مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1Хвалите Господа, јер је добар; јер је довека милост Његова.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2Тако нека кажу које је избавио Господ, које је избавио из руке непријатељеве,
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3Скупио их из земаља, од истока и запада, од севера и мора.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4Луташе по пустињи где се не живи, пута граду насељеном не находише;
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5Беху гладни и жедни, и душа њихова изнемагаше у њима;
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Али завикаше ка Господу у тузи својој; и избави их из невоље њихове.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7И изведе их на прав пут, који иде у град насељени.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9Јер сити душу ташту, и душу гладну пуни добра.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Седеше у тами и у сену смртном, оковани у тугу и у гвожђе;
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11Јер не слушаше речи Божијих, и не марише за вољу Вишњег.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12Он поништи срце њихово страдањем; спотакоше се, и не беше кога да помогне.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Али завикаше ка Господу у тузи својој, и избави их из невоље њихове;
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14Изведе их из таме и сена смртног, и раскиде окове њихове.
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16Јер разби врата бронзана, и преворнице гвоздене сломи.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Безумници страдаше за неваљале путеве своје, и за неправде своје.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18Свако се јело гадило души њиховој, и дођоше до врата смртних.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19Али завикаше ка Господу у тузи својој, и избави их из невоље њихове.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20Посла реч своју и исцели их, и избави их из гроба њиховог.
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22И нека принесу жртву за хвалу, и казују дела Његова у песмама!
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23Који плове по мору на корабљима, и раде на великим водама,
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24Они су видели дела Господња, и чудеса Његова у дубини.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25Каже, и диже се силан ветар, и устају вали на њему,
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26Дижу се до небеса и спуштају до бездана: душа се њихова у невољи разлива;
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27Посрћу и љуљају се као пијани; све мудрости њихове нестаје.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28Али завикаше ка Господу у тузи својој, и изведе их из невоље њихове.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29Он обраћа ветар у тишину, и вали њихови умукну.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30Веселе се кад се стишају, и води их у пристаниште које желе.
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31Нека хвале Господа за милост Његову, и за чудеса Његова ради синова људских!
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32Нека Га узвишују на сабору народном, на скупштини старешинској славе Га!
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33Он претвара реке у пустињу, и изворе водене у сухоту,
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34Родну земљу у слану пустару за неваљалство оних који живе на њој.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35Он претвара пустињу у језера, и суву земљу у изворе водене,
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36И насељава онамо гладне. Они зидају градове за живљење;
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37Сеју поља, саде винограде и сабирају летину.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38Благосиља их и множе се јако, и стоке им не умањује.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39Пре их беше мало, падаху од зла и невоље, што их стизаше.
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40Он сипа срамоту на кнезове, и оставља их да лутају по пустињи где нема путева.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41Он извлачи убогога из невоље, и племена множи као стадо.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42Добри виде и радују се, а свако неваљалство затискује уста своја.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43Ко је мудар, нека запамти ово, и нека познају милости Господње.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.