مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1A sitlohnah tah kumhal hil ham a then dongah BOEIPA te uem uh lah.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2Rhal kut lamkah a tlan hlang loh BOEIPA kah a tlan te thui saeh.
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3Te vaengah amih te khocuk, khotlak, tlangpuei, tuitunli, khohmuen amkah a coi.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4Khosoek khopong ah khopuei tolrhum longpuei a hmuh uh mueh la kho a hmang uh.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5Bungpong neh tuihalh la a khuiah a hinglu te rhae.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Kho a bing vaengah BOEIPA te a khue uh tih khobing khui lamkah amih te a huul.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7Te dongah amih te tolrhum khopuei la caeh ham a thuem longpuei neh a hoihaeng.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9A hinglu aka halthi te tuihalh a dip pah sak tih a hinglu aka pongnaeng te khaw hnothen a cung sak.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Hlangvang tah khohmuep neh dueknah hlipkhup kah thirhui neh phacipphabaem la aka ngol thongtla la coeng uh.
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11Pathen kah olka te a koek uh tih Khohni kah oluen khaw a tlaitlaek uh.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12Te dongah thakthaenah dongla a kunyun sak tih a lungbuei a toh uh vaengah bom pawh.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Tedae kho a bing uh vaengah BOEIPA taengla pang uh tih amih te khobing khui lamkah koep a khang.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14Amih te khohmuep neh dueknah hlipkhup lamkah a poh tih a kuelrhui khaw a bawt pah.
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16Rhohum thohkhaih te a phil tih thicung thohkalh khaw a tloek.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Amih tah boekoek longpuei kah hlang ang neh amamih kathaesainah dongah phaep uh.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18A hinglu loh caak boeih a tuei pah uh tih dueknah vongka te a paan uh.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19Kho a bing vaengah BOEIPA taengah pang uh tih amih te khobing khui lamkah a khang.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20A ol a hlah phoeiah amih a hoeih sak tih amih rhomhmop te a poeng a hal sak.
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22Te dongah uemonah hmueih te nawn uh saeh lamtah tamlung neh a bibi te doek uh saeh.
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23Sangpho neh tuitunli ah suntla uh tih tui puei ah bitat aka saii rhoek loh,
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24BOEIPA kah bibi neh a laedil kah khobaerhambae te a hmuh uh.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25A voek vaengah hlipuei khohli thoo tih tuilae khaw samboek.
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26Vaan la luei uh tih tuidung la a suntlak uh vaengah a hinglu tah yoethaenah neh paci uh.
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27Yurhui bangla lam uh tih a yoka dongah a cueihnah boeih hma uh.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28Kho a bing vaengah BOEIPA taengla pang uh tih amih te khobing khui lamkah a poh.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29Hlipuei te bidip la a duem sak tih tuiphu rhoek khaw ngam uh.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30Tuiphu a sap vaengah a kohoe uh tih amamih kah a naepnah langdai la a mawt.
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31Hlang koca rhoek ham a sitlohnah neh khobaerhambae aka sai BOEIPA te uem uh pai saeh.
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32Te dongah pilnam hlangping lakliah amah te pomsang uh saeh lamtah patong rhoek kah tolrhum ah thangthen uh saeh.
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33Tuiva te khosoek la, tuiphuet tui khaw tuihang la a khueh.
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34Cangthen kho khaw boethae loh kho a sak thil dongah lungkaehlai la,
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35khosoek te tuibap tui la, rhamrhae lai khaw tuiphuet tui la a khueh.
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36Teah te bungpong rhoek kho a sak sak tih tolrhum khopuei a thong uh.
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37Te vaengah khohmuen a tawn uh tih misur a tue dongah a vuei a thaih cuen.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38Amih te yoethen a paek tih muep a ping uh vaengah a rhamsa khaw polpai sak pawh.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39Tedae a polpai uh vaengah caya yoethae neh kothae dongah ngam uh sut.
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40Hlangcong rhoek te nueihbu a hawk thil tih long mueng hinghong la kho a hmang sak.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41Tedae khodaeng te phacipphabaem lamkah a hoeptlang tih a hui a ko te boiva bangla a khueh.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42Aka thuem rhoek loh a hmuh uh vaengah a kohoe uh dae dumlai boeih long tah a ka khoep a buem.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43U khaw aka cueih long tah hekah he kuem saeh lamtah BOEIPA kah sitlohnah te yakming uh saeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.