مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1ALABAD á JAH, porque es bueno cantar salmos á nuestro Dios; porque suave y hermosa es la alabanza.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2Jehová edifica á Jerusalem; á los echados de Israel recogerá.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3El sana á los quebrantados de corazón, y liga sus heridas.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4El cuenta el número de las estrellas; á todas ellas llama por sus nombres.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Grande es el Señor nuestro, y de mucha potencia; y de su entendimiento no hay número.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6Jehová ensalza á los humildes; humilla los impíos hasta la tierra.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Cantad á Jehová con alabanza, cantad con arpa á nuestro Dios.
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8El es el que cubre los cielos de nubes, el que prepara la lluvia para la tierra, el que hace á los montes producir hierba.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9El da á la bestia su mantenimiento, y á los hijos de los cuervos que claman.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10No toma contentamiento en la fortaleza del caballo, ni se complace en las piernas del hombre.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11Complácese Jehová en los que le temen, y en los que esperan en su misericordia.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Alaba á Jehová, Jerusalem; alaba á tu Dios, Sión.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Porque fortificó los cerrojos de tus puertas; bendijo á tus hijos dentro de ti.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14El pone en tu término la paz; te hará saciar de grosura de trigo.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15El envía su palabra á la tierra; muy presto corre su palabra.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16El da la nieve como lana, derrama la escarcha como ceniza.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17El echa su hielo como pedazos: delante de su frío ¿quién estará?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18Enviará su palabra, y los derretirá: soplará su viento, y fluirán las aguas.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19El denuncia sus palabras á Jacob, sus estatutos y sus juicios á Israel.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20No ha hecho esto con toda gente; y no conocieron sus juicios. Aleluya.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.