مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1Why have You rejected us forever, O God? Why does Your anger smolder against the sheep of Your pasture?
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
2Remember Your congregation, which You purchased long ago and redeemed as the tribe of Your inheritance— Mount Zion where You dwell.
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3Turn Your steps to the everlasting ruins, to everything in the sanctuary the enemy has destroyed.
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
4Your foes have roared within Your meeting place; they have unfurled their banners as signs,
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
5like men wielding axes in a thicket of trees
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
6and smashing all the carvings with hatchets and picks.
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
7They have burned Your sanctuary to the ground; they have defiled the dwelling place of Your Name.
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
8They said in their hearts, “We will crush them completely.” They burned down every place where God met us in the land.
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9There are no signs for us to see. There is no longer any prophet. And none of us knows how long this will last.
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10How long, O God, will the enemy taunt You? Will the foe revile Your name forever?
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11Why do You withdraw Your strong right hand? Stretch it out to destroy them!
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
12Yet God is my King from ancient times, working salvation on the earth.
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
13You divided the sea by Your strength; You smashed the heads of the dragons of the sea;
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
14You crushed the heads of Leviathan; You fed him to the creatures of the desert.
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
15You broke open the fountain and the flood; You dried up the ever-flowing rivers.
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
16The day is Yours, and also the night; You established the moon and the sun.
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
17You set all the boundaries of the earth; You made the summer and winter.
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
18Remember how the enemy has mocked You, O LORD, how a foolish people has spurned Your name.
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
19Do not deliver the soul of Your dove to beasts; do not forget the lives of Your afflicted forever.
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
20Consider Your covenant, for haunts of violence fill the dark places of the land.
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
21Do not let the oppressed retreat in shame; may the poor and needy praise Your name.
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
22Rise up, O God; defend Your cause! Remember how the fool mocks You all day long.
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
23Do not disregard the clamor of Your adversaries, the uproar of Your enemies that ascends continually.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.