Psalmaro 74
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
King James Version with Apocrypha
1Kial, ho Dio, Vi forpuŝis nin por ĉiam? Kial fumas Via kolero kontraŭ la ŝafoj de Via paŝtejo?
1O God, why hast thou cast us off for ever? why doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?
2Rememoru Vian komunumon, kiun Vi aĉetis en la tempo antikva, La genton de Via heredo, kiun Vi liberigis, Ĉi tiun monton Cion, sur kiu Vi loĝiĝis.
2Remember thy congregation, which thou hast purchased of old; the rod of thine inheritance, which thou hast redeemed; this mount Zion, wherein thou hast dwelt.
3Direktu Viajn paŝojn al la eternaj ruinoj, Al ĉio, kion detruis malamiko en la sanktejo.
3Lift up thy feet unto the perpetual desolations; even all that the enemy hath done wickedly in the sanctuary.
4Krias Viaj malamikoj en Via domo, Metis tie siajn signojn.
4Thine enemies roar in the midst of thy congregations; they set up their ensigns for signs.
5Oni vidas, kiel ili levas la hakilojn Kontraŭ la lignajn plektaĵojn.
5A man was famous according as he had lifted up axes upon the thick trees.
6Kaj nun ĉiujn ĝiajn skulptaĵojn Ili dishakas per hakilo kaj marteloj.
6But now they break down the carved work thereof at once with axes and hammers.
7Ili bruligis per fajro Vian sanktejon, Malhonore alterigis la loĝejon de Via nomo.
7They have cast fire into thy sanctuary, they have defiled by casting down the dwelling place of thy name to the ground.
8Ili diris en sia koro: Ni ruinigos ilin tute; Ili forbruligis ĉiujn domojn de Dio en la lando.
8They said in their hearts, Let us destroy them together: they have burned up all the synagogues of God in the land.
9Niajn signojn ni ne vidis; Jam ne ekzistas profeto, Kaj neniu ĉe ni scias, kiel longe tio daŭros.
9We see not our signs: there is no more any prophet: neither is there among us any that knoweth how long.
10Kiel longe, ho Dio, mokos la premanto? Ĉu eterne la malamiko insultos Vian nomon?
10O God, how long shall the adversary reproach? shall the enemy blaspheme thy name for ever?
11Kial Vi retenas Vian brakon kaj Vian dekstran manon? Ekstermu ilin el Via basko.
11Why withdrawest thou thy hand, even thy right hand? pluck it out of thy bosom.
12Dio estas ja mia Reĝo de antikve, Li faras savon sur la tero.
12For God is my King of old, working salvation in the midst of the earth.
13Vi disŝiris per Via forto la maron, Vi rompis la kapojn de balenoj en la akvo;
13Thou didst divide the sea by thy strength: thou brakest the heads of the dragons in the waters.
14Vi disbatis la kapojn de la levjatano, Vi donis ĝin por manĝo al la bestoj de la dezerto;
14Thou brakest the heads of leviathan in pieces, and gavest him to be meat to the people inhabiting the wilderness.
15Vi elfendis fonton kaj torenton, Vi elsekigis potencajn riverojn.
15Thou didst cleave the fountain and the flood: thou driedst up mighty rivers.
16Al Vi apartenas la tago, kaj al Vi apartenas la nokto; Vi aranĝis lumon kaj sunon;
16The day is thine, the night also is thine: thou hast prepared the light and the sun.
17Vi difinis ĉiujn limojn de la tero; La someron kaj la vintron Vi aranĝis.
17Thou hast set all the borders of the earth: thou hast made summer and winter.
18Rememoru tion, ke malamiko insultas la Eternulon Kaj popolo malsaĝa malhonoras Vian nomon.
18Remember this, that the enemy hath reproached, O LORD , and that the foolish people have blasphemed thy name.
19Ne fordonu al sovaĝa besto la animon de Via turto; La anaron de Viaj mizeruloj ne forgesu por ĉiam.
19O deliver not the soul of thy turtledove unto the multitude of the wicked: forget not the congregation of thy poor for ever.
20Rememoru la interligon, Ĉar ĉiuj mallumaj lokoj de la tero estas plenaj de rabejoj.
20Have respect unto the covenant: for the dark places of the earth are full of the habitations of cruelty.
21La suferanto ne reiru hontigita; Malriĉulo kaj mizerulo gloru Vian nomon.
21O let not the oppressed return ashamed: let the poor and needy praise thy name.
22Leviĝu, ho Dio, defendu Vian aferon; Rememoru la malhonoron, kiun malsaĝulo faras al Vi ĉiutage.
22Arise, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee daily.
23Ne forgesu la krion de Viaj malamikoj; La bruo de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ Vi, konstante kreskas.
23Forget not the voice of thine enemies: the tumult of those that rise up against thee increaseth continually.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.