Psalmaro 104
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
1BENDICE, alma mía, á Jehová. Jehová, Dios mío, mucho te has engrandecido; haste vestido de gloria y de magnificencia.
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
2El que se cubre de luz como de vestidura, que extiende los cielos como una cortina;
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
3Que establece sus aposentos entre las aguas; el que pone las nubes por su carroza, el que anda sobre las alas del viento;
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
4El que hace á sus ángeles espíritus, sus ministros al fuego flameante.
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
5El fundó la tierra sobre sus basas; no será jamás removida.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
6Con el abismo, como con vestido, la cubriste; sobre los montes estaban las aguas.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
7A tu reprensión huyeron; al sonido de tu trueno se apresuraron;
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
8Subieron los montes, descendieron los valles, al lugar que tú les fundaste.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
9Pusísteles término, el cual no traspasarán; ni volverán á cubrir la tierra.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
10Tú eres el que envías las fuentes por los arroyos; van entre los montes.
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
11Abrevan á todas las bestias del campo: quebrantan su sed los asnos montaraces.
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
12Junto á aquellos habitarán las aves de los cielos; entre las ramas dan voces.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
13El que riega los montes desde sus aposentos: del fruto de sus obras se sacia la tierra.
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
14El que hace producir el heno para las bestias, y la hierba para el servicio del hombre; sacando el pan de la tierra.
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
15Y el vino que alegra el corazón del hombre, y el aceite que hace lucir el rostro, y el pan que sustenta el corazón del hombre.
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
16Llénanse de jugo los árboles de Jehová, los cedros del Líbano que él plantó.
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
17Allí anidan las aves; en las hayas hace su casa la cigüeña.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
18Los montes altos para las cabras monteses; las peñas, madrigueras para los conejos.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
19Hizo la luna para los tiempos: el sol conoce su ocaso.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
20Pone las tinieblas, y es la noche: en ella corretean todas las bestias de la selva.
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
21Los leoncillos braman á la presa, y para buscar de Dios su comida.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
22Sale el sol, recógense, y échanse en sus cuevas.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
23Sale el hombre á su hacienda, y á su labranza hasta la tarde.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
24¡Cuán muchas son tus obras, oh Jehová! Hiciste todas ellas con sabiduría: la tierra está llena de tus beneficios.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
25Asimismo esta gran mar y ancha de términos: en ella pescados sin número, animales pequeños y grandes.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
26Allí andan navíos; allí este leviathán que hiciste para que jugase en ella.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
27Todos ellos esperan en ti, para que les des su comida á su tiempo.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
28Les das, recogen; abres tu mano, hártanse de bien.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
29Escondes tu rostro, túrbanse: les quitas el espíritu, dejan de ser, y tórnanse en su polvo.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
30Envías tu espíritu, críanse: y renuevas la haz de la tierra.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
31Sea la gloria de Jehová para siempre; alégrese Jehová en sus obras;
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
32El cual mira á la tierra, y ella tiembla; toca los montes, y humean.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
33A Jehová cantaré en mi vida: á mi Dios salmearé mientras viviere.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
34Serme ha suave hablar de él: yo me alegraré en Jehová.
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
35Sean consumidos de la tierra los pecadores, y los impíos dejen de ser. Bendice, alma mía, á Jehová. Aleluya.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.