مزامیر 74
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟
1In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph.
2جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.
2[Confitebimur tibi, Deus, confitebimur, et invocabimus nomen tuum; narrabimus mirabilia tua.
3قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.
3Cum accepero tempus, ego justitias judicabo.
4دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.
4Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea: ego confirmavi columnas ejus.
5و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.
5Dixi iniquis: Nolite inique agere: et delinquentibus: Nolite exaltare cornu:
6و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.
6nolite extollere in altum cornu vestrum; nolite loqui adversus Deum iniquitatem.
7قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.
7Quia neque ab oriente, neque ab occidente, neque a desertis montibus:
8و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.
8quoniam Deus judex est. Hunc humiliat, et hunc exaltat:
9آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.
9quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto. Et inclinavit ex hoc in hoc; verumtamen fæx ejus non est exinanita: bibent omnes peccatores terræ.
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟
10Ego autem annuntiabo in sæculum; cantabo Deo Jacob:
11چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.
11et omnia cornua peccatorum confringam, et exaltabuntur cornua justi.]
12و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.
no verse 12 in this text
13تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.
no verse 13 in this text
14سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.
no verse 14 in this text
15توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.
no verse 15 in this text
16روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.
no verse 16 in this text
17تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.
no verse 17 in this text
18ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.
no verse 18 in this text
19جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.
no verse 19 in this text
20عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.
no verse 20 in this text
21مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.
no verse 21 in this text
22ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.
no verse 22 in this text
23آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.
no verse 23 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.