مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Praise the Lord, O Jerusalem: praise thy God, O Sion.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Because he hath strengthened the bolts of thy gates, he hath blessed thy children within thee.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Who hath placed peace in thy borders: and filleth thee with the fat of corn.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Who sendeth forth his speech to the earth: his word runneth swiftly.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Who giveth snow like wool: scattereth mists like ashes.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6He sendeth his crystal like morsels: who shall stand before the face of his cold?
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7He shall send out his word, and shall melt them: his wind shall blow, and the waters shall run.
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Who declareth his word to Jacob: his justices and his judgments to Israel.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9He hath not done in like manner to every nation: and his judgments he hath not made manifest to them. Alleluia.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
no verse 10 in this text
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
no verse 11 in this text
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
no verse 12 in this text
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
no verse 13 in this text
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
no verse 14 in this text
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
no verse 15 in this text
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
no verse 16 in this text
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
no verse 17 in this text
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
no verse 18 in this text
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
no verse 19 in this text
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
no verse 20 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.