مزامیر 143
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ای خداوند دعای مرا بشنو و به تضرع من گوش بده! در امانت وعدالت خویش مرا اجابت فرما!
1Blessed be the Lord my God, who teacheth my hands to fight, and my fingers to war.
2و بر بنده خودبه محاکمه برمیا. زیرا زنده‌ای نیست که به حضورتو عادل شمرده شود.
2My mercy, and my refuge: my support, and my deliverer: My protector, and I have hoped in him: who subdueth my people under me.
3زیرا که دشمن بر جان من جفا کرده، حیات مرا به زمین کوبیده است و مرا درظلمت ساکن گردانیده، مثل آنانی که مدتی مرده باشند.
3Lord, what is man, that thou art made known to him? or the son of man, that thou makest account of him?
4پس روح من در من مدهوش شده، و دلم در اندرونم متحیر گردیده است.
4Man is like to vanity: his days pass away like a shadow.
5ایام قدیم را به یاد می‌آورم. در همه اعمال توتفکر نموده، در کارهای دست تو تامل می‌کنم.
5Lord, bow down thy heavens and descend: touch the mountains and they shall smoke.
6دستهای خود را بسوی تو دراز می‌کنم. جان من مثل زمین خشک، تشنه تو است، سلاه.
6Send forth lightning, and thou shalt scatter them: shoot out thy arrows, and thou shalt trouble them.
7ای خداوند، بزودی مرا اجابت فرما زیرا روح من کاهیده شده است. روی خود را از من مپوشان، مبادا مثل فروروندگان به هاویه بشوم.
7Put forth thy hand from on high, take me out, and deliver me from many waters: from the hand of strange children:
8بامدادان رحمت خود را به من بشنوان زیرا که بر تو توکل دارم. طریقی را که برآن بروم، مرا بیاموز زیرا نزدتو جان خود را برمی افرازم.
8Whose mouth hath spoken vanity: and their right hand is the right hand of iniquity.
9ای خداوند مرا از دشمنانم برهان زیرا که نزدتو پناه برده‌ام.
9To thee, O God, I will sing a new canticle: on the psaltery and an instrument of ten strings I will sing praises to thee.
10مرا تعلیم ده تا اراده تو را بجاآورم زیرا خدای من تو هستی. روح مهربان تو مرادر زمین هموار هدایت بنماید.
10Who givest salvation to kings: who hast redeemed thy servant David from the malicious sword:
11به‌خاطر نام خود‌ای خداوند مرا زنده ساز. به‌خاطر عدالت خویش جان مرا از تنگی برهان.
11Deliver me, And rescue me out of the hand of strange children; whose mouth hath spoken vanity: and their right hand is the right hand of iniquity:
12و به‌خاطر رحمت خود، دشمنانم را منقطع ساز. و همه مخالفان جان مرا هلاک کن زیرا که من بنده توهستم.
12Whose sons are as new plants in their youth: Their daughters decked out, adorned round about after the similitude of a temple:
no verse 13 in this text
13Their storehouses full, flowing out of this into that. Their sheep fruitful in young, abounding in their goings forth:
no verse 14 in this text
14Their oxen fat. There is no breach of wall, nor passage, nor crying out in their streets.
no verse 15 in this text
15They have called the people happy, that hath these things: but happy is that people whose God is the Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.