مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Haleluja! Ĉar estas bone kanti al nia Dio, Ĉar agrabla estas la glorkantado.
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandaĝas iliajn vundojn.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili ĉiuj Li donas nomojn.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia saĝo estas nemezurebla.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas ĝis la tero.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8Li kovras la ĉielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9Li donas al la bruto ĝian nutraĵon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10Ne la forton de ĉevalo Li ŝatas; Ne la femuroj de homo al Li plaĉas:
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11Plaĉas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Laŭdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13Ĉar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16Li donas neĝon kiel lanon, Li ŝutas prujnon kiel cindron.
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17Li ĵetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontraŭstaros al Lia frosto?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18Li sendas Sian vorton, kaj ĉio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn leĝojn kaj decidojn al Izrael.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.