Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1Oración del pobre, cuando estuviere angustiado, y delante de Jehová derramare su lamento. JEHOVÁ, oye mi oración, y venga mi clamor á ti.
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2No escondas de mí tu rostro: en el día de mi angustia inclina á mí tu oído; el día que te invocare, apresúrate á responderme.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Porque mis días se han consumido como humo; y mis huesos cual tizón están quemados.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4Mi corazón fué herido, y secóse como la hierba; por lo cual me olvidé de comer mi pan.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Por la voz de mi gemido mis huesos se han pegado á mi carne.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6Soy semejante al pelícano del desierto; soy como el buho de las soledades.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7Velo, y soy como el pájaro solitario sobre el tejado.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Cada día me afrentan mis enemigos; los que se enfurecen contra mí, hanse contra mí conjurado.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Por lo que como la ceniza á manera de pan, y mi bebida mezclo con lloro,
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10A causa de tu enojo y de tu ira; pues me alzaste, y me has arrojado.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11Mis días son como la sombra que se va; y heme secado como la hierba.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12Mas tú, Jehová, permanecerás para siempre, y tu memoria para generación y generación.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Tú levantándote, tendrás misericordia de Sión; porque el tiempo de tener misericordia de ella, porque el plazo es llegado.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Porque tus siervos aman sus piedras, y del polvo de ella tienen compasión.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15Entonces temerán las gentes el nombre de Jehová, y todos los reyes de la tierra tu gloria;
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Por cuanto Jehová habrá edificado á Sión, y en su gloria será visto;
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17Habrá mirado á la oración de los solitarios, y no habrá desechado el ruego de ellos.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Escribirse ha esto para la generación venidera: y el pueblo que se criará, alabará á JAH.
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19Porque miró de lo alto de su santuario; Jehová miró de los cielos á la tierra,
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20Para oir el gemido de los presos, para soltar á los sentenciados á muerte;
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21Porque cuenten en Sión el nombre de Jehová, y su alabanza en Jerusalem,
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22Cuando los pueblos se congregaren en uno, y los reinos, para servir á Jehová.
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23El afligió mi fuerza en el camino; acortó mis días.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24Dije: Dios mío, no me cortes en el medio de mis días: por generación de generaciones son tus años.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25Tú fundaste la tierra antiguamente, y los cielos son obra de tus manos.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Ellos perecerán, y tú permanecerás; y todos ellos como un vestido se envejecerán; como una ropa de vestir los mudarás, y serán mudados:
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27Mas tú eres el mismo, y tus años no se acabarán.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28Los hijos de tus siervos habitarán, y su simiente será afirmada delante de ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.