Psalmaro 140
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Liberigu min, ho Eternulo, de malbona homo, Gardu min kontraŭ perfortulo;
1Au chef des chantres. Psaume de David.
2Kontraŭ tiuj, kiuj elpensas malbonon en la koro, Ĉiutage kaŭzas militojn;
2Éternel, délivre-moi des hommes méchants! Préserve-moi des hommes violents,
3Kiuj akrigas sian langon, kiel serpento; Veneno de vipuro estas sub iliaj lipoj. Sela.
3Qui méditent de mauvais desseins dans leur cœur, Et sont toujours prêts à faire la guerre!
4Gardu min, ho Eternulo, kontraŭ la manoj de malvirtuloj, Gardu min kontraŭ perfortuloj, Kiuj intencas renversi miajn paŝojn.
4Ils aiguisent leur langue comme un serpent, Ils ont sous leurs lèvres un venin d’aspic. — Pause.
5Fieruloj kaŝis kaptilon por mi kaj ŝnurojn, Ili etendis reton ĉe la vojo, implikilon ili metis por mi. Sela.
5Éternel, garantis-moi des mains du méchant! Préserve-moi des hommes violents, Qui méditent de me faire tomber!
6Mi diris al la Eternulo: Vi estas mia Dio; Atentu, ho Eternulo, la voĉon de mia petego.
6Des orgueilleux me tendent un piège et des filets, Ils placent des rets le long du chemin, Ils me dressent des embûches. — Pause.
7Ho Eternulo, mia Sinjoro, forto de mia savo, Vi ŝirmas mian kapon en la tago de batalo.
7Je dis à l’Éternel: Tu es mon Dieu! Éternel, prête l’oreille à la voix de mes supplications!
8Ne donu, ho Eternulo, al malvirtulo lian dezirataĵon, Lian intencon ne efektivigu, ke ili ne fieriĝu. Sela.
8Éternel, Seigneur, force de mon salut! Tu couvres ma tête au jour du combat.
9La veneno de miaj ĉirkaŭantoj, La malicaĵo de iliaj lipoj kovru ilin.
9Éternel, n’accomplis pas les désirs du méchant, Ne laisse pas réussir ses projets, de peur qu’il ne s’en glorifie! — Pause.
10Falu sur ilin brulantaj karboj; Ili ĵetiĝu en fajron, En abismojn, ke ili ne leviĝu.
10Que sur la tête de ceux qui m’environnent Retombe l’iniquité de leurs lèvres!
11Kalumnianto ne staros forte sur la tero; Perfortulon la malbono entiros en pereon.
11Que des charbons ardents soient jetés sur eux! Qu’il les précipite dans le feu, Dans des abîmes, d’où ils ne se relèvent plus!
12Mi scias, ke la Eternulo defendos la aferon de mizerulo, La rajton de malriĉuloj.
12L’homme dont la langue est fausse ne s’affermit pas sur la terre; Et l’homme violent, le malheur l’entraîne à sa perte.
13Kaj virtuloj ja gloros Vian nomon; Piuloj restos antaŭ Via vizaĝo.
13Je sais que l’Éternel fait droit au misérable, Justice aux indigents.
no verse 14 in this text
14Oui, les justes célébreront ton nom, Les hommes droits habiteront devant ta face.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.