مزامیر 104
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.
1BENDICE, alma mía, á Jehová. Jehová, Dios mío, mucho te has engrandecido; haste vestido de gloria y de magnificencia.
2خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.
2El que se cubre de luz como de vestidura, que extiende los cielos como una cortina;
3آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.
3Que establece sus aposentos entre las aguas; el que pone las nubes por su carroza, el que anda sobre las alas del viento;
4فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.
4El que hace á sus ángeles espíritus, sus ministros al fuego flameante.
5که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.
5El fundó la tierra sobre sus basas; no será jamás removida.
6آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.
6Con el abismo, como con vestido, la cubriste; sobre los montes estaban las aguas.
7از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.
7A tu reprensión huyeron; al sonido de tu trueno se apresuraron;
8به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.
8Subieron los montes, descendieron los valles, al lugar que tú les fundaste.
9حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
9Pusísteles término, el cual no traspasarán; ni volverán á cubrir la tierra.
10که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.
10Tú eres el que envías las fuentes por los arroyos; van entre los montes.
11تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.
11Abrevan á todas las bestias del campo: quebrantan su sed los asnos montaraces.
12بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.
12Junto á aquellos habitarán las aves de los cielos; entre las ramas dan voces.
13او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.
13El que riega los montes desde sus aposentos: del fruto de sus obras se sacia la tierra.
14نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.
14El que hace producir el heno para las bestias, y la hierba para el servicio del hombre; sacando el pan de la tierra.
15و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.
15Y el vino que alegra el corazón del hombre, y el aceite que hace lucir el rostro, y el pan que sustenta el corazón del hombre.
16درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،
16Llénanse de jugo los árboles de Jehová, los cedros del Líbano que él plantó.
17که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.
17Allí anidan las aves; en las hayas hace su casa la cigüeña.
18کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.
18Los montes altos para las cabras monteses; las peñas, madrigueras para los conejos.
19ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.
19Hizo la luna para los tiempos: el sol conoce su ocaso.
20تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.
20Pone las tinieblas, y es la noche: en ella corretean todas las bestias de la selva.
21شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.
21Los leoncillos braman á la presa, y para buscar de Dios su comida.
22چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.
22Sale el sol, recógense, y échanse en sus cuevas.
23انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.
23Sale el hombre á su hacienda, y á su labranza hasta la tarde.
24ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.
24¡Cuán muchas son tus obras, oh Jehová! Hiciste todas ellas con sabiduría: la tierra está llena de tus beneficios.
25و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.
25Asimismo esta gran mar y ancha de términos: en ella pescados sin número, animales pequeños y grandes.
26و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.
26Allí andan navíos; allí este leviathán que hiciste para que jugase en ella.
27جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.
27Todos ellos esperan en ti, para que les des su comida á su tiempo.
28آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.
28Les das, recogen; abres tu mano, hártanse de bien.
29روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.
29Escondes tu rostro, túrbanse: les quitas el espíritu, dejan de ser, y tórnanse en su polvo.
30چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.
30Envías tu espíritu, críanse: y renuevas la haz de la tierra.
31جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.
31Sea la gloria de Jehová para siempre; alégrese Jehová en sus obras;
32که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.
32El cual mira á la tierra, y ella tiembla; toca los montes, y humean.
33خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.
33A Jehová cantaré en mi vida: á mi Dios salmearé mientras viviere.
34تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.
34Serme ha suave hablar de él: yo me alegraré en Jehová.
35گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!
35Sean consumidos de la tierra los pecadores, y los impíos dejen de ser. Bendice, alma mía, á Jehová. Aleluya.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.