مزامیر 141
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ای خداوند تو را می‌خوانم. نزد من بشتاب! و چون تو را بخوانم آوازمرا بشنو!
1Of understanding for David. A prayer when he was in the cave. [1 Kings 24]
2دعای من به حضور تو مثل بخورآراسته شود، و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.
2I cried to the Lord with my voice: with my voice I made supplication to the Lord.
3ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما و درلبهایم را نگاه دار.
3In his sight I pour out my prayer, and before him I declare my trouble:
4دل مرا به عمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکارنشوم. و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.
4When my spirit failed me, then thou newest my paths.
5مرد عادل مرا بزند و لطف خواهد بود، و مرا تادیب نماید و روغن برای سر خواهد بود! و سر من آن راابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیزدعای من دایم خواهد بود.
5I looked on my right hand, and beheld, and there was no one that would know me. Flight hath failed me: and there is no one that hath regard to my soul.
6چون داوران ایشان از سر صخره‌ها انداخته شوند، آنگاه سخنان مراخواهند شنید زیرا که شیرین است.
6I cried to thee, O Lord: I said: Thou art my hope, my portion in the land of the living.
7مثل کسی‌که زمین را فلاحت و شیار بکند، استخوانهای مابر سر قبرها پراکنده می‌شود.
7Attend to my supplication: for I am brought very low. Deliver me from my persecutors; for they are stronger than I.
8زیرا که‌ای یهوه خداوند، چشمان من بسوی توست. و بر تو توکل دارم. پس جان مرا تلف منما!
8Bring my soul out of prison, that I may praise thy name: the just wait for me, until thou reward me.
9مرا از دامی که برای من نهاده‌اند نگاه دار و از کمندهای گناهکاران.
no verse 9 in this text
10شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.
no verse 10 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.