مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1Give thanks to the LORD, for He is good; His loving devotion endures forever.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2Let the redeemed of the LORD say so, whom He has redeemed from the hand of the enemy
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3and gathered from the lands, from east and west, from north and south.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4Some wandered in desert wastelands, finding no path to a city in which to dwell.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5They were hungry and thirsty; their soul fainted within them.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Then they cried out to the LORD in their trouble, and He delivered them from their distress.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7He led them on a straight path to reach a city where they could live.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Let them give thanks to the LORD for His loving devotion and His wonders to the sons of men.
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9For He satisfies the thirsty and fills the hungry with good things.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Some sat in darkness and in the shadow of death, prisoners in affliction and chains,
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11because they rebelled against the words of God and despised the counsel of the Most High.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12He humbled their hearts with hard labor; they stumbled, and there was no one to help.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Then they cried out to the LORD in their trouble, and He saved them from their distress.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14He brought them out of darkness and the shadow of death and broke away their chains.
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15Let them give thanks to the LORD for His loving devotion and His wonders to the sons of men.
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16For He has broken down the gates of bronze and cut through the bars of iron.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Fools, in their rebellious ways, and through their iniquities, suffered affliction.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18They loathed all food and drew near to the gates of death.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19Then they cried out to the LORD in their trouble, and He saved them from their distress.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20He sent forth His word and healed them; He rescued them from the Pit.
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21Let them give thanks to the LORD for His loving devotion and His wonders to the sons of men.
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22Let them offer sacrifices of thanksgiving and declare His works with rejoicing.
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23Others went out to sea in ships, conducting trade on the mighty waters.
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24They saw the works of the LORD, and His wonders in the deep.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25For He spoke and raised a tempest that lifted the waves of the sea.
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26They mounted up to the heavens, then sunk to the depths; their courage melted in their anguish.
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27They reeled and staggered like drunkards, and all their skill was useless.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28Then they cried out to the LORD in their trouble, and He brought them out of their distress.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29He calmed the storm to a whisper, and the waves of the sea were hushed.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30They rejoiced in the silence, and He guided them to the harbor they desired.
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31Let them give thanks to the LORD for His loving devotion and His wonders to the sons of men.
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32Let them exalt Him in the assembly of the people and praise Him in the council of the elders.
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33He turns rivers into deserts, springs of water into thirsty ground,
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34and fruitful land into fields of salt, because of the wickedness of its dwellers.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35He turns a desert into pools of water and a dry land into flowing springs.
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36He causes the hungry to settle there, that they may establish a city in which to dwell.
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37They sow fields and plant vineyards that yield a fruitful harvest.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38He blesses them, and they multiply greatly; He does not let their herds diminish.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39When they are decreased and humbled by oppression, evil, and sorrow,
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40He pours out contempt on the nobles and makes them wander in a trackless wasteland.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41But He lifts the needy from affliction and increases their families like flocks.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42The upright see and rejoice, and all iniquity shuts its mouth.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43Let him who is wise pay heed to these things and consider the loving devotion of the LORD.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.