Psalmaro 92
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Bone estas glori la Eternulon Kaj prikanti Vian nomon, ho Plejaltulo;
1Psaume. Cantique pour le jour du sabbat.
2Rakonti matene pri Via boneco Kaj nokte pri Via fideleco,
2Il est beau de louer l’Éternel, Et de célébrer ton nom, ô Très-Haut!
3Sur dekkorda instrumento kaj sur psaltero, Per solenaj sonoj de harpo.
3D’annoncer le matin ta bonté, Et ta fidélité pendant les nuits,
4Ĉar Vi ĝojigis min, ho Eternulo, per Viaj agoj; La farojn de Viaj manoj mi prikantos.
4Sur l’instrument à dix cordes et sur le luth, Aux sons de la harpe.
5Kiel grandaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Tre profundaj estas Viaj pensoj.
5Tu me réjouis par tes œuvres, ô Éternel! Et je chante avec allégresse l’ouvrage de tes mains.
6Malklerulo ne scias, Kaj malsaĝulo tion ne komprenas.
6Que tes œuvres sont grandes, ô Éternel! Que tes pensées sont profondes!
7Kiam malvirtuloj verdestas kiel herbo Kaj ĉiuj malbonaguloj floras, Tio kondukas al ilia ekstermiĝo por eterne.
7L’homme stupide n’y connaît rien, Et l’insensé n’y prend point garde.
8Kaj Vi estas alta eterne, ho Eternulo.
8Si les méchants croissent comme l’herbe, Si tous ceux qui font le mal fleurissent, C’est pour être anéantis à jamais.
9Ĉar jen Viaj malamikoj, ho Eternulo, Jen Viaj malamikoj pereas, Diskuras ĉiuj malbonaguloj.
9Mais toi, tu es le Très-Haut, A perpétuité, ô Éternel!
10Sed mian kornon Vi altigas kiel la kornon de bubalo; Mi estas oleita per freŝa oleo.
10Car voici, tes ennemis, ô Éternel! Car voici, tes ennemis périssent; Tous ceux qui font le mal sont dispersés.
11Kaj mia okulo rigardas miajn malamikojn; Pri la malbonaguloj, miaj kontraŭuloj, aŭdas miaj oreloj.
11Et tu me donnes la force du buffle; Je suis arrosé avec une huile fraîche.
12Virtulo verdestas, kiel palmo, Staras alte, kiel cedro sur Lebanon.
12Mon œil se plaît à contempler mes ennemis, Et mon oreille à entendre mes méchants adversaires.
13Plantitaj en la domo de la Eternulo, Ili verdestas en la kortoj de nia Dio.
13Les justes croissent comme le palmier, Ils s’élèvent comme le cèdre du Liban.
14Ili floras ankoraŭ en la maljuneco, Estas sukplenaj kaj freŝaj,
14Plantés dans la maison de l’Éternel, Ils prospèrent dans les parvis de notre Dieu;
15Por sciigi, ke la Eternulo estas justa, Mia fortikaĵo, kaj ne ekzistas en Li maljusteco.
15Ils portent encore des fruits dans la vieillesse, Ils sont pleins de sève et verdoyants,
no verse 16 in this text
16Pour faire connaître que l’Éternel est juste. Il est mon rocher, et il n’y a point en lui d’iniquité.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.