مزامیر 137
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم وگریه نیز کردیم، چون صهیون را به یاد آوردیم.
1Ipsi David. [Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo, quoniam audisti verba oris mei. In conspectu angelorum psallam tibi;
2بربطهای خود را آویختیم بردرختان بید که در میان آنها بود.
2adorabo ad templum sanctum tuum, et confitebor nomini tuo: super misericordia tua et veritate tua; quoniam magnificasti super omne, nomen sanctum tuum.
3زیرا آنانی که مارا به اسیری برده بودند، در آنجا از ما سرودخواستند؛ و آنانی که ما را تاراج کرده بودند، شادمانی (خواستند) که «یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید.»
3In quacumque die invocavero te, exaudi me; multiplicabis in anima mea virtutem.
4چگونه سرود خداوند را، در زمین بیگانه بخوانیم؟
4Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terræ, quia audierunt omnia verba oris tui.
5اگر تو را‌ای اورشلیم فراموش کنم، آنگاه دست راست من فراموش کند.
5Et cantent in viis Domini, quoniam magna est gloria Domini;
6اگر تو را به یادنیاورم، آنگاه زبانم به کامم بچسبد، اگر اورشلیم رابر همه شادمانی خود ترجیح ندهم.
6quoniam excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe cognoscit.
7ای خداوند، روز اورشلیم را برای بنی ادوم به یادآور، که گفتند: «منهدم سازید، تا بنیادش منهدم سازید!»
7Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me; et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua.
8ای دختر بابل که خراب خواهی شد، خوشابحال آنکه به تو جزا دهد چنانکه تو به ماجزا دادی!
8Dominus retribuet pro me. Domine, misericordia tua in sæculum; opera manuum tuarum ne despicias.]
9خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد وایشان را به صخره‌ها بزند.
no verse 9 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.