مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1Bless the LORD, O my soul! O LORD my God, You are very great; You are clothed with splendor and majesty.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
2He wraps Himself in light as with a garment; He stretches out the heavens like a tent,
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
3laying the beams of His chambers in the waters above, making the clouds His chariot, walking on the wings of the wind.
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4He makes the winds His messengers, flames of fire His servants.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5He set the earth on its foundations, never to be moved.
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
6You covered it with the deep like a garment; the waters stood above the mountains.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
7At Your rebuke the waters fled; at the sound of Your thunder they hurried away—
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
8the mountains rose and the valleys sank to the place You assigned for them—
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9You set a boundary they cannot cross, that they may never again cover the earth.
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10He sends forth springs in the valleys; they flow between the mountains.
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11They give drink to every beast of the field; the wild donkeys quench their thirst.
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
12The birds of the air nest beside the springs; they sing among the branches.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
13He waters the mountains from His chambers; the earth is satisfied by the fruit of His works.
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
14He makes the grass grow for the livestock and provides crops for man to cultivate, bringing forth food from the earth:
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
15wine that gladdens the heart of man, oil that makes his face to shine, and bread that sustains his heart.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16The trees of the LORD have their fill, the cedars of Lebanon that He planted,
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
17where the birds build their nests; the stork makes her home in the cypresses.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18The high mountains are for the wild goats, the cliffs a refuge for the rock badgers.
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
19He made the moon to mark the seasons; the sun knows when to set.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
20You bring darkness, and it becomes night, when all the beasts of the forest prowl.
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
21The young lions roar for their prey and seek their food from God.
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22The sun rises, and they withdraw; they lie down in their dens.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Man goes forth to his work and to his labor until evening.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
24How many are Your works, O LORD! In wisdom You have made them all; the earth is full of Your creatures.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
25Here is the sea, vast and wide, teeming with creatures beyond number, living things both great and small.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
26There the ships pass, and Leviathan, which You formed to frolic there.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27All creatures look to You to give them their food in due season.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28When You give it to them, they gather it up; when You open Your hand, they are satisfied with good things.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
29When You hide Your face, they are terrified; when You take away their breath, they die and return to dust.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
30When You send Your Spirit, they are created, and You renew the face of the earth.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31May the glory of the LORD endure forever; may the LORD rejoice in His works.
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
32He looks on the earth, and it trembles; He touches the mountains, and they smolder.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33I will sing to the LORD all my life; I will sing praise to my God while I have my being.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34May my meditation be pleasing to Him, for I rejoice in the LORD.
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35May sinners vanish from the earth and the wicked be no more. Bless the LORD, O my soul. Hallelujah!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.