o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: “Tu és o Filho de Deus!”
12Дар Ел ле порунчя ындатэ ку тот динадинсул сэ ну-Л факэ куноскут.
12Ele os advertia severamente para que não o tornassem conhecido.
13Ын урмэ, Исус С-а суит пе мунте, а кемат ла Ел пе чине а врут ши ей ау венит ла Ел.
13Ele subiu ao monte e chamou os que quis, e eles foram até ele.
14А рындуит динтре ей дойспрезече, ка сэ-й айбэ ку Сине ши сэ-й тримитэ сэ проповэдуяскэ.
14Ele nomeou doze, para que estivessem com ele, e para que pudesse enviá-los a pregar
15Ле-а дат ши путере сэ виндече болиле ши сэ скоатэ драчий.
15e a ter autoridade para curar enfermidades e para expulsar demônios:
16Ятэ чей дойспрезече пе каре й-а рындуит: Симон, кэруя й-а пус нумеле Петру;
16Simão (a quem deu o nome de Pedro);
17Иаков, фиул луй Зебедей, ши Иоан, фрателе луй Иаков, кэрора ле-а пус нумеле Боанергес, каре, тэлмэчит, ынсямнэ: „Фиий тунетулуй”;
17Tiago, filho de Zebedeu; e João, irmão de Tiago (aos quais chamou Boanerges, que significa Filhos do Trovão);
18Андрей; Филип; Бартоломеу; Матей; Тома; Иаков, фиул луй Алфеу; Тадеу; Симон Канаанитул
18André; Filipe; Bartolomeu; Mateus; Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19ши Иуда Искариотянул, каре Л-а ши вындут.
19e Judas Iscariotes, que também o traiu. Então ele entrou em uma casa.
20Ау венит ын касэ ши с-а адунат дин ноу нородул, аша кэ ну путяу нич мэкар сэ прынзяскэ.
20A multidão se reuniu novamente, de modo que eles nem sequer conseguiam comer.
21Руделе луй Исус, кынд ау аузит челе че се петречяу, ау венит сэ пунэ мына пе Ел. Кэч зичяу: „Шь-а ешит дин минць.”
21Quando os seus amigos ouviram isso, saíram para prendê-lo; pois diziam: “Ele está louco.”
22Ши кэртурарий, каре се коборысерэ дин Иерусалим, зичяу: „Есте стэпынит де Беелзебул; скоате драчий ку ажуторул домнулуй драчилор.”
22Os escribas que desceram de Jerusalém diziam: “Ele tem Belzebu”, e: “É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.”
23Исус й-а кемат ла Ел ши ле-а зис ын пилде: „Кум поате Сатана сэ скоатэ афарэ пе Сатана?
23Ele os chamou e lhes disse por parábolas: “Como pode Satanás expulsar Satanás?
24Дакэ о ымпэрэцие есте дезбинатэ ымпотрива ей ынсэшь, ымпэрэция ачея ну поате дэйнуи.
24Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25Ши дакэ о касэ есте дезбинатэ ымпотрива ей ынсэшь, каса ачея ну поате дэйнуи.
25Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26Тот астфел, дакэ Сатана се рэскоалэ ымпотрива луй ынсушь, есте дезбинат ши ну поате дэйнуи, чи с-а испрэвит ку ел.
26Se Satanás se levantou contra si mesmo, e está dividido, ele não pode subsistir, mas chegou ao fim.
27Нименьну поате сэ интре ын каса унуй ом таре ши сэ-й жефуяскэ господэрия, декыт дакэ а легат май ынтый пе омул ачела таре; нумай атунч ый ва жефуи каса.
27Mas ninguém pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens sem primeiro amarrá-lo; só então poderá saquear a casa dele.
28Адевэратвэ спун кэ тоате пэкателе ши тоате хулеле пе каре ле вор рости оамений ли се вор ерта,
28“Com toda a certeza eu lhes digo: todos os pecados dos descendentes dos homens serão perdoados, incluindo as suas blasfêmias com as quais blasfemarem;
29дар орьчине ва хули ымпотрива Духулуй Сфынт ну ва кэпэта ертаре ын вяк, чи есте виноват де ун пэкат вешник.”
29mas quem blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, mas está sujeito à condenação eterna.”
30Ачаста, пентру кэ ей зичяу: „Аре ун дух некурат.”
30—porque eles diziam: “Ele tem um espírito imundo.”
31Атунч ау венит мама ши фраций Луй ши, стынд афарэ, ау тримис сэ-Л кеме.
31Sua mãe e seus irmãos chegaram e, ficando do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32Мулцимя шедя ын журул Луй, кынд Й-ау спус: „Ятэ кэ мама Та ши фраций Тэй сунт афарэ ши Те каутэ.”
32Uma multidão estava sentada ao redor dele, e lhe disseram: “Eis que a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora procurando por você.”
33Ел а рэспунс: „Чине сунт мама Мя ши фраций Мей?”
33Ele lhes respondeu: “Quem são a minha mãe e os meus irmãos?”
34Апой, арункынду-Шь привириле песте чей че шедяу ымпрежурул Луй: „Ятэ” , а зис Ел, „мама Мя ши фраций Мей!
34Olhando ao redor para os que estavam sentados à sua volta, disse: “Eis aqui a minha mãe e os meus irmãos!
35Кэч орьчине фаче воя луй Думнезеу, ачела Ымь есте фрате, сорэ ши мамэ.”
35Pois quem faz a vontade de Deus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.