Psalmaro
Chapter 50
Londona Biblio (Esperant…
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmaro 50

Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Dio de la dioj, la Eternulo, ekparolis, Kaj vokis la teron de la sunleviĝo ĝis la sunsubiro.
1Salmo de Asaph. EL Dios de dioses, Jehová, ha hablado, y convocado la tierra desde el nacimiento del sol hasta donde se pone.
2El Cion, la perfektaĵo de beleco, Dio ekbrilis.
2De Sión, perfección de hermosura, ha Dios resplandecido.
3Nia Dio venas kaj ne silentas; Fajro ekstermanta estas antaŭ Li, Ĉirkaŭ Li estas granda ventego.
3Vendrá nuestro Dios, y no callará: fuego consumirá delante de él, y en derredor suyo habrá tempestad grande.
4Li vokas la ĉielon supre kaj la teron, Por juĝi Sian popolon:
4Convocará á los cielos de arriba, y á la tierra, para juzgar á su pueblo.
5Kolektu al Mi Miajn fidelulojn, Kiuj faris kun Mi interligon ĉe oferdono.
5Juntadme mis santos; los que hicieron conmigo pacto con sacrificio.
6Kaj la ĉielo proklamis Lian justecon, Ĉar Dio estas tiu juĝanto. Sela.
6Y denunciarán los cielos su justicia; porque Dios es el juez. (Selah.)
7Aŭskultu, ho Mia popolo, kaj Mi parolos; Ho Izrael, Mi atestos pri vi; Mi estas Dio, via Dio.
7Oye, pueblo mío, y hablaré: escucha , Israel, y testificaré contra ti: yo soy Dios, el Dios tuyo.
8Ne pro viaj oferdonoj Mi vin riproĉos, Ĉar viaj bruloferoj estas ĉiam antaŭ Mi.
8No te reprenderé sobre tus sacrificios, ni por tus holocaustos, que delante de mí están siempre.
9Mi ne prenos el via domo bovidon, Nek el viaj kortoj kaprojn:
9No tomaré de tu casa becerros, ni machos cabríos de tus apriscos.
10Ĉar al Mi apartenas ĉiuj bestoj en la arbaroj, Miloj da brutoj sur la montoj;
10Porque mía es toda bestia del bosque, y los millares de animales en los collados.
11Mi konas ĉiujn birdojn sur la montoj, Kaj ĉiuj bestoj de la kampoj estas antaŭ Mi.
11Conozco todas las aves de los montes, y en mi poder están las fieras del campo.
12Se Mi fariĝus malsata, Mi ne dirus al vi, Ĉar al Mi apartenas la mondo, kaj ĉio, kio ĝin plenigas.
12Si yo tuviese hambre, no te lo diría á ti: porque mío es el mundo y su plenitud.
13Ĉu Mi manĝas viandon de bovoj, Kaj ĉu Mi trinkas sangon de kaproj?
13¿Tengo de comer yo carne de toros, ó de beber sangre de machos cabríos?
14Oferdonu al Dio dankon, Kaj plenumu antaŭ la Plejaltulo viajn promesojn.
14Sacrifica á Dios alabanza, y paga tus votos al Altísimo.
15Voku Min en la tago de mizero; Mi vin liberigos, kaj vi Min gloros.
15E invócame en el día de la angustia: te libraré, y tú me honrarás.
16Sed al la malpiulo Dio diris: Por kio vi parolas pri Miaj leĝoj Kaj portas Mian interligon en via buŝo,
16Pero al malo dijo Dios: ¿Qué tienes tú que enarrar mis leyes, y que tomar mi pacto en tu boca,
17Dum vi malamas moralinstruon Kaj ĵetas Miajn vortojn malantaŭen de vi?
17Pues que tú aborreces el castigo, y echas á tu espalda mis palabras?
18Kiam vi vidas ŝteliston, vi aliĝas al li, Kaj kun adultuloj vi estas partoprenanto;
18Si veías al ladrón, tú corrías con él; y con los adúlteros era tu parte.
19Vian buŝon vi uzas por malbono, Kaj via lango plektas falsaĵon;
19Tu boca metías en mal, y tu lengua componía engaño.
20Vi sidas kaj parolas kontraŭ via frato, Pri la filo de via patrino vi kalumnias.
20Tomabas asiento, y hablabas contra tu hermano; contra el hijo de tu madre ponías infamia.
21Tion vi faris, kaj Mi silentis; Kaj vi pensis, ke Mi estas tia, kiel vi. Mi punos vin, kaj Mi metos ĉion antaŭ viajn okulojn.
21Estas cosas hiciste, y yo he callado: pensabas que de cierto sería yo como tú: yo te argüiré, y pondré las delante de tus ojos.
22Komprenu ĉi tion, vi, kiuj forgesas Dion; Alie Mi disŝiros, kaj neniu savos.
22Entended ahora esto, los que os olvidáis de Dios; no sea que arrebate, sin que nadie libre.
23Kiu oferdonas dankon, tiu Min honoras; Kaj kiu estas singarda en la vojo, Al tiu Mi aperigos Dian helpon.
23El que sacrifica alabanza me honrará: y al que ordenare su camino, le mostraré la salud de Dios.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.