สดุดี 106
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1จงสรรเสริญพระยาห์เวห์! จงขอบคุณพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ดี เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป
1Hallelujah! Give thanks to the LORD, for He is good; His loving devotion endures forever.
2ใครจะเล่าถึงกิจการอันทรงพลังของพระยาห์เวห์ได้หมด ใครจะประกาศคำสรรเสริญพระองค์ได้ครบถ้วน?
2Who can describe the mighty acts of the LORD or fully proclaim His praise?
3ผู้รักษาความยุติธรรมย่อมเป็นสุข ผู้ทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่เสมอย่อมเป็นสุข
3Blessed are those who uphold justice, who practice righteousness at all times.
4พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงฉันพร้อมกับความโปรดปรานที่พระองค์มีต่อประชากร โปรดมาช่วยฉันให้รอด
4Remember me, O LORD, in Your favor to Your people; visit me with Your salvation,
5เพื่อฉันจะได้เห็นความเจริญของผู้ที่พระองค์เลือก ได้ชื่นชมกับความยินดีของชนชาติของพระองค์ และร่วมภูมิใจกับมรดกของพระองค์
5that I may see the prosperity of Your chosen ones, and rejoice in the gladness of Your nation, and give glory with Your inheritance.
6เราทำบาปเหมือนบรรพบุรุษของเรา เราทำความชั่ว เราประพฤติเลวร้าย
6We have sinned like our fathers; we have done wrong and acted wickedly.
7บรรพบุรุษของเราในอียิปต์ไม่เข้าใจสิ่งอัศจรรย์ของพระองค์ ไม่ระลึกถึงความรักมั่นคงมากมายของพระองค์ แต่กลับกบฏที่ทะเล คือที่ทะเลแดง
7Our fathers in Egypt did not grasp Your wonders or remember Your abundant kindness; but they rebelled by the sea, there at the Red Sea.
8ถึงอย่างนั้นพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอดเพราะเห็นแก่พระนาม เพื่อแสดงฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่ให้เป็นที่รู้จัก
8Yet He saved them for the sake of His name, to make His power known.
9พระองค์กำราบทะเลแดง มันก็แห้งลง จึงพาพวกเขาผ่านห้วงลึกเหมือนเดินผ่านถิ่นกันดาร
9He rebuked the Red Sea, and it dried up; He led them through the depths as through a desert.
10พระองค์ช่วยพวกเขาจากมือของผู้ที่เกลียดชัง และไถ่พวกเขาจากมือศัตรู
10He saved them from the hand that hated them; He redeemed them from the hand of the enemy.
11น้ำท่วมมิดผู้ที่เป็นศัตรูของพวกเขา ไม่มีรอดแม้แต่คนเดียว
11The waters covered their foes; not one of them remained.
12แล้วพวกเขาจึงเชื่อถ้อยคำของพระองค์ และร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
12Then they believed His promises and sang His praise.
13แต่ไม่นานก็ลืมกิจการของพระองค์ ไม่รอคำแนะนำจากพระองค์
13Yet they soon forgot His works and failed to wait for His counsel.
14กลับปล่อยตัวตามความอยากในทะเลทราย และทดลองพระเจ้าในถิ่นกันดาร
14They craved intensely in the wilderness and tested God in the desert.
15พระองค์ให้ตามที่พวกเขาขอ แต่ข้างในกลับเหี่ยวแห้งลง
15So He granted their request, but sent a wasting disease upon them.
16ในค่ายนั้นพวกเขาอิจฉาโมเสส และอาโรนผู้บริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์
16In the camp they envied Moses, as well as Aaron, the holy one of the LORD.
17แผ่นดินแยกออก กลืนดาธานลงไป และกลบพรรคพวกของอาบีรัม
17The earth opened up and swallowed Dathan; it covered the assembly of Abiram.
18ไฟลุกขึ้นท่ามกลางพวกเขา เปลวไฟเผาผลาญคนชั่ว
18Then fire blazed through their company; flames consumed the wicked.
19พวกเขาสร้างลูกวัวที่โฮเรบ และกราบไหว้รูปหล่อ
19At Horeb they made a calf and worshiped a molten image.
20พวกเขาเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลก กับรูปวัวที่กินหญ้า
20They exchanged their Glory for the image of a grass-eating ox.
21พวกเขาลืมพระเจ้าผู้ช่วยให้รอด ผู้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ในอียิปต์
21They forgot God their Savior, who did great things in Egypt,
22ทำสิ่งอัศจรรย์ในแผ่นดินฮาม และสิ่งน่าเกรงขามที่ทะเลแดง
22wondrous works in the land of Ham, and awesome deeds by the Red Sea.
23พระองค์จึงตรัสว่าจะทำลายพวกเขา หากโมเสสผู้ที่พระองค์เลือกไม่ได้ยืนขวางช่องโหว่ต่อหน้าพระองค์ เพื่อหันความโกรธไม่ให้พระองค์ทำลายพวกเขา
23So He said He would destroy them— had not Moses His chosen one stood before Him in the breach to divert His wrath from destroying them.
24พวกเขาดูหมิ่นแผ่นดินอันน่ารื่นรมย์ ไม่เชื่อถ้อยคำของพระองค์
24They despised the pleasant land; they did not believe His promise.
25บ่นอยู่ในเต็นท์ และไม่ฟังเสียงของพระยาห์เวห์
25They grumbled in their tents and did not listen to the voice of the LORD.
26พระองค์จึงปฏิญาณต่อพวกเขา ว่าจะให้พวกเขาล้มตายในถิ่นกันดาร
26So He raised His hand and swore to cast them down in the wilderness,
27จะทำให้ลูกหลานของพวกเขาล้มลงท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ และกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดินทั้งหลาย
27to disperse their offspring among the nations and scatter them throughout the lands.
28พวกเขาไปผูกพันกับบาอัลเปโอร์ และกินเครื่องบูชาที่ถวายแก่คนตาย
28They yoked themselves to Baal of Peor and ate sacrifices offered to lifeless gods.
29การกระทำของพวกเขายั่วยุพระองค์ให้โกรธ โรคระบาดจึงปะทุขึ้นท่ามกลางพวกเขา
29So they provoked the LORD to anger with their deeds, and a plague broke out among them.
30แล้วฟีเนหัสลุกขึ้นตัดสินโทษ โรคระบาดจึงหยุดลง
30But Phinehas stood and intervened, and the plague was restrained.
31การกระทำนั้นจึงนับเป็นความชอบธรรมของเขา สืบไปทุกชั่วอายุ
31It was credited to him as righteousness for endless generations to come.
32พวกเขายังทำให้พระองค์โกรธที่น้ำเมรีบาห์ จนโมเสสต้องรับความเดือดร้อนเพราะพวกเขา
32At the waters of Meribah they angered the LORD, and trouble came to Moses because of them.
33เพราะพวกเขาขัดขืนต่อจิตวิญญาณของเขา เขาจึงพูดผลีผลามออกไป
33For they rebelled against His Spirit, and Moses spoke rashly with his lips.
34พวกเขาไม่ได้ทำลายชนชาติต่าง ๆ ตามที่พระยาห์เวห์บัญชา
34They did not destroy the peoples as the LORD had commanded them,
35แต่กลับปะปนกับชนชาติเหล่านั้น และเรียนรู้การกระทำของพวกเขา
35but they mingled with the nations and adopted their customs.
36พวกเขารับใช้รูปเคารพของคนเหล่านั้น ซึ่งกลายเป็นกับดักของพวกเขา
36They worshiped their idols, which became a snare to them.
37พวกเขาถึงกับถวายลูกชายลูกสาวเป็นเครื่องบูชาแก่พวกปีศาจ
37They sacrificed their sons and their daughters to demons.
38หลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ คือเลือดของลูกชายลูกสาวตนเอง ที่พวกเขาถวายแก่รูปเคารพแห่งคานาอัน แผ่นดินจึงแปดเปื้อนด้วยเลือด
38They shed innocent blood— the blood of their sons and daughters, whom they sacrificed to the idols of Canaan, and the land was polluted with blood.
39พวกเขาทำให้ตนเป็นมลทินด้วยการกระทำ และทำตัวเป็นโสเภณีด้วยการกระทำของตน
39They defiled themselves by their actions and prostituted themselves by their deeds.
40พระยาห์เวห์จึงเดือดดาลต่อประชากรของพระองค์ และรังเกียจมรดกของตน
40So the anger of the LORD burned against His people, and He abhorred His own inheritance.
41พระองค์มอบพวกเขาไว้ในมือชนชาติต่าง ๆ คนที่เกลียดพวกเขาจึงปกครองเหนือพวกเขา
41He delivered them into the hand of the nations, and those who hated them ruled over them.
42ศัตรูกดขี่พวกเขา พวกเขาตกอยู่ใต้อำนาจของศัตรู
42Their enemies oppressed them, and subdued them under their hand.
43พระองค์ช่วยพวกเขาหลายครั้ง แต่พวกเขายังขัดขืนตามความคิดของตน จึงตกต่ำเพราะความชั่วของตน
43Many times He rescued them, but they were bent on rebellion and sank down in their iniquity.
44ถึงอย่างนั้น พระองค์มองเห็นความทุกข์ยากของพวกเขา เมื่อได้ยินเสียงร้อง
44Nevertheless He heard their cry; He took note of their distress.
45พระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาเพื่อพวกเขา และเปลี่ยนใจตามความรักมั่นคงอันมากมาย
45And He remembered His covenant with them, and relented by the abundance of His loving devotion.
46พระองค์ทำให้ผู้ที่จับพวกเขาไปเป็นเชลย เกิดความสงสารพวกเขา
46He made them objects of compassion to all who held them captive.
47พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเรา โปรดช่วยเราให้รอด รวบรวมเรากลับมาจากชนชาติต่าง ๆ เพื่อเราจะขอบคุณพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ และเปล่งคำสรรเสริญพระองค์ด้วยความภาคภูมิ!
47Save us, O LORD our God, and gather us from the nations, that we may give thanks to Your holy name, that we may glory in Your praise.
48ขอให้พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล เป็นที่ยกย่อง ตั้งแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล! ให้ประชาชนทั้งสิ้นกล่าวว่า “อาเมน” จงสรรเสริญพระยาห์เวห์!
48Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting to everlasting. Let all the people say, “Amen!” Hallelujah!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.