Psalmaro 80
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ho Paŝtisto de Izrael, aŭskultu; Vi, kiu kondukas Jozefon, kiel ŝafojn, Vi, kiu sidas sur keruboj, aperu!
1Au chef des chantres. Sur les lis lyriques. D’Asaph. Psaume.
2Antaŭ Efraim kaj Benjamen kaj Manase veku Vian forton, Kaj venu, por savi nin.
2Prête l’oreille, berger d’Israël, Toi qui conduis Joseph comme un troupeau! Parais dans ta splendeur, Toi qui es assis sur les chérubins!
3Ho Dio, revenigu nin kaj lumigu Vian vizaĝon, Por ke ni estu savitaj.
3Devant Éphraïm, Benjamin et Manassé, réveille ta force, Et viens à notre secours!
4Ho Eternulo, Dio Cebaot, Ĝis kiam Vi kolere repuŝos la preĝon de Via popolo?
4O Dieu, relève-nous! Fais briller ta face, et nous serons sauvés!
5Vi manĝigis al ili panon larman, Kaj Vi trinkigis al ili larmojn per granda mezuro.
5Éternel, Dieu des armées! Jusques à quand t’irriteras-tu contre la prière de ton peuple?
6Vi faris nin objekto de disputo por niaj najbaroj; Kaj niaj malamikoj nin mokas.
6Tu les nourris d’un pain de larmes. Tu les abreuves de larmes à pleine mesure.
7Ho Dio Cebaot! revenigu nin kaj lumigu Vian vizaĝon, Por ke ni estu savitaj.
7Tu fais de nous un objet de discorde pour nos voisins, Et nos ennemis se raillent de nous.
8Vinberbranĉon el Egiptujo Vi elportis, Vi forpelis popolojn kaj ĝin plantis;
8Dieu des armées, relève-nous! Fais briller ta face, et nous serons sauvés!
9Vi purigis lokon por ĝi; Kaj ĝi profundigis siajn radikojn kaj plenigis la tutan landon;
9Tu avais arraché de l’Égypte une vigne; Tu as chassé des nations, et tu l’as plantée.
10Montojn kovris ĝia ombro, Kaj ĝiaj branĉoj fariĝis kiel cedroj de Dio.
10Tu as fait place devant elle: Elle a jeté des racines et rempli la terre;
11Ĝi etendis siajn branĉojn ĝis la maro Kaj siajn branĉetojn ĝis la Rivero.
11Les montagnes étaient couvertes de son ombre, Et ses rameaux étaient comme des cèdres de Dieu;
12Kial Vi detruis ĝiajn barilojn, Ke ĉiuj pasantoj ĝin ŝiras?
12Elle étendait ses branches jusqu’à la mer, Et ses rejetons jusqu’au fleuve.
13Subfosas ĝin arbara apro, Kaj kampa besto ĝin mordas.
13Pourquoi as-tu rompu ses clôtures, En sorte que tous les passants la dépouillent?
14Ho Dio Cebaot, returniĝu; Rigardu el la ĉielo kaj vidu, kaj rememoru tiun vinbertrunkon,
14Le sanglier de la forêt la ronge, Et les bêtes des champs en font leur pâture.
15Kaj ŝirmu tion, kion plantis Via dekstra mano, Kaj la kreskaĵidon, kiun Vi fortikigis por Vi.
15Dieu des armées, reviens donc! Regarde du haut des cieux, et vois! Considère cette vigne!
16Ĝi estas bruligita de fajro, krevinta; De Via minaca vizaĝo ili pereis.
16Protège ce que ta droite a planté, Et le fils que tu t’es choisi!…
17Via brako estu super la viro de Via dekstra mano, Super la homido, kiun Vi fortikigis por Vi.
17Elle est brûlée par le feu, elle est coupée! Ils périssent devant ta face menaçante.
18Kaj ni ne foriros de Vi; Vivigu nin, kaj ni vokos Vian nomon.
18Que ta main soit sur l’homme de ta droite, Sur le fils de l’homme que tu t’es choisi!
19Ho Eternulo, Dio Cebaot! revenigu nin, lumigu Vian vizaĝon, Por ke ni estu savitaj.
19Et nous ne nous éloignerons plus de toi. Fais-nous revivre, et nous invoquerons ton nom.
no verse 20 in this text
20Éternel, Dieu des armées, relève-nous! Fais briller ta face, et nous serons sauvés!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.