Psalmaro 77
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Mia voĉo iras al Dio, kaj mi krias; Mia voĉo iras al Dio, ke Li aŭskultu min.
1Al Músico principal: para Jeduthún: Salmo de Asaph. CON mi voz clamé á Dios, á Dios clamé, y él me escuchará.
2En la tago de mia suferado mi serĉas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne malleviĝas; Mia animo ne volas konsoliĝi.
2Al Señor busqué en el día de mi angustia: mi mal corría de noche, y no cesaba: mi alma rehusaba consuelo.
3Mi rememoras Dion, kaj mi ĝemas; Mi meditas, kaj mia spirito malĝojas. Sela.
3Acordábame de Dios, y gritaba: quejábame, y desmayaba mi espíritu. (Selah.)
4Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.
4Tenías los párpados de mis ojos: estaba yo quebrantado, y no hablaba.
5Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antaŭlonge pasintaj.
5Consideraba los días desde el principio, los años de los siglos.
6Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.
6Acordábame de mis canciones de noche; meditaba con mi corazón, y mi espíritu inquiría.
7Ĉu por eterne mia Sinjoro forpuŝis? Kaj ĉu Li ne plu favoros?
7¿Desechará el Señor para siempre, y no volverá más á amar?
8Ĉu por eterne ĉesiĝis Lia boneco? Ĉu Lia promeso ne plenumiĝos por ĉiuj generacioj?
8¿Hase acabado para siempre su misericordia? ¿hase acabado la palabra suya para generación y generación?
9Ĉu Dio forgesis indulgi? Ĉu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.
9¿Ha olvidado Dios el tener misericordia? ¿ha encerrado con ira sus piedades? (Selah.)
10Kaj mi diris: Tio estas mia aflikto, Ke aliiĝis la dekstra mano de la Plejaltulo.
10Y dije: Enfermedad mía es esta; traeré pues á la memoria los años de la diestra del Altísimo.
11Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.
11Acordaréme de las obras de JAH: sí, haré yo memoria de tus maravillas antiguas.
12Mi meditos pri ĉiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.
12Y meditaré en todas tus obras, y hablaré de tus hechos.
13Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?
13Oh Dios, en santidad es tu camino: ¿qué Dios grande como el Dios nuestro?
14Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.
14Tú eres el Dios que hace maravillas: tú hiciste notoria en los pueblos tu fortaleza.
15Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.
15Con tu brazo redimiste á tu pueblo, á los hijos de Jacob y de José. (Selah.)
16Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuiĝis.
16Viéronte las aguas, oh Dios; viéronte las aguas, temieron; y temblaron los abismos.
17Nubegoj verŝis akvon, La ĉielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.
17Las nubes echaron inundaciones de aguas; tronaron los cielos, y discurrieron tus rayos.
18La voĉo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj ŝanceliĝis la tero.
18Anduvo en derredor el sonido de tus truenos; los relámpagos alumbraron el mundo; estremecióse y tembló la tierra.
19Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj paŝosignoj ne estis videblaj.
19En la mar fué tu camino, y tus sendas en las muchas aguas; y tus pisadas no fueron conocidas.
20Vi kondukis Vian popolon kiel ŝafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.
20Condujiste á tu pueblo como ovejas, por mano de Moisés y de Aarón.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.