Psalmaro 102
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bible Mutal (Kosraean)
1Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon; Kaj mia krio venu al Vi.
1Porongo pre luk, O LEUM GOD , Ac lohng tung luk ke nga suk kasru sum!
2Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide aŭskultu min.
2Nikmet ngetla likiyu In pacl in ongoiya nu sik. Lipsreyu, Ac sa in topukyu ke nga pang nu sum.
3Ĉar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj ĉirkaŭbrulis kiel en forno.
3Moul luk fahsr in wanginla oana kulasr, Ac monuk folla oana sie e firir.
4Falĉiĝis kiel herbo kaj sekiĝis mia koro, Ĉar mi forgesis manĝi mian panon.
4Futungyuki nga oana mah paola, Ac wanginla pwar luk in mongo.
5De la voĉo de mia plorado Algluiĝis miaj ostoj al mia karno.
5Nga sasao ke pusra lulap, Ac wanginla ma keik sayen sri na kolo.
6Mi similiĝis al pelikano en la dezerto, Mi fariĝis kiel noktuo en ruinoj.
6Nga oana sie won lemnak yen mwesis, Ac oana sie won owl yen ma musalla ac wangin ma fac.
7Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.
7Nga oanna tia motul; Nga oana sie won mukaimtal su muta fin mangon sie lohm.
8Ĉiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj ĵuras per mi.
8Mwet lokoalok luk elos akkolukyeyu ke len fon; Elos su aksruksrukyeyu elos orekmakin inek oana sie mwe selnga.
9Ĉar cindron mi manĝis kiel panon, Kaj mian trinkaĵon mi miksis kun larmoj,
9Nga mongo apat oana bread, Ac karyak ma nimuk ke sroninmutuk.
10Kaŭze de Via kolero kaj indigno; Ĉar Vi min levis kaj ĵetis.
10Ke sripen sulung ac mulat lom Oru kom srukyuyak ac sisyula.
11Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekiĝas kiel herbo.
11Moul luk oana lul in eku, Ac nga mongeni oana mah paola.
12Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.
12Tusruktu kom, O LEUM GOD , fah tokosra ma pahtpat, Ac fwil nukewa fah esam kom.
13Vi leviĝos, Vi korfavoros Cionon; Ĉar estas tempo por ĝin kompati, ĉar venis la tempo.
13Kom ac fah tuyak ac pakomuta Zion, Tuh pacl fal kom in pakomutal — Nuna pacl fal la pa inge.
14Ĉar Viaj sklavoj ekamis ĝiajn ŝtonojn, Ĉarma estas por ili ĝia polvo.
14Mwet kulansap lom elos lungse el, Finne kunausyukla el. Elos pakomutal, Finne el musalla.
15Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj ĉiuj reĝoj de la tero Vian gloron.
15Mutunfacl uh fah sangeng sin LEUM GOD ; Tokosra nukewa fin faclu fah sangeng ke ku lal.
16Ĉar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.
16Ke LEUM GOD El sifil musaeak Zion, El ac fah akkalemye fulat lal.
17Li Sin turnis al la preĝo de la forlasitoj, Kaj ne forpuŝis ilian petegon.
17El ac fah porongo pusren mwet sisila lal, Ac lohng pre lalos.
18Ĉi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.
18Simusla ma LEUM GOD El oru inge nu sin fwil tok uh, Tuh mwet ma soenna isusla in mau wi kaksakin LEUM GOD .
19Ĉar Li rigardis malsupren el Sia sankta altaĵo, El la ĉielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,
19LEUM GOD El ngeti liki acn mutal sel lucng, El ngeti inkusrao me nu faclu.
20Por aŭdi la ĝemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;
20El lohng sasao lun mwet kapir Ac tulalosla su wotyang nu ke misa.
21Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,
21Ouinge Inel ac fah fwackyuk in Zion; Ac fah kaksakinyuk El in Jerusalem
22Kiam kolektiĝos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.
22Ke mutanfahl uh ac tokosrai nukewa ac fah tukeni Ac alu nu sin LEUM GOD
23Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.
23LEUM GOD El oru nga munasla ke nga srakna fusr; El akfototoyela moul luk.
24Mi diras: Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.
24O God, nikmet eisyula inge Meet liki nga matuoh. O LEUM GOD , kom moul ma pahtpat.
25En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la ĉielo estas la faro de Viaj manoj.
25In pacl loeloes somla kom orala faclu, Ac ke poum sifacna kom orala kusrao.
26Ili pereos, sed Vi restos; Kaj ĉiuj ili eluziĝos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin ŝanĝos, kaj ili ŝanĝiĝos.
26Ma inge ac wanginla, a kom fah mutana; Ma inge ac mahi oana nuknuk; Kom fah sisla oana nuknuk, Na elos fah wanginla.
27Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finiĝos.
27A kom ac nuna oaya ah, Ac moul lom ac tiana safla.
28La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikiĝos antaŭ Vi.
28Tulik natusr elos ac fah moul in misla; Na ke karinginyuk lom Fwil natulos ac fah oakwuki in misla.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.