Marku 1
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pathen Capa Jesuh Khrih kah olthangthen a tongnah.
1Princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2Tonghma Isaiah dongah a daek tangtae bangla, “Nang hmai ah kamah kah puencawn kan tueih ne, anih loh na longpuei te a rhoekbah ni.
2Como está escrito nos profetas, “Eis que, envio o meu mensageiro à tua frente, o qual preparará o teu caminho diante de ti:
3Khosoek ah pang ol loh, “Boeipa kah longpuei te rhoekbah uh'a caehlong te a dueng la saii uh ,” a ti.
3a voz do que clama no deserto, ‘Preparem o caminho do Senhor! Endireitem as suas veredas!’”
4Johan tah khosoek ah aka nuem la om tih tholh khodawkngainah dongah yutnah baptisma a kawng thui.
4João apareceu no deserto, batizando e pregando o batismo de arrependimento para perdão de pecados.
5Te dongah Judah kho boeih neh Jerusalem pum loh anih taengla khong uh. Te vaengah a tholhnah te a phong uh tih Jordan tuiva ah Johan loh a nuem.
5Toda a região da Judeia e todos os habitantes de Jerusalém iam até ele. Eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6Te vaengah aka om Johan loh kalauk mul a bai tih, a pumpu ah maehpho cihin a naak tih tangboeng neh kohong khoitui te a caak.
6João vestia-se de pelos de camelo e usava um cinto de couro em volta da cintura. Ele comia gafanhotos e mel silvestre.
7A hoe vaengah, “Kai lakah aka len tah kai hnukah ha pawk. A taengah ka buluk tih a khokhom rhui hlam ham pataeng ka koih pawh.
7Ele pregava, dizendo: “Depois de mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, diante de quem não sou digno sequer de me abaixar para desatar a correia das suas sandálias.
8Kai loh nangmih te tui ah kan nuem, dae anih long tah nangmih te Mueihla Cim ah n'nuem ni,” a ti.
8Eu batizei vocês em água, mas ele batizará vocês no Espírito Santo.”
9Tekah khohnin a pha vaengah Jesuh khaw Galilee kah Nazareth lamkah halo tih, Jordan ah Johan loh a nuem.
9Naqueles dias, Jesus veio de Nazaré da Galileia e foi batizado por João no Jordão.
10Tui khui lamkah koe a thoh vaengah vaan te ong uh tih Mueihla te vahu bangla a soah a rhum te a hmuh.
10Logo ao sair da água, ele viu os céus se abrindo e o Espírito descendo sobre ele como uma pomba.
11Te vaengah vaan lamkah ol ha thoeng tih, “Nang tah Capa ka thintlola na om, nang taengah ka lungtlun,” a ti.
11E uma voz veio dos céus: “Tu és o meu Filho amado; tenho grande prazer em ti.”
12Te phoeiah anih te Mueihla loh khosoek la thaeng a khuen.
12Imediatamente o Espírito o impeliu para o deserto.
13Khosoek ah khohnin sawmli a om vaengah Satan loh a cuek. Te vaengah satlung taengah khaw om dae anih te puencawn rhoek loh a khut uh.
13Ele ficou no deserto quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com os animais selvagens, e os anjos o serviam.
14Tedae Johan te a voeih uh phoeiah Jesuh tah Galilee la pawk. Te vaengah Pathen kah olthangthen te a hoe.
14Ora, depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, pregando o evangelho do Reino de Deus,
15Te vaengah, “A tue te soep coeng tih Pathen ram tah yoei coeng, yut uh lamtah olthangthen te tangnah uh laeh,” a ti.
15e dizendo: “O tempo está cumprido, e o Reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam no evangelho.”
16Tedae Galilee tuili kaengah a caeh vaengah, Simon neh Simon mana Andrew tah tuihoi la om rhoi tih tuili ah lawk ana voeih rhoi te a hmuh.
16Caminhando junto ao mar da Galileia, ele viu Simão e André, irmão de Simão, lançando a rede ao mar, pois eram pescadores.
17Te dongah Jesuh loh amih rhoi te , “Kai hnukah bang rhoi lamtah nangmih rhoi te hlang aka tu tuihoi la om ham kang khueh eh?,” a ti nah.
17Jesus lhes disse: “Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de homens.”
18Te dongah lawk na te pak a hlah rhoi tih Jesuh te a vai rhoi.
18Imediatamente eles deixaram as suas redes e o seguiram.
19Tedae hawt a caeh vaengah Zebedee capa James neh a mana Johan te a hmuh. Te vaengah amih rhoi te lawng khuiah lawk a bo rhoi.
19Indo um pouco mais adiante dali, ele viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que também estavam no barco consertando as redes.
20Te dongah amih rhoi te pahoi a khue hatah a napa Zebedee neh lawng khuiah a kutloh rhoek te pak a hlah tih amah hnukah cet rhoi.
20Imediatamente ele os chamou, e eles deixaram seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados, e o seguiram.
21Kapernaum la a kun uh vaengkah Sabbath ah tah tunim la tlek kun tih a thuituen.
21Eles entraram em Cafarnaum, e logo no sábado Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22Te vaengah anih kah thuituennah soah let uh. Amih a thuituen te saithainah aka khueh la om tih cadaek rhoek bangla om pawh.
22Eles ficavam admirados com o seu ensino, pois ele os ensinava como quem tem autoridade, e não como os escribas.
23Amih kah tunim ah hlang pakhat tah mueihla thae neh lawt om.
23Logo apareceu na sinagoga um homem com um espírito imundo, e ele gritou,
24Te vaengah pang tih, “Nazareth Jesuh kaimih neh nang te mebang tloe lae? Kaimih he poci sak ham nim na pawk? Nang unim ti khaw kam ming ta, Pathen kah hlangcim la,” a ti nah.
24dizendo: “Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: o Santo de Deus!”
25Tedae Jesuh loh anih te a ho tih, “ Paa lamtah anih lamloh cet laeh,” a ti nah.
25Jesus o repreendeu, dizendo: “Cala-te, e sai dele!”
26Te vaengah mueihla thae loh anih te a suvaih sak. Te phoeiah ol a len la pang tih anih lamloh coe.
26O espírito imundo o sacudiu violentamente e, dando um forte grito, saiu dele.
27Te vaengah boeih a ngaihmang uh. Te dongah amamih te oelh uh thae tih, “Metlam nim he? Saithainah neh thuituennah a thai loh, mueihla thae rhoek pataeng a tueih vaengah a ol a ngai uh ,” a ti uh.
27Todos ficaram maravilhados, a ponto de perguntarem uns aos outros: “Que é isto? Um novo ensino? Pois com autoridade ele ordena até aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!”
28Te dongah a olthang tah Galilee pingpang khotomrhali boeih ah cet khonghak.
28A sua fama espalhou-se rapidamente por toda a região da Galileia e seus arredores.
29Te phoeiah tunim lamloh tlek cet uh tih James neh Johan khaw, Simon neh Andrew im la pawk uh.
29Imediatamente, ao saírem da sinagoga, foram à casa de Simão e André, com Tiago e João.
30Tedae Simon masae tah tlo tih yalh. Te dongah anih ham te Jesuh taengah tlek a thui uh.
30A sogra de Simão estava de cama com febre, e logo lhe falaram a respeito dela.
31Te dongah a paan tih a kut te a tuuk pah. Anih te a thoh vaengah anih te satloh loh a hlah tih amih te a kok.
31Ele se aproximou, tomou-a pela mão e a levantou. A febre a deixou imediatamente, e ela passou a servi-los.
32Hlaem a pha tih khomik a tlak vaengah tloh aka khueh rhoek neh rhaithae aka kaem boeih te Jesuh taengla a khuen uh.
32À tarde, ao pôr do sol, trouxeram-lhe todos os enfermos e os endemoninhados.
33Te vaengah kho pum ah aka om te thohka ah tingtun uh.
33Toda a cidade estava reunida à porta.
34Te phoeiah tlohtat soeprhep aka khueh hlangtlo muep a hoeih sak. Rhaithae khaw muep a haek. Tedae amah te aming uh dongah rhaithae rhoek te cal sak pawh.
34Ele curou muitos que estavam doentes de várias enfermidades e expulsou muitos demônios. Ele não permitia que os demônios falassem, porque o conheciam.
35Tedae khohmuep aih. ah yueya thoo tih aka nong te khosoek hmuen la cet tih thangthui.
35De madrugada, quando ainda estava escuro, ele se levantou, saiu e foi para um lugar deserto, onde ficou orando.
36Te vaengah Simon neh a taengkah rhoek loh Jesuh hnuk a dawn uh.
36Simão e os que estavam com ele o procuraram.
37Tedae Jesuh te a hmuh uh vaengah a taengah, “Nang te boeih n'toem,” a ti na uh.
37Eles o encontraram e lhe disseram: “Todos estão te procurando.”
38Te vaengah amih te, “ Kho om nah takuem ah cet uh sih lamtah, teah khawka hoeeh. Te hamni ka lo rhoe,” a ti nah.
38Ele lhes disse: “Vamos a outros lugares, às localidades vizinhas, para que eu pregue lá também, pois foi para isso que eu vim.”
39Te dongah Galilee pum ah cet tih amih kah tunim ah olthangthen a hoe phoeiah rhaithae te a vai.
39Ele foi às sinagogas de toda a Galileia, pregando e expulsando demônios.
40Te vaengah, hmaibae pakhat tah anih taengah pawk tih a hloep phoeiah a cungkueng thil. Te phoeiah Jesuh te , “Boeipa na ngaih koinih kai he nan cim sak thai ni,” a ti nah.
40Um leproso aproximou-se dele e, ajoelhando-se, suplicou-lhe: “Se quiseres, podes purificar-me.”
41Te vaengah a thinphat tih a kut te a yueng. Anih te a taek tih, “ Ka ngaih ta, cim saeh,” a ti nah.
41Movido de compaixão, ele estendeu a mão, tocou-o e disse-lhe: “Eu quero. Sê purificado.”
42Te vaengah hmaibae tah anih lamloh pahoi nong tih cim.
42Assim que ele disse isso, imediatamente a lepra o deixou e ele ficou purificado.
43Te phoeiah thanueih ah anih te tlek a tueih.
43Ele o advertiu severamente e logo o despediu,
44Tedae anih te, “ Na thui loeng loeng pawt ham ngaithuen. Namah cet lamtah khosoih na tueng phoeiah na cimcaihnah dongah Moses loh a uen te tah nawn pah. Te tew amih taengah paipueinah la om saeh,” a ti nah.
44e disse-lhe: “Olha, não digas nada a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés ordenou, para lhes servir de testemunho.”
45Tedae a caeh neh a tong tih pung a hoe dongah ol te yilhcet. Te dongah Jesuh tah kho khuiah loloh kun thai voel pawh. Te phoeiah tah khosoek hmuen ah vawl om dae anih te a taengvai lamloh a paan uh.
45Mas ele saiu e começou a divulgar amplamente o que havia acontecido, de modo que Jesus já não podia entrar abertamente nas cidades, mas ficava do lado de fora, em lugares desertos. E pessoas de todas as partes iam até ele.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.