مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1Alleluja. [Confitemini Domino, et invocate nomen ejus; annuntiate inter gentes opera ejus.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیدهای.
2Cantate ei, et psallite ei; narrate omnia mirabilia ejus.
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد میخرامد.
3Laudamini in nomine sancto ejus; lætetur cor quærentium Dominum.
4فرشتگان خود را بادها میگرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4Quærite Dominum, et confirmamini; quærite faciem ejus semper.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5Mementote mirabilium ejus quæ fecit; prodigia ejus, et judicia oris ejus:
6آن رابه لجهها مثل ردا پوشانیدهای، که آبها بر کوههاایستادهاند.
6semen Abraham servi ejus; filii Jacob electi ejus.
7از عتاب تو میگریزند. از آواز رعدتو پراکنده میشوند.
7Ipse Dominus Deus noster; in universa terra judicia ejus.
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود میآیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساختهای.
8Memor fuit in sæculum testamenti sui; verbi quod mandavit in mille generationes:
9حدی برای آنها قرار دادهای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9quod disposuit ad Abraham, et juramenti sui ad Isaac:
10که چشمهها را در وادیها جاری میسازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10et statuit illud Jacob in præceptum, et Israël in testamentum æternum,
11تمام حیوانات صحرارا سیراب میسازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11dicens: Tibi dabo terram Chanaan, funiculum hæreditatis vestræ:
12بر آنها مرغان هوا ساکن میشوند واز میان شاخهها آواز خود را میدهند.
12cum essent numero brevi, paucissimi, et incolæ ejus.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب میکند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر میشود.
13Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum.
14نباتات را برای بهایم میرویاند و سبزهها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون میآورد.
14Non reliquit hominem nocere eis: et corripuit pro eis reges.
15و شراب را که دل انسان را شادمان میکند، و چهره او را به روغن شاداب میسازد ودل انسان را به نان قوی میگرداند.
15Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit.
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را میگیرند و اما صنوبر خانه لق لق میباشد.
17Misit ante eos virum: in servum venundatus est, Joseph.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18Humiliaverunt in compedibus pedes ejus; ferrum pertransiit animam ejus:
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را میداند.
19donec veniret verbum ejus. Eloquium Domini inflammavit eum.
20تاریکی میسازی و شب میشود که در آن همه حیوانات جنگلی راه میروند.
20Misit rex, et solvit eum; princeps populorum, et dimisit eum.
21شیربچگان برای شکار خود غرش میکنند و خوراک خویش را از خدا میجویند.
21Constituit eum dominum domus suæ, et principem omnis possessionis suæ:
22چون آفتاب طلوع میکند جمع میشوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22ut erudiret principes ejus sicut semetipsum, et senes ejus prudentiam doceret.
23انسان برای عمل خود بیرون میآید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Et intravit Israël in Ægyptum, et Jacob accola fuit in terra Cham.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کردهای. زمین از دولت تو پر است.
24Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos ejus.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیادهاند و حیوانات خرد و بزرگ.
25Convertit cor eorum, ut odirent populum ejus, et dolum facerent in servos ejus.
26و در آن کشتیها راه میروند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریدهای.
26Misit Moysen servum suum; Aaron quem elegit ipsum.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham.
28آنچه را که به آنها میدهی، فرا میگیرند. دست خود را باز میکنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28Misit tenebras, et obscuravit; et non exacerbavit sermones suos.
29روی خود را میپوشانی پس مضطرب میگردند. روح آنها را قبض میکنی، پس میمیرند و به خاک خود برمی گردند.
29Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum.
30چون روح خود را میفرستی، آفریده میشوند و روی زمین را تازه میگردانی.
30Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31Dixit, et venit cœnomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum.
32که به زمین نگاه میکند و آن میلرزد. کوهها را لمس میکند، پس آتش فشان میشوند.
32Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده میباشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34Dixit, et venit locusta, et bruchus cujus non erat numerus:
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35et comedit omne fœnum in terra eorum, et comedit omnem fructum terræ eorum.
no verse 36 in this text
36Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum.
no verse 37 in this text
37Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus.
no verse 38 in this text
38Lætata est Ægyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos.
no verse 39 in this text
39Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem.
no verse 40 in this text
40Petierunt, et venit coturnix, et pane cæli saturavit eos.
no verse 41 in this text
41Dirupit petram, et fluxerunt aquæ: abierunt in sicco flumina.
no verse 42 in this text
42Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.
no verse 43 in this text
43Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in lætitia.
no verse 44 in this text
44Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt:
no verse 45 in this text
45ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.