Psalmaro 18
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Mi varmege Vin amas, ho Eternulo, mia forteco!
1Au chef des chantres. Du serviteur de l’Éternel, de David, qui adressa à l’Éternel les paroles de ce cantique, lorsque l’Éternel l’eut délivré de la main de tous ses ennemis et de la main de Saül. Il dit:
2La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikaĵo, kaj mia Savanto, Mia Dio, mia forta Roko, kiun mi fidas, Mia ŝildo kaj la korno de mia savo, mia rifuĝejo.
2Je t’aime, ô Éternel, ma force!
3Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi saviĝas de miaj malamikoj.
3Éternel, mon rocher, ma forteresse, mon libérateur! Mon Dieu, mon rocher, où je trouve un abri! Mon bouclier, la force qui me sauve, ma haute retraite!
4Ĉirkaŭis min la ondoj de la morto, Kaj torentoj pereigaj min teruris;
4Je m’écrie: Loué soit l’Éternel! Et je suis délivré de mes ennemis.
5La ŝnuroj de Ŝeol min ĉirkaŭis, La retoj de la morto min atingis.
5Les liens de la mort m’avaient environné, Et les torrents de la destruction m’avaient épouvanté;
6En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi kriis; El Sia templo Li aŭdis mian voĉon, Kaj mia krio al Li atingis Liajn orelojn.
6Les liens du sépulcre m’avaient entouré, Les filets de la mort m’avaient surpris.
7Ektremis kaj ekskuiĝis la tero, La fundamentoj de la montoj ekmoviĝis Kaj ekŝanceliĝis, ĉar Li koleris.
7Dans ma détresse, j’ai invoqué l’Éternel, J’ai crié à mon Dieu; De son palais, il a entendu ma voix, Et mon cri est parvenu devant lui à ses oreilles.
8Leviĝis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia buŝo; Karboj ekflamis de ĝi.
8La terre fut ébranlée et trembla, Les fondements des montagnes frémirent, Et ils furent ébranlés, parce qu’il était irrité.
9Li klinis la ĉielon kaj iris malsupren; Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
9Il s’élevait de la fumée dans ses narines, Et un feu dévorant sortait de sa bouche: Il en jaillissait des charbons embrasés.
10Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portiĝis sur la flugiloj de la vento.
10Il abaissa les cieux, et il descendit: Il y avait une épaisse nuée sous ses pieds.
11El la mallumo Li faris al Si kovron, Tendon Li faris ĉirkaŭ Si el la mallumo de la akvo, densaj nuboj.
11Il était monté sur un chérubin, et il volait, Il planait sur les ailes du vent.
12De la brilo antaŭ Li, tra Liaj densaj nuboj, Flugis hajlo kaj brulantaj karboj.
12Il faisait des ténèbres sa retraite, sa tente autour de lui, Il était enveloppé des eaux obscures et de sombres nuages.
13Kaj la Eternulo ektondris en la ĉielo, Kaj la Plejaltulo aŭdigis Sian voĉon; Hajlon kaj brulantajn karbojn.
13De la splendeur qui le précédait s’échappaient les nuées, Lançant de la grêle et des charbons de feu.
14Li ĵetis Siajn sagojn, kaj dispelis ilin; Ĵetis multajn fulmojn, kaj konfuzis ilin.
14L’Éternel tonna dans les cieux, Le Très-Haut fit retentir sa voix, Avec la grêle et les charbons de feu.
15Kaj malkovriĝis la kuŝujoj de la akvoj, Kaj nudiĝis la fundamentoj de la universo, De Via minaca voĉo, ho Eternulo, De la kolera spirado de Via nazo.
15Il lança ses flèches et dispersa mes ennemis, Il multiplia les coups de la foudre et les mit en déroute.
16Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
16Le lit des eaux apparut, Les fondements du monde furent découverts, Par ta menace, ô Éternel! Par le bruit du souffle de tes narines.
17Li savas min de mia potenca malamiko, Kaj de miaj malamantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.
17Il étendit sa main d’en haut, il me saisit, Il me retira des grandes eaux;
18Ili atingis min en la tago de mia malfeliĉo; Sed la Eternulo fariĝis mia subteno.
18Il me délivra de mon adversaire puissant, De mes ennemis qui étaient plus forts que moi.
19Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, ĉar Li estas favora al mi.
19Ils m’avaient surpris au jour de ma détresse; Mais l’Éternel fut mon appui.
20La Eternulo rekompencas min laŭ mia justeco; Laŭ la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
20Il m’a mis au large, Il m’a sauvé, parce qu’il m’aime.
21Ĉar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaŭ mia Dio.
21L’Éternel m’a traité selon ma droiture, Il m’a rendu selon la pureté de mes mains;
22Ĉar ĉiuj Liaj leĝoj estis antaŭ mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
22Car j’ai observé les voies de l’Éternel, Et je n’ai point été coupable envers mon Dieu.
23Mi estis senkulpa antaŭ Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
23Toutes ses ordonnances ont été devant moi, Et je ne me suis point écarté de ses lois.
24Kaj la Eternulo rekompencis min laŭ mia justeco, Laŭ la pureco de miaj manoj antaŭ Liaj okuloj.
24J’ai été sans reproche envers lui, Et je me suis tenu en garde contre mon iniquité.
25Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia,
25Aussi l’Éternel m’a rendu selon ma droiture, Selon la pureté de mes mains devant ses yeux.
26Kun purulo Vi agas laŭ lia pureco, Kaj kun maliculo laŭ lia maliceco.
26Avec celui qui est bon tu te montres bon, Avec l’homme droit tu agis selon la droiture,
27Ĉar humilan popolon Vi helpas, Sed altajn okulojn Vi malaltigas.
27Avec celui qui est pur tu te montres pur, Et avec le pervers tu agis selon sa perversité.
28Ĉar Vi lumigas mian lumilon; La Eternulo, mia Dio, lumigas mian mallumon.
28Tu sauves le peuple qui s’humilie, Et tu abaisses les regards hautains.
29Ĉar kun Vi mi forkurigas militistaron, Kaj kun mia Dio mi transsaltas muron.
29Oui, tu fais briller ma lumière; L’Éternel, mon Dieu, éclaire mes ténèbres.
30La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas ŝildo por ĉiuj, kiuj Lin fidas.
30Avec toi je me précipite sur une troupe en armes, Avec mon Dieu je franchis une muraille.
31Ĉar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
31Les voies de Dieu sont parfaites, La parole de l’Éternel est éprouvée; Il est un bouclier pour tous ceux qui se confient en lui.
32Tiu Dio, kiu ĉirkaŭzonas min per forto Kaj perfektigas mian vojon;
32Car qui est Dieu, si ce n’est l’Éternel; Et qui est un rocher, si ce n’est notre Dieu?
33Kiu similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altaĵoj;
33C’est Dieu qui me ceint de force, Et qui me conduit dans la voie droite.
34Kiu instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn streĉi kupran pafarkon.
34Il rend mes pieds semblables à ceux des biches, Et il me place sur mes lieux élevés.
35Vi donis al mi la ŝildon de Via savo; Kaj Via dekstra mano subtenas min, Kaj Via favoro min grandigas.
35Il exerce mes mains au combat, Et mes bras tendent l’arc d’airain.
36Vi larĝigas mian paŝon sub mi, Por ke ne ŝanceliĝu miaj piedoj.
36Tu me donnes le bouclier de ton salut, Ta droite me soutient, Et je deviens grand par ta bonté.
37Mi persekutas miajn malamikojn, kaj mi atingas ilin; Kaj mi ne revenas, ĝis mi ilin pereigas.
37Tu élargis le chemin sous mes pas, Et mes pieds ne chancellent point.
38Mi ilin frakasas, ke ili ne povas plu leviĝi; Ili falas sub miajn piedojn.
38Je poursuis mes ennemis, je les atteins, Et je ne reviens pas avant de les avoir anéantis.
39Vi ĉirkaŭzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi ĵetas sub min.
39Je les brise, et ils ne peuvent se relever; Ils tombent sous mes pieds.
40Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
40Tu me ceins de force pour le combat, Tu fais plier sous moi mes adversaires.
41Ili krias, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
41Tu fais tourner le dos à mes ennemis devant moi, Et j’extermine ceux qui me haïssent.
42Mi disflugigas ilin, kiel polvon laŭ la vento; Kiel stratan koton mi ilin forĵetas.
42Ils crient, et personne pour les sauver! Ils crient à l’Éternel, et il ne leur répond pas!
43Vi savas min de popola tumulto; Vi faras min ĉefo de la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
43Je les broie comme la poussière qu’emporte le vent, Je les foule comme la boue des rues.
44Per atentaj oreloj ili obeas min; Aligentuloj respektegas min.
44Tu me délivres des dissensions du peuple; Tu me mets à la tête des nations; Un peuple que je ne connaissais pas m’est asservi.
45Aligentuloj senfortiĝas, Kaj kuras terurite el siaj fortikaĵoj.
45Ils m’obéissent au premier ordre, Les fils de l’étranger me flattent;
46Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Kaj alte glorata estu la Dio de mia savo:
46Les fils de l’étranger sont en défaillance, Ils tremblent hors de leurs forteresses.
47Tiu Dio, kiu donas al mi venĝon Kaj submetas al mi popolojn,
47Vive l’Éternel, et béni soit mon rocher! Que le Dieu de mon salut soit exalté,
48Kiu savas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
48Le Dieu qui est mon vengeur, Qui m’assujettit les peuples,
49Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
49Qui me délivre de mes ennemis! Tu m’élèves au-dessus de mes adversaires, Tu me sauves de l’homme violent.
50Li donas grandan helpon al Sia reĝo, Kaj faras favoraĵon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.
50C’est pourquoi je te louerai parmi les nations, ô Éternel! Et je chanterai à la gloire de ton nom.
no verse 51 in this text
51Il accorde de grandes délivrances à son roi, Et il fait miséricorde à son oint, A David, et à sa postérité, pour toujours.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.