Psalmaro 137
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
1ESSENDO presso alle fiumane di Babilonia, Dove noi sedevamo, ed anche piangevamo, Ricordandoci di Sion,
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
2Noi avevamo appese le nostre cetere A' salci, in mezzo di essa.
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
3Benchè quelli che ci avevano menati in cattività Ci richiedessero quivi che cantassimo; E quelli che ci facevano urlar piangendo Ci richiedessero canzoni d 'allegrezza, dicendo: Cantateci delle canzoni di Sion;
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
4Come avremmo noi cantate le canzoni del Signore In paese di stranieri?
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
5Se io ti dimentico, o Gerusalemme; Se la mia destra ti dimentica;
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
6Resti attaccata la mia lingua al mio palato, Se io non mi ricordo di te; Se non metto Gerusalemme In capo d' ogni mia allegrezza
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
7Ricordati, Signore, de' figliuoli di Edom, I quali, nella giornata di Gerusalemme, Dicevano: Spianate, spianate, Fino a' fondamenti.
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
8O figliuola di Babilonia, che devi esser distrutta, Beato chi ti farà la retribuzione Del male che tu ci hai fatto!
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
9Beato chi piglierà i tuoi piccoli figliuoli, E li sbatterà al sasso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.