Psalmaro 10

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Reina-Valera 1909

1Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime? Kial Vi kaŝas Vin en la tempo de la mizero?

1¿POR qué estás lejos, oh Jehová, y te escondes en el tiempo de la tribulación?

2Pro la malhumileco de malbonulo suferas malriĉulo; Ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis.

2Con arrogancia el malo persigue al pobre: serán cogidos en los artificios que han ideado.

3Ĉar malbonulo fanfaronas pri la kapricoj de sia animo; Rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon.

3Por cuanto se alaba el malo del deseo de su alma, y bendice al codicioso, á quien Jehová aborrece.

4Malpiulo en sia malhumileco ne esploras; En ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas.

4El malo, por la altivez de su rostro, no busca á Dios : no hay Dios en todos sus pensamientos.

5Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj; Viaj juĝoj estas tro alte super li; Ĉiujn siajn malamikojn li forspitas.

5Sus caminos son viciosos en todo tiempo: tus juicios los tiene muy lejos de su vista: echa bocanadas en orden á todos sus enemigos.

6Li diris en sia koro: Mi ne ŝanceliĝos, De generacio al generacio neniam estos al mi malbone.

6Dice en su corazón: No seré movido en ningún tiempo, ni jamás me alcanzará el infortunio.

7Lia buŝo estas plena de malbenado, trompo, kaj malico; Sub lia lango estas suferigo kaj malvero.

7Llena está su boca de maldición, y de engaños y fraude: debajo de su lengua, vejación y maldad.

8Inside li sidas en la vilaĝoj; Kaŝe li mortigas senkulpulon; Liaj okuloj spionas malriĉulon.

8Está en las guaridas de las aldeas: en los escondrijos mata al inocente: sus ojos están acechando al pobre.

9Li sidas inside en kaŝita loko, kiel leono en la kaverno; Li insidas, por kapti malriĉulon; Kaj li kaptas malriĉulon, tirante lin en sian reton.

9Acecha en oculto, como el león desde su cama: acecha para arrebatar al pobre: arrebata al pobre trayéndolo á su red.

10Li insidas, alpremiĝas, Kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn.

10Encógese, agáchase, y caen en sus fuerzas muchos desdichados.

11Li diras en sia koro: Dio forgesis, Li kovras Sian vizaĝon, Li neniam vidos.

11Dice en su corazón: Dios está olvidado, ha encubierto su rostro; nunca lo verá.

12Leviĝu, ho Eternulo; ho Dio, levu Vian manon; Ne forgesu mizerulojn.

12Levántate, oh Jehová Dios, alza tu mano, no te olvides de los pobres.

13Por kio malpiulo malŝatas Dion, Kaj diras en sia koro, ke Vi ne postulos respondon?

13¿Por qué irrita el malo á Dios? En su corazón ha dicho que no lo inquirirás.

14Vi vidas ja, ĉar mizerojn kaj suferojn Vi rigardas, por redoni laŭ Via forto. Al Vi fordonas sin malriĉulo; Por orfo Vi estas helpanto.

14Tú lo tienes visto: porque tú miras el trabajo, y la vejación, para vengar le por tu mano: á ti se acoge el pobre, tú eres el amparo del huérfano.

15Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo, Por ke eĉ serĉante lian malbonon, oni ĝin ne trovu.

15Quebranta el brazo del malo: del maligno buscarás su maldad, hasta que ninguna halles.

16La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam, Pereis la idolistoj de Lia tero.

16Jehová, Rey eterno y perpetuo; de su tierra fueron destruídas las gentes.

17Deziron de humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo; Vi fortigas ilian koron, Vi atentigas Vian orelon,

17El deseo de los humildes oíste, oh Jehová: tú dispones su corazón, y haces atento tu oído;

18Por doni juĝon al orfo kaj premato, Por ke oni ĉesu peli homon de la tero.

18Para juzgar al huérfano y al pobre, á fin de que no vuelva más á hacer violencia el hombre de la tierra.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.