Psalmaro 74
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Kial, ho Dio, Vi forpuŝis nin por ĉiam? Kial fumas Via kolero kontraŭ la ŝafoj de Via paŝtejo?
1Cantique d’Asaph. Pourquoi, ô Dieu! Rejettes-tu pour toujours? Pourquoi t’irrites-tu contre le troupeau de ton pâturage?
2Rememoru Vian komunumon, kiun Vi aĉetis en la tempo antikva, La genton de Via heredo, kiun Vi liberigis, Ĉi tiun monton Cion, sur kiu Vi loĝiĝis.
2Souviens-toi de ton peuple que tu as acquis autrefois, Que tu as racheté comme la tribu de ton héritage! Souviens-toi de la montagne de Sion, où tu faisais ta résidence;
3Direktu Viajn paŝojn al la eternaj ruinoj, Al ĉio, kion detruis malamiko en la sanktejo.
3Porte tes pas vers ces lieux constamment dévastés! L’ennemi a tout ravagé dans le sanctuaire.
4Krias Viaj malamikoj en Via domo, Metis tie siajn signojn.
4Tes adversaires ont rugi au milieu de ton temple; Ils ont établi pour signes leurs signes.
5Oni vidas, kiel ili levas la hakilojn Kontraŭ la lignajn plektaĵojn.
5On les a vus, pareils à celui qui lève La cognée dans une épaisse forêt;
6Kaj nun ĉiujn ĝiajn skulptaĵojn Ili dishakas per hakilo kaj marteloj.
6Et bientôt ils ont brisé toutes les sculptures, A coups de haches et de marteaux.
7Ili bruligis per fajro Vian sanktejon, Malhonore alterigis la loĝejon de Via nomo.
7Ils ont mis le feu à ton sanctuaire; Ils ont abattu, profané la demeure de ton nom.
8Ili diris en sia koro: Ni ruinigos ilin tute; Ili forbruligis ĉiujn domojn de Dio en la lando.
8Ils disaient en leur cœur: Traitons-les tous avec violence! Ils ont brûlé dans le pays tous les lieux saints.
9Niajn signojn ni ne vidis; Jam ne ekzistas profeto, Kaj neniu ĉe ni scias, kiel longe tio daŭros.
9Nous ne voyons plus nos signes; Il n’y a plus de prophète, Et personne parmi nous qui sache jusqu’à quand…
10Kiel longe, ho Dio, mokos la premanto? Ĉu eterne la malamiko insultos Vian nomon?
10Jusqu’à quand, ô Dieu! L’oppresseur outragera-t-il, L’ennemi méprisera-t-il sans cesse ton nom?
11Kial Vi retenas Vian brakon kaj Vian dekstran manon? Ekstermu ilin el Via basko.
11Pourquoi retires-tu ta main et ta droite? Sors-la de ton sein! Détruis!
12Dio estas ja mia Reĝo de antikve, Li faras savon sur la tero.
12Dieu est mon roi dès les temps anciens, Lui qui opère des délivrances au milieu de la terre.
13Vi disŝiris per Via forto la maron, Vi rompis la kapojn de balenoj en la akvo;
13Tu as fendu la mer par ta puissance, Tu as brisé les têtes des monstres sur les eaux;
14Vi disbatis la kapojn de la levjatano, Vi donis ĝin por manĝo al la bestoj de la dezerto;
14Tu as écrasé la tête du crocodile, Tu l’as donné pour nourriture au peuple du désert.
15Vi elfendis fonton kaj torenton, Vi elsekigis potencajn riverojn.
15Tu as fait jaillir des sources et des torrents. Tu as mis à sec des fleuves qui ne tarissent point.
16Al Vi apartenas la tago, kaj al Vi apartenas la nokto; Vi aranĝis lumon kaj sunon;
16A toi est le jour, à toi est la nuit; Tu as créé la lumière et le soleil.
17Vi difinis ĉiujn limojn de la tero; La someron kaj la vintron Vi aranĝis.
17Tu as fixé toutes les limites de la terre, Tu as établi l’été et l’hiver.
18Rememoru tion, ke malamiko insultas la Eternulon Kaj popolo malsaĝa malhonoras Vian nomon.
18Souviens-toi que l’ennemi outrage l’Éternel, Et qu’un peuple insensé méprise ton nom!
19Ne fordonu al sovaĝa besto la animon de Via turto; La anaron de Viaj mizeruloj ne forgesu por ĉiam.
19Ne livre pas aux bêtes l’âme de ta tourterelle, N’oublie pas à toujours la vie de tes malheureux!
20Rememoru la interligon, Ĉar ĉiuj mallumaj lokoj de la tero estas plenaj de rabejoj.
20Aie égard à l’alliance! Car les lieux sombres du pays sont pleins de repaires de brigands.
21La suferanto ne reiru hontigita; Malriĉulo kaj mizerulo gloru Vian nomon.
21Que l’opprimé ne retourne pas confus! Que le malheureux et le pauvre célèbrent ton nom!
22Leviĝu, ho Dio, defendu Vian aferon; Rememoru la malhonoron, kiun malsaĝulo faras al Vi ĉiutage.
22Lève-toi, ô Dieu! Défends ta cause! Souviens-toi des outrages que te fait chaque jour l’insensé!
23Ne forgesu la krion de Viaj malamikoj; La bruo de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ Vi, konstante kreskas.
23N’oublie pas les clameurs de tes adversaires, Le tumulte sans cesse croissant de ceux qui s’élèvent contre toi!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.