Psalmaro 104
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
1BENEDICI, anima mia, il Signore; O Signore Iddio mio, tu sei sommamente grande; Tu sei vestito di gloria e di magnificenza.
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
2Egli si ammanta di luce come di una vesta; Egli tende il cielo come una cortina.
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
3Egli fa i palchi delle sue sale nelle acque; Egli pone le nuvole per suo carro: Egli passeggia sopra le ale del vento.
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
4Egli fa i venti suoi Angeli, E il fuoco divampante suoi ministri.
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
5Egli ha fondata la terra sulle sue basi; Giammai in perpetuo non sarà smossa.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
6Tu l'avevi già coperta dell'abisso, come d'una vesta; Le acque si erano fermate sopra i monti.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
7Esse fuggirono per lo tuo sgridare; Si affrettarono per la voce del tuo tuono;
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
8Erano salite sopra i monti; ma discesero nelle valli, Al luogo che tu hai loro costituito.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
9Tu hai loro posto un termine, il qual non trapasseranno; E non torneranno a coprir la terra.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
10Egli è quel che manda le fonti per le valli, Onde esse corrono fra i monti;
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
11Abbeverano tutte le bestie della campagna; Gli asini salvatichi spengono la lor sete con esse .
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
12Presso a quelle si riparano gli uccelli del cielo; Fanno sentir di mezzo alle frondi le lor voci.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
13Egli adacqua i monti dalle sue stanze sovrane; La terra è saziata del frutto delle sue opere.
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
14Egli fa germogliar l'erba per le bestie; E l'erbaggio per lo servigio dell'uomo, Facendo uscire della terra il pane.
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
15Egli rallegra il cuor dell'uomo col vino, Egli fa risplender la faccia coll'olio, E sostenta il cuor dell'uomo col pane.
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
16Gli alberi del Signore ne son saziati; I cedri del Libano ch'egli ha piantati;
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
17Dove gli uccelli si annidano; Gli abeti, che son la stanza della cicogna.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
18Gli alti monti sono per li cavriuoli; Le rocce sono il ricetto de' conigli.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
19Egli ha fatta la luna per le stagioni; Il sole conosce il suo occaso.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
20Tu mandi le tenebre, ed e' si fa notte, Nella quale tutte le fiere delle selve vanno attorno.
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
21I leoncelli rugghiano dietro alla preda, E per chiedere a Dio il lor pasto.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
22Ma, tosto ch 'è levato il sole, si raccolgono, E giacciono ne' lor ricetti.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
23Allora l'uomo esce alla sua opera, Ed al suo lavoro, infino alla sera.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
24Quanto grandi sono, o Signore, le tue opere! Tu le hai tutte fatte con sapienza; La terra è piena de' tuoi beni.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
25Ecco, il mar grande ed ampio: Quivi son rettili senza numero, Amimali piccoli e grandi.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
26Quivi nuotano le navi, E il Leviatan che tu hai formato per ischerzare in esso.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
27Tutti gli animali sperano in te, Che tu dii loro il lor cibo al suo tempo.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
28Se tu lo dài loro, lo ricolgono; Se tu apri la tua mano, son saziati di beni.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
29Se tu nascondi la tua faccia, sono smarriti; Se tu ritiri il fiato loro, trapassano, E ritornano nella lor polvere.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
30Se tu rimandi il tuo spirito son creati; E tu rinnuovi la faccia della terra.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
31Sia la gloria del Signore in eterno; Rallegrisi il Signore nelle sue opere;
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
32Il quale se riguarda verso la terra, ella trema; Se tocca i monti, essi fumano.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
33Io canterò al Signore, mentre viverò; Io salmeggerò all'Iddio mio, tanto che io durerò.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
34Il mio ragionamento gli sarà piacevole, Io mi rallegrerò nel Signore.
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
35Vengano meno i peccatori d'in su la terra, E gli empi non sieno più. Anima mia, benedici il Signore. Alleluia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.