مزامیر 147
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
1Hallelujah! How good it is to sing praises to our God, how pleasant and lovely to praise Him!
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
2The LORD builds up Jerusalem; He gathers the exiles of Israel.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
3He heals the brokenhearted and binds up their wounds.
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
4He determines the number of the stars; He calls them each by name.
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
5Great is our Lord, and mighty in power; His understanding has no limit.
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
6The LORD sustains the humble, but casts the wicked to the ground.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
7Sing to the LORD with thanksgiving; make music on the harp to our God,
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
8who covers the sky with clouds, who prepares rain for the earth, who makes grass to grow on the hills.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
9He provides food for the animals, and for the young ravens when they call.
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
10He does not delight in the strength of the horse; He takes no pleasure in the legpower of the man.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
11The LORD is pleased with those who fear Him, who hope in His loving devotion.
12ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
12Exalt the LORD, O Jerusalem; praise your God, O Zion!
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
13For He strengthens the bars of your gates and blesses the children within you.
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
14He makes peace at your borders; He fills you with the finest wheat.
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
15He sends forth His command to the earth; His word runs swiftly.
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
16He spreads the snow like wool; He scatters the frost like ashes;
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
17He casts forth His hail like pebbles. Who can withstand His icy blast?
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
18He sends forth His word and melts them; He unleashes His winds, and the waters flow.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
19He declares His word to Jacob, His statutes and judgments to Israel.
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!
20He has done this for no other nation; they do not know His judgments. Hallelujah!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.