มาระโก 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เมื่อผ่านไปหลายวัน พระองค์กลับเข้าเมืองคาเปอรนาอุมอีกครั้ง แล้วข่าวก็แพร่ออกไปว่าพระองค์อยู่ที่บ้าน
1And again he entered into Capharnaum after some days.
2ทันทีนั้น ผู้คนจำนวนมากมารวมกัน จนไม่เหลือที่ว่าง แม้แต่บริเวณประตู และพระองค์ประกาศพระวจนะให้พวกเขาฟัง
2And it was heard that he was in the house, and many came together, so that there was no room; no, not even at the door; and he spoke to them the word.
3มีคนสี่คนหามคนเป็นอัมพาตมาหาพระองค์
3And they came to him, bringing one sick of the palsy, who was carried by four.
4แต่เพราะฝูงชนทำให้พวกเขาเข้าไปใกล้พระองค์ไม่ได้ พวกเขาจึงรื้อหลังคาตรงบริเวณที่พระองค์อยู่ เมื่อเปิดช่องแล้ว ก็หย่อนเสื่อที่คนเป็นอัมพาตนอนอยู่ลงมา
4And when they could not offer him unto him for the multitude, they uncovered the roof where he was; and opening it, they let down the bed wherein the man sick of the palsy lay.
5เมื่อพระเยซูเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์กล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
5And when Jesus had seen their faith, he saith to the sick of the palsy: Son, thy sins are forgiven thee.
6มีอาลักษณ์บางคนนั่งอยู่ที่นั่น และกำลังคิดอยู่ในใจว่า
6And there were some of the scribes sitting there, and thinking in their hearts:
7“ทำไมคนนี้จึงพูดหมิ่นประมาทพระเจ้าอย่างนี้? ใครจะยกโทษบาปได้นอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว?”
7Why doth this man speak thus? he blasphemeth. Who can forgive sins, but God only?
8พระเยซูรู้ทันทีในจิตวิญญาณของพระองค์ว่าพวกเขากำลังคิดเช่นนั้นอยู่ในใจ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดเรื่องเหล่านี้อยู่ในใจ?
8Which Jesus presently knowing in his spirit, that they so thought within themselves, saith to them: Why think you these things in your hearts?
9อย่างไหนง่ายกว่ากัน การบอกคนเป็นอัมพาตว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’ หรือบอกว่า ‘ลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า แล้วเดินไป’?
9Which is easier, to say to the sick of the palsy: Thy sins are forgiven thee; or to say: Arise, take up thy bed, and walk?
10แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนโลกที่จะยกโทษบาป” แล้วพระองค์จึงกล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า
10But that you may know that the Son of man hath power on earth to forgive sins, (he saith to the sick of the palsy,)
11“เราบอกเจ้าว่า ลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า แล้วกลับบ้านไป”
11I say to thee: Arise, take up thy bed, and go into thy house.
12เขาก็ลุกขึ้น ยกเสื่อทันที และเดินออกไปต่อหน้าทุกคน ทุกคนจึงประหลาดใจและยกย่องพระเจ้า พร้อมกับพูดว่า “พวกเราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย!”
12And immediately he arose; and taking up his bed, went his way in the sight of all; so that all wondered and glorified God, saying: We never saw the like.
13พระองค์ออกไปที่ริมทะเลอีกครั้ง ฝูงชนทั้งหมดพากันมาหาพระองค์ และพระองค์สอนพวกเขา
13And he went forth again to the sea side; and all the multitude came to him, and he taught them.
14ขณะเดินผ่านไป พระองค์เห็นเลวีลูกของอัลเฟอัสนั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี จึงกล่าวกับเขาว่า “ตามเรามา” เขาก็ลุกขึ้นและตามพระองค์ไป
14And when he was passing by, he saw Levi the son of Alpheus sitting at the receipt of custom; and he saith to him: Follow me. And rising up, he followed him.
15ขณะที่พระเยซูเอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านนั้น มีคนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากร่วมโต๊ะกับพระเยซูและสาวกของพระองค์ เพราะมีคนเช่นนี้จำนวนมาก และพวกเขาติดตามพระองค์
15And it came to pass, that as he sat at meat in his house, many publicans and sinners sat down together with Jesus and his disciples. For they were many, who also followed him.
16เมื่อพวกอาลักษณ์และพวกฟาริสีเห็นว่าพระองค์กำลังรับประทานอาหารกับคนบาปและคนเก็บภาษี พวกเขาจึงถามสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมเขาจึงกินและดื่มกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
16And the scribes and the Pharisees, seeing that he ate with publicans and sinners, said to his disiples: Why doth your master eat and drink with publicans and sinners?
17เมื่อพระเยซูได้ยิน จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนป่วยต้องการ เราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
17Jesus hearing this, saith to them: They that are well have no need of a physician, but they that are sick. For I came not to call the just, but sinners.
18สาวกของยอห์นและพวกฟาริสีกำลังอดอาหาร พวกเขาจึงมาถามพระองค์ว่า “ทำไมสาวกของยอห์นและสาวกของพวกฟาริสีจึงอดอาหาร แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
18And the disiples of John and the Pharisees used to fast; and they come and say to him: Why do the disciples of John and of the Pharisees fast; but thy disciples do not fast?
19พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะอดอาหารได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวอยู่กับพวกเขา? ตราบใดที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา พวกเขาก็อดอาหารไม่ได้
19And Jesus saith to them: Can the children of the marriage fast, as long as the bridegroom is with them? As long as they have the bridegroom with them, they cannot fast.
20แต่จะมีวันที่เจ้าบ่าวถูกพรากไปจากพวกเขา แล้วในวันนั้นพวกเขาจะอดอาหาร
20But the days will come when the bridegroom shall be taken away from them; and then they shall fast in those days.
21ไม่มีใครเอาผ้าที่ยังไม่หดไปปะเสื้อเก่า ไม่เช่นนั้น ผ้าปะใหม่จะหดและดึงผ้าเก่าให้ขาด รอยขาดก็จะยิ่งแย่กว่าเดิม
21No man seweth a piece of raw cloth to an old garment: otherwise the new piecing taketh away from the old, and there is made a greater rent.
22และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ไม่เช่นนั้น เหล้าองุ่นใหม่จะทำให้ถุงหนังแตก เหล้าองุ่นก็หก และถุงหนังก็เสีย แต่เหล้าองุ่นใหม่ก็ใส่ในถุงหนังใหม่”
22And no man putteth new wine into old bottles: otherwise the wine will burst the bottles, and both the wine will be spilled, and the bottles will be lost. But new wine must be put into new bottles.
23ในวันสะบาโตวันหนึ่ง พระองค์เดินผ่านทุ่งธัญพืช และขณะที่สาวกเดินไป พวกเขาก็เริ่มเด็ดรวง
23And it came to pass again, as the Lord walked through the corn fields on the sabbath, that his disciples began to go forward, and to pluck the ears of corn.
24พวกฟาริสีกล่าวกับพระองค์ว่า “ดูสิ ทำไมพวกเขาจึงทำสิ่งที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำในวันสะบาโต?”
24And the Pharisees said to him: Behold, why do they on the sabbath day that which is not lawful?
25พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่เคยอ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับคนที่อยู่กับเขาหิวและต้องการอาหาร—
25And he said to them: Have you never read what David did when he had need, and was hungry himself, and they that were with him?
26เขาเข้าไปในพระนิเวศของพระเจ้าในสมัยที่อาบียาธาร์เป็นมหาปุโรหิต และกินขนมปังถวาย ซึ่งไม่มีใครได้รับอนุญาตให้กินนอกจากปุโรหิต และเขายังแบ่งให้คนที่อยู่กับเขากินด้วย?”
26How he went into the house of God, under Abiathar the high priest, and did eat the loaves of proposition, which was not lawful to eat but for the priests, and gave to them who were with him?
27พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “วันสะบาโตมีไว้เพื่อมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์มีไว้เพื่อวันสะบาโต
27And he said to them: The sabbath was made for man, and not man for the sabbath.
28ดังนั้น บุตรมนุษย์จึงเป็นเจ้าเหนือแม้แต่วันสะบาโต”
28Therefore the Son of man is Lord of the sabbath also.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.