Psalmaro 104
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bible Mutal (Kosraean)
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
1Kaksakin LEUM GOD , O ngunik. O LEUM GOD luk, kom fulatlana! Kom nuknukyang ke sunak ac wolana.
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
2Kom afinkomi ke kalem. Kom laknelik kusrao oana sie lohm nuknuk,
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
3Ac musaela nien muta fulat lom fin kof uh lucng liki kusrao. Kom orekmakin pukunyeng uh oana chariot nutum Ac kasrusr fin eng uh.
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
4Kom oru tuh eng uh in mwe utuk kas lom, Ac sarmelik lun sarom uh oana mwet kulansap lom.
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
5Kom oakiya faclu fin pwelung ku la — Ac fah tiana mukuikui.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
6Kom filiya meoa uh fac oana sie nuknuk, Ac kof uh afinya eol uh.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
7Ke kai lom, kof uh kaingelik, Ac ke pusren sap lom, elos sa na kaing.
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
8Kof uh sororla fineol uh me nu infahlfal uh, Nu yen kom orala nu selos.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
9Kom oakiya sie masrol ma elos tia ku in alukela, Tuh elos in tia sifil afinya faclu.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
10Kom oru tuh infacl srisrik in sororma infahlfal uh, Ac infacl lulap in ut inmasrlon inging uh.
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
11Kof inge orala mwe nim nimen kosro nukewa inimae, Ac kosro donkey nimnim we ac tila malu.
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
12Won yen engyeng uh elos oru ahng lalos Ac on ulun sak sisken infacl.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
13Kom supwama af inkusrao me nu fineol uh, Ac faclu sessesla ke mwe insewowo sum me.
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
14Kom akkapye mah nu sin cow uh, Ac sacn nu sin mwet uh Tuh elos in yukwiya ac konauk mongo nalos kac,
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
15Ac in orala wain in akenganyalos, Ac oil in olive tuh in mwe akmusra, Ac mwe mongo in sang ku nu sin mwet.
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
16Yokna af in aksroksrokye sak cedar ke inging Lebanon — Sak sunun LEUM GOD , ma El sifacna yukwiya.
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
17Won elos orek ahng lalos olo, Won stork elos oru ahng lalos ulun sak fir.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
18Nani lemnak elos muta fineol fulat, Ac kosro coney elos wikwik ye fulu uh.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
19Kom orala tuh malem uh in mwe akilen kais sie malem; Ac faht uh etu na pacl in tili la.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
20Kom orala fong, na ke pacl lohsr Kosro lemnak ac oatume.
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
21Lion fusr elos ngutngut ke elos forfor In suk ma nalos su God El akoo nu selos.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
22Na ke faht uh takak, elos ac folokla Ac ona ke luf lalos.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
23Mwet uh ac som nu ke orekma lalos Ac elos ac orekma nwe ke ekela.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
24LEUM GOD , puslana ma kom orala! Ke lalmwetmet lom kom orala ma inge nukewa! Faclu sessesla ke ma kom orala.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
25Meoa uh pa ingo, yohk ac sralap, Yen kain in ma moul puspis muta we — Kewana ma yohk ac ma srihk.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
26Oak palang uh kasrusr fac, Ac Leviathan, wet lulap soko ma kom orala, el srital we.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
27Ma inge nukewa elos filiya lulalfongi lalos in kom Tuh kom fah sang mwe mongo nalos ke pacl fal.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
28Kom sang ma nalos ac elos mongo kac, Kom kitalos ac elos kihpkin.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
29Ke pacl kom ngetla lukelos, elos sangeng; Ke kom tulokinya momong lom lukelos, elos misa Ac folokla nu ke kutkut ma elos orekla kac.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
30Tuh ke kom sang ngunum, elos orekla ma moul; Kom sang moul sasu nu fin fohk uh.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
31Lela wolana lun LEUM GOD in oan ma pahtpat! Lela tuh LEUM GOD Elan engan ke ma El orala!
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
32El ngetang nu ke faclu, na faclu rarrar; El kahlye fineol uh, na fosryak.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
33Nga fah on nu sin LEUM GOD ke moul luk nufon; Nga fah onkakin on in kaksak nu sin God luk ke lusenna moul luk.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
34Finsrak tuh on luk in mwe akinsewowoyal, Mweyen engan luk tuku sel me.
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
35Lela tuh mwet koluk in kunausyukla liki faclu. Lela elos in wanginla nwe tok. Kaksakin LEUM GOD , O ngunik! Kaksakin LEUM GOD !
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.