مزامیر 106
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
1Hallelujah! Give thanks to the LORD, for He is good; His loving devotion endures forever.
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
2Who can describe the mighty acts of the LORD or fully proclaim His praise?
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
3Blessed are those who uphold justice, who practice righteousness at all times.
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
4Remember me, O LORD, in Your favor to Your people; visit me with Your salvation,
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
5that I may see the prosperity of Your chosen ones, and rejoice in the gladness of Your nation, and give glory with Your inheritance.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
6We have sinned like our fathers; we have done wrong and acted wickedly.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
7Our fathers in Egypt did not grasp Your wonders or remember Your abundant kindness; but they rebelled by the sea, there at the Red Sea.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
8Yet He saved them for the sake of His name, to make His power known.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
9He rebuked the Red Sea, and it dried up; He led them through the depths as through a desert.
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
10He saved them from the hand that hated them; He redeemed them from the hand of the enemy.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
11The waters covered their foes; not one of them remained.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
12Then they believed His promises and sang His praise.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
13Yet they soon forgot His works and failed to wait for His counsel.
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
14They craved intensely in the wilderness and tested God in the desert.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
15So He granted their request, but sent a wasting disease upon them.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
16In the camp they envied Moses, as well as Aaron, the holy one of the LORD.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
17The earth opened up and swallowed Dathan; it covered the assembly of Abiram.
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
18Then fire blazed through their company; flames consumed the wicked.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
19At Horeb they made a calf and worshiped a molten image.
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
20They exchanged their Glory for the image of a grass-eating ox.
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
21They forgot God their Savior, who did great things in Egypt,
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
22wondrous works in the land of Ham, and awesome deeds by the Red Sea.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
23So He said He would destroy them— had not Moses His chosen one stood before Him in the breach to divert His wrath from destroying them.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
24They despised the pleasant land; they did not believe His promise.
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
25They grumbled in their tents and did not listen to the voice of the LORD.
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
26So He raised His hand and swore to cast them down in the wilderness,
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
27to disperse their offspring among the nations and scatter them throughout the lands.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
28They yoked themselves to Baal of Peor and ate sacrifices offered to lifeless gods.
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
29So they provoked the LORD to anger with their deeds, and a plague broke out among them.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
30But Phinehas stood and intervened, and the plague was restrained.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
31It was credited to him as righteousness for endless generations to come.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
32At the waters of Meribah they angered the LORD, and trouble came to Moses because of them.
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
33For they rebelled against His Spirit, and Moses spoke rashly with his lips.
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
34They did not destroy the peoples as the LORD had commanded them,
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
35but they mingled with the nations and adopted their customs.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
36They worshiped their idols, which became a snare to them.
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
37They sacrificed their sons and their daughters to demons.
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
38They shed innocent blood— the blood of their sons and daughters, whom they sacrificed to the idols of Canaan, and the land was polluted with blood.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
39They defiled themselves by their actions and prostituted themselves by their deeds.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
40So the anger of the LORD burned against His people, and He abhorred His own inheritance.
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
41He delivered them into the hand of the nations, and those who hated them ruled over them.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
42Their enemies oppressed them, and subdued them under their hand.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
43Many times He rescued them, but they were bent on rebellion and sank down in their iniquity.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
44Nevertheless He heard their cry; He took note of their distress.
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
45And He remembered His covenant with them, and relented by the abundance of His loving devotion.
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
46He made them objects of compassion to all who held them captive.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
47Save us, O LORD our God, and gather us from the nations, that we may give thanks to Your holy name, that we may glory in Your praise.
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
48Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting to everlasting. Let all the people say, “Amen!” Hallelujah!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.