مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kralice Bible (1613)
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1Dobrořeč duše má Hospodinu. Hospodine Bože můj, velmi jsi veliký, velebnost a krásu jsi oblékl.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
2Přioděls se světlem jako rouchem, roztáhls nebesa jako kortýnu.
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
3Kterýž sklenul na vodách paláce své, kterýž užívá hustých oblaků místo vozů, a vznáší se na peří větrovém.
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4Kterýž činí posly své duchy, služebníky své oheň plápolající.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5Založil zemi na sloupích jejich, tak že se nepohne na věky věků.
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
6Propastí jako rouchem byl jsi ji přioděl, i nad horami stály vody.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
7K žehrání tvému rozběhly se, před hřmotem hromu tvého pospíšily,
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
8(Vystoupily hory, snížilo se údolí), na místo, kteréž jsi jim založil.
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9Meze jsi položil, aby jich nepřestupovaly, ani se navracovaly k přikrývání země.
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10Kterýž vypouštíš potoky přes údolé, aby tekli mezi horami,
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11A nápoj dávali všechněm živočichům polním. Tuť uhašují oslové divocí žízeň svou.
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
12Při nich hnízdí se ptactvo nebeské, a z prostřed ratolestí hlas svůj vydává.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
13Kterýž svlažuješ hory z výsostí svých, aby ovocem činů tvých sytila se země.
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
14Dáváš, aby rostla tráva dobytku, a bylina ku potřebě člověku, abys tak vyvodil chléb z země,
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
15A víno, jenž obveseluje srdce člověka. Èiní, aby se stkvěla tvář od oleje, ano i pokrmem zdržuje život lidský.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16Nasyceno bývá i dříví Hospodinovo, cedrové Libánští, kteréž štípil.
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
17Na nichž se ptáci hnízdí, i čáp příbytek svůj má na jedlí.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18Hory vysoké jsou kamsíků, skály útočiště králíků.
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
19Učinil měsíc k jistým časům, a slunce zná západ svůj.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
20Uvodíš tmu, a bývá noc, v níž vybíhají všickni živočichové lesní:
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
21Lvíčata řvoucí po loupeži, aby hledali od Boha silného pokrmu svého.
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22Když slunce vychází, zase shromažďují se, a v doupatech svých se ukládají.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Èlověk vychází ku práci své, a k dílu svému až do večera.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
24Jak mnozí a velicí jsou skutkové tvoji, Hospodine! Všeckys je moudře učinil, plná jest země bohatství tvého.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
25V moři pak velikém a přeširokém, tamť jsou hmyzové nesčíslní, a živočichové malí i velicí.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
26Tuť bárky přecházejí i velryb, kteréhož jsi stvořil, aby v něm hrál.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27Všecko to na tě očekává, abys jim dával pokrm časem svým.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28Když jim dáváš, sbírají; když otvíráš ruku svou, nasyceni bývají dobrými věcmi.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
29Když skrýváš tvář svou, rmoutí se; když odjímáš ducha jejich, hynou, a v prach svůj se navracejí.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
30Vysíláš ducha svého, a zase stvořeni bývají, a obnovuješ tvář země.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31Budiž sláva Hospodinova na věky, rozveselujž se Hospodin v skutcích svých.
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
32On když pohledí na zemi, anať se třese; když se dotkne hor, anť se kouří.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33Zpívati budu Hospodinu, dokudž jsem živ; žalmy Bohu svému zpívati budu, pokudž mne stává.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34Libé bude přemyšlování mé o něm, jáť rozveselím se v Hospodinu.
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35Ó by hříšníci vyhynuli z země, a bezbožných aby již nebylo. Dobrořeč duše má Hospodinu. Halelujah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.