Psalmaro 137
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
King James Version with Apocrypha
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
1By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
2We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
3For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying , Sing us one of the songs of Zion.
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
4How shall we sing the LORD’s song in a strange land?
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
5If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning .
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
6If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
7Remember, O LORD , the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it , rase it, even to the foundation thereof.
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
8O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be , that rewardeth thee as thou hast served us.
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
9Happy shall he be , that taketh and dasheth thy little ones against the stones.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.