مزامیر 141
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ای خداوند تو را می‌خوانم. نزد من بشتاب! و چون تو را بخوانم آوازمرا بشنو!
1Господе, вичем к Теби, похитај к мени, чуј глас мољења мог, кад вичем к Теби.
2دعای من به حضور تو مثل بخورآراسته شود، و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.
2Нек изађе молитва моја као кад пред лице Твоје, дизање руку мојих као принос, вечерњи.
3ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما و درلبهایم را نگاه دار.
3Постави, Господе, стражу код језика мог, чувај врата уста мојих.
4دل مرا به عمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکارنشوم. و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.
4Не дај срцу мом да застрани на зле помисли, да чини дела безбожна с људима који поступају неправедно; и да не окусим сладости њихове.
5مرد عادل مرا بزند و لطف خواهد بود، و مرا تادیب نماید و روغن برای سر خواهد بود! و سر من آن راابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیزدعای من دایم خواهد بود.
5Нека ме бије праведник, то је милост; нека ме кара, то је уље за главу моју; глава моја неће одбацити, ако ће и више; него је молитва моја против злоће њихове.
6چون داوران ایشان از سر صخره‌ها انداخته شوند، آنگاه سخنان مراخواهند شنید زیرا که شیرین است.
6Расуше се по каменим врлетима судије њихове, и чуше речи моје како су благе.
7مثل کسی‌که زمین را فلاحت و شیار بکند، استخوانهای مابر سر قبرها پراکنده می‌شود.
7Као кад ко сече и теше, тако се разлетеше кости наше до чељусти паклених.
8زیرا که‌ای یهوه خداوند، چشمان من بسوی توست. و بر تو توکل دارم. پس جان مرا تلف منما!
8Али су к Теби, Господе, Господе, управљене очи моје, у Тебе се уздам, немој одбацити душу моју.
9مرا از دامی که برای من نهاده‌اند نگاه دار و از کمندهای گناهکاران.
9Сачувај ме од замке, коју ми метнуше, од лукавства оних, који чине безакоње.
10شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.
10Пашће у мреже своје безбожници, а ја ћу један проћи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.