มาระโก 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1เมื่อผ่านไปหลายวัน พระองค์กลับเข้าเมืองคาเปอรนาอุมอีกครั้ง แล้วข่าวก็แพร่ออกไปว่าพระองค์อยู่ที่บ้าน
1Quando ele entrou novamente em Cafarnaum, após alguns dias, ouviu-se que ele estava em casa.
2ทันทีนั้น ผู้คนจำนวนมากมารวมกัน จนไม่เหลือที่ว่าง แม้แต่บริเวณประตู และพระองค์ประกาศพระวจนะให้พวกเขาฟัง
2Imediatamente muitos se reuniram, de modo que não havia mais lugar, nem mesmo perto da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3มีคนสี่คนหามคนเป็นอัมพาตมาหาพระองค์
3Vieram quatro pessoas, trazendo-lhe um paralítico.
4แต่เพราะฝูงชนทำให้พวกเขาเข้าไปใกล้พระองค์ไม่ได้ พวกเขาจึงรื้อหลังคาตรงบริเวณที่พระองค์อยู่ เมื่อเปิดช่องแล้ว ก็หย่อนเสื่อที่คนเป็นอัมพาตนอนอยู่ลงมา
4Como não podiam aproximar-se dele por causa da multidão, removeram o telhado onde ele estava. Depois de o terem rompido, baixaram a maca em que o paralítico estava deitado.
5เมื่อพระเยซูเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์กล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
5Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: “Filho, os seus pecados estão perdoados.”
6มีอาลักษณ์บางคนนั่งอยู่ที่นั่น และกำลังคิดอยู่ในใจว่า
6Mas estavam ali sentados alguns dos escribas, que pensavam consigo mesmos:
7“ทำไมคนนี้จึงพูดหมิ่นประมาทพระเจ้าอย่างนี้? ใครจะยกโทษบาปได้นอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว?”
7“Por que este homem fala blasfêmias assim? Quem pode perdoar pecados senão somente Deus?”
8พระเยซูรู้ทันทีในจิตวิญญาณของพระองค์ว่าพวกเขากำลังคิดเช่นนั้นอยู่ในใจ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดเรื่องเหล่านี้อยู่ในใจ?
8Imediatamente Jesus, percebendo em seu espírito que eles pensavam assim consigo mesmos, disse-lhes: “Por que vocês pensam essas coisas em seu coração?
9อย่างไหนง่ายกว่ากัน การบอกคนเป็นอัมพาตว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’ หรือบอกว่า ‘ลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า แล้วเดินไป’?
9Qual é mais fácil, dizer ao paralítico: ‘Os seus pecados estão perdoados’; ou dizer: ‘Levante-se, pegue a sua maca e ande’?
10แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนโลกที่จะยกโทษบาป” แล้วพระองค์จึงกล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า
10Mas, para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados” — disse ao paralítico —
11“เราบอกเจ้าว่า ลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า แล้วกลับบ้านไป”
11“Eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para a sua casa.”
12เขาก็ลุกขึ้น ยกเสื่อทันที และเดินออกไปต่อหน้าทุกคน ทุกคนจึงประหลาดใจและยกย่องพระเจ้า พร้อมกับพูดว่า “พวกเราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย!”
12Ele se levantou, pegou imediatamente a maca e saiu diante de todos, de modo que todos ficaram maravilhados e glorificaram a Deus, dizendo: “Nunca vimos nada como isso!”
13พระองค์ออกไปที่ริมทะเลอีกครั้ง ฝูงชนทั้งหมดพากันมาหาพระองค์ และพระองค์สอนพวกเขา
13Ele saiu novamente para a beira-mar. Toda a multidão ia até ele, e ele os ensinava.
14ขณะเดินผ่านไป พระองค์เห็นเลวีลูกของอัลเฟอัสนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงกล่าวกับเขาว่า “ตามเรามา” เขาก็ลุกขึ้นและตามพระองค์ไป
14Ao passar, ele viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria de impostos. Ele lhe disse: “Siga-me.” E ele se levantou e o seguiu.
15ขณะที่พระเยซูเอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านนั้น มีคนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากร่วมโต๊ะกับพระเยซูและสาวกของพระองค์ เพราะมีคนเช่นนี้จำนวนมาก และพวกเขาติดตามพระองค์
15Enquanto Jesus estava à mesa na casa de Levi, muitos publicanos e pecadores sentaram-se com Jesus e seus discípulos, pois eram muitos, e eles o seguiam.
16เมื่อพวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีเห็นว่าพระองค์กำลังรับประทานอาหารกับคนบาปและคนเก็บภาษี พวกเขาจึงถามสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมเขาจึงกินและดื่มกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
16Os escribas e os fariseus, quando viram que ele estava comendo com os pecadores e publicanos, disseram aos seus discípulos: “Por que ele come e bebe com publicanos e pecadores?”
17เมื่อพระเยซูได้ยิน จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนป่วยต้องการ เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
17Quando Jesus ouviu isso, disse-lhes: “Os sãos não precisam de médico, mas sim os doentes. Eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.”
18สาวกของยอห์นและพวกฟาริสีกำลังอดอาหาร พวกเขาจึงมาถามพระองค์ว่า “ทำไมสาวกของยอห์นและสาวกของพวกฟาริสีจึงอดอาหาร แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
18Os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, e vieram e lhe perguntaram: “Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?”
19พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะอดอาหารได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวอยู่กับพวกเขา? ตราบใดที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา พวกเขาก็อดอาหารไม่ได้
19Jesus lhes disse: “Podem os amigos do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles? Enquanto têm o noivo consigo, eles não podem jejuar.
20แต่จะมีวันที่เจ้าบ่าวถูกพรากไปจากพวกเขา แล้วในวันนั้นพวกเขาจะอดอาหาร
20Mas virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então eles jejuarão naquele dia.
21ไม่มีใครเอาผ้าที่ยังไม่หดไปปะเสื้อเก่า ไม่เช่นนั้น ผ้าปะใหม่จะหดและดึงผ้าเก่าให้ขาด รอยขาดก็จะยิ่งแย่กว่าเดิม
21Ninguém costura um remendo de pano novo em uma roupa velha; do contrário, o remendo novo encolhe, repuxa o tecido velho e o rasgo fica ainda maior.
22และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ไม่เช่นนั้น เหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังแตก เหล้าองุ่นก็หก และถุงหนังก็เสีย แต่เหล้าองุ่นใหม่ก็ใส่ในถุงหนังใหม่”
22Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres, e o vinho se derramará, e os odres se estragarão; mas vinho novo deve ser colocado em odres novos.”
23ในวันสะบาโตวันหนึ่ง พระองค์เดินผ่านทุ่งธัญพืช และขณะที่สาวกเดินไป พวกเขาก็เริ่มเด็ดรวง
23Ele estava passando no dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos começaram, enquanto caminhavam, a colher as espigas.
24พวกฟาริสีกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ ทำไมพวกเขาจึงทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำในวันสะบาโต?”
24Os fariseus lhe disseram: “Veja, por que eles fazem o que não é lícito no dia de sábado?”
25พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับคนที่อยู่กับเขาหิวและต้องการอาหาร—
25Ele lhes disse: “Vocês nunca leram o que Davi fez quando passou necessidade e teve fome — ele e os que estavam com ele?
26เขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้าในสมัยที่อาบียาธาร์เป็นมหาปุโรหิต และกินขนมปังถวาย ซึ่งไม่มีใครได้รับอนุญาตให้กินนอกจากปุโรหิต และเขายังแบ่งให้คนที่อยู่กับเขากินด้วย?”
26Como ele entrou na casa de Deus, no tempo de Abiatar, o sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, que não é lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?”
27พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “วันสะบาโตมีไว้เพื่อมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์มีไว้เพื่อวันสะบาโต
27Ele lhes disse: “O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado.
28ดังนั้น บุตรมนุษย์จึงเป็นเจ้าเหนือแม้แต่วันสะบาโต”
28Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.